Jeta
Pratsika studioi muzikë e kërcim në Athinë dhe vazhdoi në Hellerau-Laxenburg pranë Vjenës. Atje njohu ritmikën e lidhur me Émile Jaques-Dalcroze, që bashkon dëgjimin muzikor me lëvizjen. Pjesëmarrja në festat delfike të 1927 e lidhi edhe me eksperimentet e Eva Palmer-Sikelianos mbi dramën e lashtë. Takimet formuan praktikë që ndërthurte ide arsimore evropiane me interpretime bashkëkohore të trashëgimisë greke.
Më 1930 hapi shkollë në Athinë, duke zhvilluar mësim të ritmit, lëvizjes e muzikës. Departamenti profesional filloi më 1937, përgatitës i kërcimtarëve dhe mësuesve me praktikë e teori. Ndërtesa moderne e Georgios Kontoleonit, 1934, bashkonte klasa dhe shtëpinë. Nxënëset Rallou Manou, Zouzou Nikoloudi e Maria Hors zhvilluan më vonë rrugë të rëndësishme vetjake. Më 1973 ia kaloi shkollën dhe ndërtesën shtetit grek. Historia institucionale përfshin më pas themelimin ligjor të Shkollës Shtetërore me ligjin e 1976. Vdiq më 1984. Karriera lidhet me punën e përditshme të formimit, provës dhe krijimit të një vendi për studim profesional të kërcimit.
Veprat
Ritmi ishte qendror: muzika përjetohej përmes një hapi, ndryshimi shpejtësie, veprimi të bashkërenduar ose pushimi. Qasja i përket historisë së arsimit të kërcimit modern dhe interesit të kohës për lashtësinë. Temat antike u bënë material shfaqjesh të reja, të formuara nga mësimi dhe zgjedhjet e shekullit njëzet. Kujtimet e nxënëseve tregojnë fuqinë e ndikimit dhe rrugët e ndryshme të mëvonshme.
Programet e ruajtura konkretizojnë punën publike. Biblioteka muzikore regjistron Festën e ujit në Maratonë më 14 maj 1939 si prodhim të departamentit profesional. Programi i dhjetorit 1946 dokumenton Bukuroshen me trëndafilin në teatrin Kotopouli-Rex, me tekste korale të Stratis Myrivilis. Historiania Steriani Tsintziloni shqyrton Pjesët arkaike, paraqitur në teatrin e Herodit Atik në qershor 1949, koreografi e Pratsikës dhe Agapi Evangelidit. Këto prodhime bashkonin lëvizje, muzikë, tekst e përgatitje kolektive. Kontributi arsimor tejkaloi shfaqjet: kalimi te shteti mbështeti vazhdimësinë e formimit profesional. Fotografitë, programet e kujtimet ruajnë gjurmë të ndryshme të artit që jeton në shfaqje.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Shkolla Shtetërore e Kërcimit vazhdon historinë institucionale me rrënjë në mësimin e saj. Arkivi në Muzeun Benaki dhe programet e bibliotekës muzikore hapin rrugë studimi. Citimi është kujtimi i nxënëses Zouzou Nikoloudi për fjalët e Pratsikës, jo regjistrim i saj.
Lexoni tekstin e përshtatur dhe krahasoni αργά me γρήγορα. Thoni μουσική, duartrokitni lehtë tri rrokjet dhe vini re theksin te e fundit. Lexoni fjali të shkurtër dhe shënoni pushimet pa ndryshuar kuptimin. Ky ushtrim gjuhësor i sotëm frymëzohet nga dëgjimi dhe ritmi, ndryshe nga teknika profesionale e kërcimit. B1 përshkruan tekstin e mbështetur në greqishten moderne dhe fjalorin praktik.
A e dinit?
- Departamenti profesional filloi më 1937.
- Shtëpia e klasat ndanin ndërtesë moderne.
- Ia kaloi shkollën shtetit më 1973.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Σχολή χορού και ρυθμικής | Shkollë kërcimi dhe ritmike | 1930 |
| Επαγγελματικό τμήμα ορχηστικής | Departamenti profesional i kërcimit | 1937 |
| Η γιορτή του νερού | Festa e ujit | 1939 |
| Η πεντάμορφη με το ρόδο | Bukuroshja me trëndafilin | 1946 |
| Αρχαϊκά — με την Αγάπη Ευαγγελίδη | Pjesë arkaike — me Agapi Evangelidi | 1949 |
| Παραχώρηση της σχολής στο κράτος | Kalimi i shkollës te shteti | 1973 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Η Ελλάδα είναι φως, ρυθμός και πνεύμα.
I Elláda eínai fos, rythmós kai pnévma.
Greqia është dritë, ritëm dhe frymë.
