Antoinetta Angelidi

Antoinetta Angelidi studioi arkitekturë në Universitetin Teknik Kombëtar të Athinës, ku u diplomua më 1973. Pastaj shkoi në Paris, studioi regji dhe montazh në IDHEC, si dhe teori filmi me Christian Metz. Rruga drejt kinemasë lidhte angazhimin e mëparshëm në pikturë me pyetjet si vijat, boshtet dhe renditjet krijojnë kuptim. Në një intervistë të mëvonshme përshkroi vazhdimësinë e zbuluar mes pikturës, arkitekturës dhe filmit.

Filmi i parë i gjatë doli më 1977. Mes filmit dhe artit pamor zhvilloi praktikë eksperimentale feministe, ku pamjet dhe tingujt nuk duhet t’i binden një subjekti konvencional. Mekanizmat e ëndrrës ofruan metodë kompozimi, jo thjesht temë për ilustrim. Piktura, objektet, instalacionet dhe performanca vazhduan krahas filmave, duke zgjeruar kërkimin e hapësirës dhe të pozitës së shikuesit.

Angelidi dha gjithashtu mësim regjinë për vite në departamentin e filmit të Universitetit Aristoteli të Selanikut. Nga ky post tashmë është pensionuar. Festivali i Selanikut nderoi kontributin e saj të përgjithshëm më 2005, kurse Prismatic Ground i dha Ground Glass Award më 2024. Këto vlerësime lidhin punën e qëndrueshme artistike me publikun jashtë Greqisë; mësimdhënia u përcjell kineastëve të rinj pyetje mbi ndërtimin, analizën dhe vështrimin personal.

Idées Fixes / Dies Irae (1977), i njohur edhe si Παραλλαγές στο ίδιο θέμα, «Variacione mbi të njëjtën temë», shqyrton paraqitjet e trupit femëror në artin modern. Prodhuar në Francë, përdor frëngjishten dhe greqishten. Pamjet e ripunuara dhe tingujt e të folurit bëhen pjesë e mendimit mbi paraqitjen, në vend që vetëm të ilustrojnë një histori.

Τόπος, «Vend» (1985), ndërton një prag ëndërror mes jetës dhe vdekjes. Identiteti i një gruaje shpërndahet te figura të tjera; zërat dhe kujtimet kalojnë kufijtë e zakonshëm kohorë. Regjisorja e përshkruan hapësirën si prani aktive, duke theksuar kompozimin dhe lidhjet mes trupave. Οι ώρες – Μια τετράγωνη ταινία, «Orët — Një film katror» (1995), ndjek Spendon që rindërton jetën e saj. Kujtesa shfaqet si ndërtim i ndryshueshëm, me kohën rrethore përballë organizimit katror.

Κλέφτης ή η Πραγματικότητα, «Hajdut apo realitet» (2001), ofron tri versione të një dite sipas personazheve dhe këndvështrimeve të ndryshme. Tre filmat e fundit të gjatë janë greqisht, por forma eksperimentale kërkon më shumë sesa njohjen e dialogut. Përsëritja, kuadrimi, tingulli dhe zhvendosjet e këndvështrimit ftojnë një shikues aktiv. Objekti mund të mbetet i njëjtë, ndërsa kuptimi ndryshon nga vendosja ose lidhja me një pamje tjetër.

Angelidi zgjeron kulturën filmike greke me praktikën feministe që i trajton pamjet si marrëdhënie të ndërtuara. Kjo lidh vëmendjen pamore me përshkrimin në greqishten moderne. Pas dëgjimit të tekstit të përshtatur, vizatoni një drejtkëndësh dhe vendosni dy objekte të vogla brenda. Përshkruani njërin si μπροστά από tjetrin dhe emërtoni një zonë të ndriçuar ose të errët. Lëvizni një objekt jashtë dhe shpjegoni ndryshimin me τώρα dhe επειδή. Në fund krahasoni renditjet me zë. Ushtrimi ndjek interesin e saj për kompozimin pa kopjuar skenë filmi. Zhvillon shprehjet hapësinore, përshtatjen e mbiemrit dhe përshkrimin e arsyetuar, pa kërkuar kuptimin e një filmi të plotë eksperimental.

• Diploma e arkitekturës është e vitit 1973.
• Katër filmat e gjatë dolën më 1977, 1985, 1995 dhe 2001.
• Filmi i vitit 1977 përdor frëngjisht e greqisht; tre të tjerët greqisht.
• Prismatic Ground e nderoi më 2024.