Dimitris Papaioannou

Papaioannou u njoh fillimisht si piktor dhe autor komiksesh. Studioi me Yannis Tsarouchis përpara Shkollës së Arteve të Bukura të Athinës. Vizatimi dhe vendosja e figurave mbetën të rëndësishme kur u drejtua te performanca. Më 1986 bashkëthemeloi Edafos Dance Theatre me Angeliki Stellatou. Grupi bashkonte teatër fizik, kërcim eksperimental dhe art performance, duke kaluar nga nëntoka artistike athinase në publik më të gjerë. Medea e vitit 1993 shënoi hyrjen në teatro të mëdha dhe u bë vepër përcaktuese e grupit.

Si drejtues krijues i ceremonive të hapjes dhe mbylljes së Olimpiadës së Athinës 2004 punoi në shkallë krejt tjetër. Puna kolektive e interpretuesve, projektuesve dhe teknikëve e çoi qasjen pamore në stadium dhe transmetim botëror. U kthye te eksperimenti skenik me 2 më 2006, Nowhere për Teatrin Kombëtar të rinovuar më 2009 dhe Inside më 2011. Prodhimet e mëvonshme udhëtuan jashtë; Since She e çoi më 2018 te Tanztheater Wuppertal Pina Bausch. Karriera lëviz mes ngjarjes publike të madhe dhe takimit teatror të përqendruar. Formimi pamor mbetet i dukshëm në kompozim, ndriçim dhe marrëdhënie të ndryshueshme mes figurave.

Πρώτη ύλη (Lëndë e parë), krijuar për Festivalin e Athinës më 2012, e redukton skenën në takimin e dy interpretuesve burra. Kontakti, varësia dhe shndërrimi dalin përmes veprimeve të bashkërenduara me kujdes. Still Life (2014) zgjeron marrëdhënien mes përpjekjes njerëzore dhe rezistencës materiale: ngritja, ekuilibri dhe puna e përsëritur sjellin ndër mend Sizifin pa ilustruar thjesht mitin. Tingulli dhe organizimi skenik e bëjnë peshën dhe kohëzgjatjen thuajse të ndjeshme. Detyrat e përditshme bëhen të vështira dhe papritur komike.

Ο Μεγάλος Δαμαστής (Zbutësi i madh, 2017) sjell dhjetë interpretues në imazhe të ndryshueshme trupash, toke dhe rrjedhe të jetës. Më pas Fondacioni Onassis botoi album fotografik me poezi nga Anne Carson. Εγκάρσιος Προσανατολισμός (Orientim tërthor) pati premierën në Lion më 2021. Demi, figurat njerëzore dhe materialet në ndryshim lidhin mitin me historinë e artit përmes shoqërimeve, jo rrëfimit të folur. Papaioannou lidh koreografinë me krijimin dhe shpërbërjen e imazheve. Shpesh rëndësi ka kalimi: trupi duket se bëhet formë tjetër, sendi ndërron funksion, ose veprimi i saktë përmbys çfarë mendonte se shihte shikuesi.

Puna lidh kulturën pamore greke me shfaqjen bashkëkohore në Greqi dhe jashtë. Arkivat zyrtare ruajnë fotografi dhe video të shkurtra; albumi dygjuhësh i Zbutësit hap një rrugë tjetër drejt imazheve. Gjuha skenike është kryesisht pamore; shfaqja pa fjalë ndryshon nga dëgjimi i greqishtes së folur.

Lexoni tekstin e përshtatur dhe zgjidhni fotografi shfaqjeje nga arkivi zyrtar. Emërtoni σώμα, χέρι dhe βάρος, pastaj shkruani dy diçitura me σηκώνει ose λυγίζει. Përshkruani të dukshmen para interpretimit. Lexoni citatin e shkurtër me përkthim dhe vini re χωρίς λόγια, «pa fjalë». B1 e kthen lëvizjen e vëzhguar në fjali greke; intervista e plotë kërkon më shumë mbështetje.

• Studioi arte pamore para përqendrimit te skena.
• Bashkëthemeloi Edafos me Angeliki Stellatou më 1986.
• Zbutësi i madh frymëzoi album dygjuhësh me poezi nga Anne Carson.