Życie
Nikoludi zaczęła taniec u Kuli Pratsiki i studiowała fortepian oraz wyższą teorię muzyki w Konserwatorium Ateńskim. Po drugiej wojnie światowej międzynarodowe seminarium w Zurychu umożliwiło jej spotkanie z ważnymi postaciami europejskiego tańca. Dawała recitale solowe i pracowała w kręgu artystycznym Pratsiki, rozwijając związek ekspresji muzycznej z ruchem ciała, który opisywała później w wywiadach.
Współpracowała z Teatrem Sztuki Karolosa Kuna, Teatrem Narodowym, Operą Narodową i innymi scenami. W 1966 roku założyła Chorikę z kompozytorem Nikiforosem Rotasem. Zespół rozwijał wspólną pracę głosem, muzyką i ruchem. Nauczanie pozostawało ważne: pracowała w szkole Pratsiki oraz jej następczyni, Państwowej Szkole Tańca, gdzie była również przewodniczącą. Chorika wznowiła działalność w 1995 roku na pierwszy Międzynarodowy Festiwal Tańca w Kalamacie, ponownie prezentując jej pracę publiczności. Zmarła w Atenach 17 grudnia 2004 roku. Kariera łączy przedstawienie, choreografię i cierpliwe kształcenie ludzi zdolnych słuchać, mówić i poruszać się zespołowo.
Dzieła
Do wczesnych współprac należał ruch grup w Losie Myken w 1956 roku. Ważnym wkładem była choreografia wersji Ptaków Arystofanesa z 1962 roku w Teatrze Sztuki. Spotkały się reżyseria Kuna, muzyka Hadzidakisa i projekty Tsaruchisa; paryska prezentacja zyskała uznanie w Teatrze Narodów. Ruch Nikoludi współtworzył wspólny język sceny.
Chorika, założona w 1966 roku, zapewniła ciągłość badaniom partii chóralnych. Wykonawcy ćwiczyli mowę, muzykę i ruch dla zbiorowego głosu dramatycznego. Były to współczesne interpretacje dawnych tekstów, kształtowane podczas dzisiejszych prób. Pracowała też w balecie: Opera Narodowa odnotowuje Genesis z 1978 roku oraz Symfonię nr 7 z 1993, w teatrze Heroda Attyka. Wznowienie w Kalamacie w 1995 roku i zachowane filmy pozwoliły późniejszej publiczności poznać jej metodę. Obraz śpiewania ciałem w wywiadzie wyjaśnia obecność edukacji muzycznej w ruchu. Słowa opisują własne doświadczenie i dają krótkie, wspomagane wejście w jej grecki głos.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Praca pomaga rozróżniać słowa: χορός oznacza taniec, a w dramacie także chór; χορικό to partia chóralna. Znaczenia łączą język z praktyką zespołu. Archiwa festiwalowe i telewizyjne zachowują jej ślady.
Przeczytaj «Η ομάδα μιλά με μία φωνή» samodzielnie i z kimś. Zaakcentuj słowo i opisz zmianę efektu. Napisz dwa greckie zdania z χορός, o ruchu i grupie dramatycznej. Cytat daje własne nowogreckie słowa artystki o muzyce i ciele. B1 dotyczy uproszczonego tekstu i tych wspomaganych ćwiczeń mowy i słownictwa.
Czy wiesz, że…?
- Założyła Chorikę z Nikiforosem Rotasem w 1966 roku.
- Choreografia Ptaków należy do przedstawienia z 1962 roku.
- Chorika wystąpiła na pierwszym festiwalu w Kalamacie w 1995 roku.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Μοίρα των Μυκηνών — συνεργασία στην κίνηση ομάδων | Los Myken — współpraca przy ruchu grup | 1956 |
| Όρνιθες — χορογραφία | Ptaki — choreografia | 1962 |
| Χορικά — ίδρυση ομάδας | Chorika — założenie zespołu | 1966 |
| Γένεση — χορογραφία | Genesis — choreografia | 1978 |
| Συμφωνία αρ. 7 — χορογραφία | Symfonia nr 7 — choreografia | 1993 |
Wers do zapamiętania
Αισθανόμουν την ανάγκη να τραγουδήσω με το σώμα μου σαν ένα τρίτο όργανο
Aisthanómoun tin anánki na tragoudíso me to sóma mou san éna tríto órgano
Czułam potrzebę śpiewania swoim ciałem jak trzecim instrumentem
