Dhimitrios Vikelas

Vikelas lindi më 15 shkurt 1835 në Ermupoli të Sirosit, atëherë porti më i gjallë i Greqisë, në një familje tregtarësh; familja e të atit vinte nga Verria dhe e ëma i përkiste familjes Melas të Kostandinopojës. Fëmijëria e tij qe e trazuar dhe e sëmurë, dhe familja lëvizte mes Sirosit, Kostandinopojës dhe Odesës. Në moshën shtatëmbëdhjetë vjeç u dërgua në Londër për të punuar në shtëpinë tregtare të dajave të tij, vëllezërve Melas. Qëndroi atje një çerek shekulli, u bë ortak, krijoi një pasuri të mirë dhe në kohën e lirë studioi botanikë dhe arkitekturë në University College. Në vitin 1866 u martua me Kalliopi Geralopulun; sëmundja e saj e gjatë mendore ia errësoi më vonë jetën, dhe në 1877 çifti u shpërngul në Paris për mjekimin e saj.

Gjatë gjithë kësaj kohe shkruante: poezi, ese për historinë bizantine, përkthime të Shekspirit dhe, në 1879, romanin që e bëri të njohur. Në Paris u bë njeriu grek i letrave që konsultonin studiuesit francezë, dhe në 1894 Shoqata Gjimnastike Panhelenike i kërkoi ta përfaqësonte në një kongres për atletikën në Sorbonë. Doli se ishte kongresi i Pierre de Coubertin-it për ringjalljen e Lojërave Olimpike. Vikelas mbrojti Athinën si qytetin e parë pritës, fitoi dhe u zgjodh president i Komitetit të ri Olimpik Ndërkombëtar, pasi rregullat e asaj kohe ia jepnin presidencën vendit pritës të radhës.

Pas suksesit të Lojërave të 1896 u vendos në Athinë, ia dorëzoi presidencën e KON-it Coubertin-it dhe ua kushtoi vitet e fundit arsimit popullor. Vdiq në Athinë më 7 korrik 1908.

Λουκής Λάρας (1879) është një roman i shkurtër i treguar në vetën e parë nga një tregtar i vjetër grek në Londër, i cili kujton se si, i ri nga Kioja, e përjetoi Luftën e Pavarësisë të 1821. Ai nuk është hero: në 1822 ikën me familjen nga masakra e Kios, fshihet, tregton, humb gjithçka dhe rifillon, dhe libri është në heshtje krenar për këtë guxim të zakonshëm. I shkruar në një katharevusa të qartë dhe i botuar fillimisht në vazhdime në revistën Εστία, u përkthye brenda pak vitesh në frëngjisht, anglisht, gjermanisht, italisht dhe disa gjuhë të tjera, romani i parë grek që udhëtoi kaq larg, dhe hapi rrugën për tregimin realist të viteve 1880. Διηγήματα (Tregime, 1887) e tij kanë të njëjtën mënyrë të qetë e vëzhguese.

Vikelas ishte gjithashtu përkthyesi i parë serioz i Shekspirit në greqisht: nga 1876 botoi Romeo dhe Zhuljeta, Otelo, Mbreti Lir, Hamleti, Makbethi dhe Tregtari i Venecias, dhe versionet e tij ishin ato që përdorën teatrot greke për një brez të tërë. Esetë e tij, si Περί Βυζαντινών (Për bizantinët, 1874), mbronin shekujt bizantinë në një kohë kur studiuesit perëndimorë i hidhnin poshtë. Kujtimet e tij, Η ζωή μου (Jeta ime), u botuan pas vdekjes. Dhe vepra e tij e fundit e madhe nuk qe libër: në 1899 themeloi Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων (Shoqata për Përhapjen e Librave të Dobishëm), që shtypte vëllime të vogla, të lira e të shkruara mirë për historinë, shkencën dhe shëndetin për lexuesit e thjeshtë grekë, një shoqatë që boton ende sot.

Në Greqi Vikelas kujtohet së pari për Lojërat Olimpike dhe pastaj për romanin. Çdo rrëfim i Lojërave të 1896 dhe çdo muze olimpik, përfshirë atë të Lozanës, e përmend si presidentin e parë të KON-it, dhe portreti i tij qëndron pranë atij të Coubertin-it në historinë e lëvizjes. Λουκής Λάρας lexohet në fragmente në shkollë dhe gjendet falas në internet, në greqisht dhe në përkthim; proza e tij e thjeshtë dhe dinjitoze është një lexim i parë i gjatë i mirë për një nxënës që ka arritur nivelin B1 ose B2. Shoqata për Përhapjen e Librave të Dobishëm vepron ende në Athinë. Rrugë me emrin Βικέλα ka në Athinë, në Siros dhe gjetiu, dhe biblioteka publike e Herakleonit në Kretë, Biblioteka Vikelea, lindi nga dhurimi i librave të tij që ai i bëri qytetit në 1908.

• U bë president i KON-it sepse rregulli i 1894 thoshte se presidenti duhej të vinte nga vendi i Lojërave të ardhshme, dhe ai sapo i kishte fituar Lojërat për Athinën.
• Përkthente Shekspirin në mbrëmje ndërsa drejtonte një biznes tregtar në City të Londrës.
• Λουκής Λάρας u përkthye në më shumë se dhjetë gjuhë brenda pak vitesh pas botimit në 1879.
• Biblioteka e tij personale, e dhuruar qytetit të Herakleonit, u bë Biblioteka Bashkiake Vikelea, një nga më të mëdhatë në Greqi.