Ζουζού Νικολούδη

Η Νικολούδη άρχισε χορό με την Κούλα Πράτσικα και σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διεθνές σεμινάριο στη Ζυρίχη την έφερε κοντά σε κορυφαίες ευρωπαϊκές φυσιογνωμίες του χορού. Έδωσε ατομικά ρεσιτάλ και εργάστηκε στον καλλιτεχνικό κύκλο της Πράτσικα, αναπτύσσοντας τη σχέση μουσικής έκφρασης και σωματικής κίνησης που περιέγραψε αργότερα σε συνεντεύξεις.

Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή και άλλες σκηνές. Το 1966 ίδρυσε τα Χορικά με τον συνθέτη Νικηφόρο Ρώτα. Η ομάδα ανέπτυξε συλλογική πρακτική φωνής, μουσικής και κίνησης. Η διδασκαλία παρέμενε βασικό μέρος της πορείας: εργάστηκε στη σχολή Πράτσικα και στη διάδοχη Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, όπου διετέλεσε και πρόεδρος. Τα Χορικά επανεκκίνησαν το 1995 για το πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ανανεώνοντας τη δημόσια παρουσία της δουλειάς της. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2004. Η διαδρομή συνδέει παράσταση, χορογραφία και υπομονετική εκπαίδευση ανθρώπων που ακούν, μιλούν και κινούνται ως σύνολο.

Στην πρώιμη συνεργατική δουλειά ανήκει η κίνηση ομάδων στη Μοίρα των Μυκηνών το 1956. Ακολούθησε σημαντική συμβολή με τη χορογραφία της εκδοχής των Ορνίθων του Αριστοφάνη το 1962, στο Θέατρο Τέχνης. Η παράσταση συνδύαζε σκηνοθεσία Κουν, μουσική Χατζιδάκι και εικαστικά Τσαρούχη· η παρουσίαση στο Παρίσι διακρίθηκε στο Θέατρο των Εθνών. Η κίνηση της Νικολούδη έγινε μέρος αυτής της κοινής θεατρικής γλώσσας.

Τα Χορικά, με ίδρυση το 1966, έδωσαν συνέχεια στην έρευνα των χορικών μερών. Οι ερμηνευτές εκπαιδεύονταν σε λόγο, μουσική και κίνηση, υπηρετώντας συλλογική δραματική φωνή. Ήταν σύγχρονες καλλιτεχνικές ερμηνείες αρχαίων κειμένων, διαμορφωμένες μέσα από πρόβα και παράσταση. Η δουλειά επεκτεινόταν στο μπαλέτο: η Λυρική καταγράφει Γένεση το 1978 και Συμφωνία αρ. 7 το 1993, στο Ηρώδειο. Η επανεκκίνηση της Καλαμάτας το 1995 και σωζόμενες κινηματογραφήσεις έφεραν τη μέθοδο σε επόμενα κοινά. Η εικόνα του τραγουδιού με το σώμα στη συνέντευξη εξηγεί τη συνεχή παρουσία της μουσικής παιδείας στην κίνηση. Οι λέξεις περιγράφουν προσωπική εμπειρία και προσφέρουν σύντομη, υποστηριζόμενη είσοδο στην ελληνική φωνή της.

Το έργο προσφέρει συγκεκριμένη διάκριση συγγενικών λέξεων: χορός σημαίνει κίνηση, αλλά στο δράμα και ομάδα· χορικό είναι μέρος του λόγου της. Οι σημασίες συνδέουν γλώσσα και συλλογική πρακτική. Φεστιβαλικά και τηλεοπτικά αρχεία σώζουν ίχνη της.

Διαβάστε τη φράση της σελίδας «Η ομάδα μιλά με μία φωνή» μόνοι και έπειτα με άλλο άτομο. Τονίστε μία λέξη και περιγράψτε την αλλαγή εντύπωσης. Γράψτε δύο προτάσεις με χορός, μία για κίνηση και μία για δραματική ομάδα. Η σύντομη φράση της Νικολούδη προσφέρει δικά της νεοελληνικά λόγια για μουσική και σώμα. Το Β1 αφορά το διαβαθμισμένο κείμενο και αυτές τις υποστηριζόμενες ασκήσεις ομιλίας και λεξιλογίου.

• Ίδρυσε τα Χορικά με τον Νικηφόρο Ρώτα το 1966.
• Η χορογραφία των Ορνίθων ανήκει στην παραγωγή του 1962.
• Τα Χορικά συμμετείχαν στο πρώτο Φεστιβάλ Καλαμάτας το 1995.