Jeta
Alinda Dimitriou, e shënuar edhe si Alida Dimitriou, lindi në Athinë më 1933 dhe studioi regji në shkollën Stavrakos. Në fillim të viteve 1970 organizoi shfaqje, ndoqi seminare për filmin e shkurtër dhe shkroi ose përktheu për revista kinemaje. Angazhimi përfshinte shfaqjen, diskutimin e dokumentimin krahas regjisë. Më 1992 botoi një leksik të filmave të shkurtër.
Dokumentarët shqyrtonin punën dhe marrëdhëniet shoqërore. Οι καρβουνιάρηδες (Qymyrxhinjtë, 1977) ndoqi prodhimin e qymyrit të drurit në Eube dhe familjet që jetonin prej tij. Punë të tjera eksploruan festën vendore, teatrin gjatë pushtimit, të drejtat e njeriut dhe jetët e grave. Punoi edhe me dokumentarin industrial dhe mësoi montazhin digjital, duke bashkuar mjeshtërinë praktike me qëndrim politik të qartë.
Në fund të karrierës regjistroi rrëfimet e grave për rezistencë, përndjekje e mbijetesë. Πουλιά στο βάλτο (Zogj në kënetë, 2008) mori çmimin e publikut në Festivalin Dokumentar të Selanikut. Η ζωή στους βράχους (Mes shkëmbinjve, 2009) dhe Τα κορίτσια της βροχής (Vajzat e shiut, 2011) plotësuan trilogjinë. Vdiq më 2013. Retrospektivat vazhduan të sillnin në vëmendje këto dëshmi dhe filmat e hershëm mbi punën.
Veprat
Οι καρβουνιάρηδες (Qymyrxhinjtë, 1977) lidh fazat e prodhimit me pasigurinë e prodhuesve dhe tregtarëve. Pamjet bardhezi ndjekin punën në pyjet e Eubesë; biseda hap jetën e familjeve. Σπάτα, το στιφάδο του Αγίου Πέτρου (Spata: gjella e Shën Pjetrit, 1978) shikon festën vendore. Το θέατρο στο βουνό (Teatër në mal, 1985) kthehet te teatri i organizuar gjatë pushtimit.
Trilogjia e mëvonshme vë në qendër rrëfimet gojore të grave. Πουλιά στο βάλτο (Zogj në kënetë, 2008) trajton pjesëmarrjen në rezistencë gjatë pushtimit 1941–1944 dhe pasojat. Η ζωή στους βράχους (Mes shkëmbinjve, 2009) ndjek përndjekjen, luftën civile dhe mërgimin pas 1945. Τα κορίτσια της βροχής (Vajzat e shiut, 2011) regjistron gra kundër diktaturës ushtarake.
Këto kujtime tregohen dekada më vonë dhe bëhen filma nga regjisore me këndvështrim politik të shprehur. Gratë e së majtës flasin me zëra, ritme dhe heshtje vetjake. Dëgjimi kërkon të dallojmë kush kujton, cilin çast përshkruan dhe si bashkohen rrëfimet. Historia gojore lidhet me kuadrimin, rendin e montazhin; forca vjen nga takimi i folëses me dëgjuesin.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Dëgjoni tekstin grek të përshtatur të faqes duke ndjekur fjalët. Gjeni τότε e μετά dhe vini re një pushim. Shkruani dy fjali tuajat për kujtim të vogël duke renditur ngjarjet. Lexojini me zë dhe ritregojini me θυμάμαι ότι. Me një shoqe mund të përcillni fjalët e saj me η φίλη μου θυμάται ότι. Dalloni kush kujton dhe kush ritregon. Është ushtrimi juaj gjuhësor, frymëzuar nga vëmendja e Dimitriout ndaj folëses; teksti i përshtatur është mësimor. Nëse më vonë shihni Πουλιά στο βάλτο, ruajeni këtë vëmendje ndaj dëshmisë me shpjegimet e nevojshme. Dokumentari i plotë kërkon fjalor e kontekst historik shtesë.
A e dinit?
- Qymyrxhinjtë ndjek bardhezi familjet në punë në pyjet e Eubesë.
- Zogj në kënetë mori çmimin e publikut dokumentar në Selanik më 2008.
- Vajzat e shiut plotësoi trilogjinë më 2011.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Οι καρβουνιάρηδες | Qymyrxhinjtë | 1977 |
| Σπάτα, το στιφάδο του Αγίου Πέτρου | Spata: gjella e Shën Pjetrit | 1978 |
| Το θέατρο στο βουνό | Teatër në mal | 1985 |
| Πουλιά στο βάλτο | Zogj në kënetë | 2008 |
| Η ζωή στους βράχους | Mes shkëmbinjve | 2009 |
| Τα κορίτσια της βροχής | Vajzat e shiut | 2011 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Το ντοκιμαντέρ πιστεύω ότι πρέπει να είναι πολιτισμική αντανάκλαση της κοινωνίας.
To ntokimanter pistevo oti prepei na einai politismiki antanaklasi tis koinonias.
Besoj se dokumentari duhet të jetë pasqyrim kulturor i shoqërisë.
