Jeta
Nikoloudi nisi vallëzimin me Koula Pratsika dhe studioi piano e teori të lartë muzikore në Konservatorin e Athinës. Pas Luftës së Dytë Botërore, një seminar ndërkombëtar në Zyrih e njohu me figura të rëndësishme evropiane. Dha recitale solo dhe punoi në rrethin artistik të Pratsikës, duke zhvilluar lidhjen mes shprehjes muzikore dhe lëvizjes trupore që përshkroi më vonë në intervista.
Bashkëpunoi me Teatrin e Artit të Karolos Kounit, Teatrin Kombëtar, Operën Kombëtare dhe skena të tjera. Më 1966 themeloi Chorika me kompozitorin Nikiforos Rotas. Trupa zhvilloi një praktikë të përbashkët zëri, muzike dhe lëvizjeje. Mësimdhënia mbeti thelbësore: punoi në shkollën Pratsika dhe pasardhësen e saj, Shkollën Shtetërore të Vallëzimit, ku shërbeu edhe si presidente. Chorika u rihap më 1995 për Festivalin e parë Ndërkombëtar të Vallëzimit të Kalamatës, duke rinovuar praninë publike të punës. Vdiq në Athinë më 17 dhjetor 2004. Karriera bashkon shfaqjen, koreografinë dhe formimin e duruar të njerëzve që dëgjojnë, flasin dhe lëvizin si ansambël.
Veprat
Lëvizja e grupeve te Fati i Mikenës, më 1956, ishte ndër bashkëpunimet e hershme. Vijoi kontributi i rëndësishëm i koreografisë për versionin e vitit 1962 të Zogjve të Aristofanit në Teatrin e Artit. Regjia e Kounit, muzika e Hadjidakisit dhe krijimet e Tsarouchisit u bashkuan; paraqitja pariziane mori vlerësim në Teatrin e Kombeve. Lëvizja e Nikoloudit ishte pjesë e kësaj gjuhe të përbashkët skenike.
Chorika, themeluar më 1966, i dha vazhdimësi kërkimit të pjesëve korale. Interpretuesit ushtronin fjalën, muzikën dhe lëvizjen për një zë dramatik kolektiv. Ishin interpretime moderne të teksteve antike, të formuara në prova bashkëkohore. Punoi edhe në balet: Opera shënon Zanafillën më 1978 dhe Simfoninë nr. 7 më 1993 në teatrin e Herod Atikut. Rikthimi në Kalamata më 1995 dhe filmat e ruajtur krijuan takime të tjera me publikun. Imazhi i të kënduarit me trup në intervistë shpjegon praninë e arsimit muzikor në lëvizje. Fjalët përshkruajnë përvojë personale dhe hapin një hyrje të shkurtër të mbështetur te zëri i saj grek.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Puna dallon fjalë të afërta: χορός do të thotë vallëzim dhe, në dramë, kor; χορικό është pjesë korale. Kuptimet lidhin gjuhën me praktikën e ansamblit. Arkivat e festivaleve dhe televizionit ruajnë gjurmët.
Lexoni «Η ομάδα μιλά με μία φωνή» vetëm dhe me dikë tjetër. Theksoni një fjalë dhe përshkruani ndryshimin e efektit. Shkruani dy fjali greke me χορός, për lëvizjen dhe grupin dramatik. Citimi sjell fjalët e saj në greqishten moderne për muzikën dhe trupin. B1 lidhet me tekstin e përshtatur dhe këto ushtrime të mbështetura të të folurit e fjalorit.
A e dinit?
- Themeloi Chorika me Nikiforos Rotas më 1966.
- Koreografia e Zogjve i përket shfaqjes së vitit 1962.
- Chorika mori pjesë në festivalin e parë të Kalamatës më 1995.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Μοίρα των Μυκηνών — συνεργασία στην κίνηση ομάδων | Fati i Mikenës — bashkëpunim për lëvizjen e grupeve | 1956 |
| Όρνιθες — χορογραφία | Zogjtë — koreografi | 1962 |
| Χορικά — ίδρυση ομάδας | Chorika — themelim trupe | 1966 |
| Γένεση — χορογραφία | Zanafilla — koreografi | 1978 |
| Συμφωνία αρ. 7 — χορογραφία | Simfonia nr. 7 — koreografi | 1993 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Αισθανόμουν την ανάγκη να τραγουδήσω με το σώμα μου σαν ένα τρίτο όργανο
Aisthanómoun tin anánki na tragoudíso me to sóma mou san éna tríto órgano
Ndjeja nevojën të këndoja me trupin tim si me një instrument të tretë
