Jeta
Aravantinu ishte emri letrar i Vasiliki Gikopulu. U rrit në Selanik, ndoqi mësime drejtësie atje dhe më vonë studioi shkenca humane në Athinë. Formimi teatror me Karolos Kunin dhe puna me trupën e Katerinës e njohën herët me gjuhën dhe interpretimin. Punoi në zyrën athinase të Associated Press-it më 1953–1955 dhe më pas si udhërrëfyese turistike, duke takuar vende dhe folës të ndryshëm.
Libri i parë poetik, Γραφή Α΄ (Shkrim A), doli më 1962. Mori pjesë në rrethin e revistës eksperimentale Pali me Nanos Valaoritisin. Një bursë e çoi në Berlinin Perëndimor më 1968–1970. Qëndrimet në Paris gjatë viteve 1970 e lidhën me Valaoritisin, Andreas Pagulatosin dhe revistën Change. Kërkimet për Joyce-in e çuan te dorëshkrime dhe koleksione universitare, përfshirë vizita në SHBA. Përkthimi, kritika dhe poezia origjinale u zhvilluan së bashku, duke shqyrtuar mundësitë e greqishtes në një botë letrare shumëgjuhëshe. Vdiq më 1998, vit kur doli përmbledhja Γραφές. Arkivi ruan skica, shënime, përkthime dhe kërkime për Joyce-in, duke dëshmuar proceset pas librave të botuar.
Veprat
Γραφή Α΄ (Shkrim A), 1962, Γραφή Β΄ (Shkrim B), 1964, dhe Γραφή Γ΄ (Shkrim Γ), 1971, ndërtojnë një kërkim të vazhdueshëm. Kujtesa, ndijimet, dhomat, rrugët dhe strukturat e përsëritura gjuhësore bëhen lëndë për krijimin e përvojës. Në fragmentin e cituar, marrëdhënia e zërit poetik me rrugën u jep forcë të veçantë fjalëve të njohura. Fjalia kuptohet drejtpërdrejt, ndërsa vepra më e gjerë kërkon lexim më të thellë.
Μετα-γραφή ή εμπειρία συνόρων (Ri-shkrim ose përvoja e kufijve), 1975, e zgjeron shkrimin drejt prozës. Τα ελληνικά του Τζαίημς Τζόυς (Greqishtja e James Joyce-it), 1977, është studim letrar mbi lidhjet greke të Joyce-it. Përkthimet e saj, përfshirë Dublinasit, ua sollën prozën e tij anglisht lexuesve grekë; ato dallohen nga studimet që shkroi vetë. Arkivi ruan shënime pune dhe skica të këtyre kërkimeve. Γραφές Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ (Shkrime), 1998, përmbledh serinë poetike. Krijimi origjinal në greqisht, përkthimi dhe kërkimi qëndrojnë së bashku me vëmendje ndaj mënyrës si gjuha organizon një botë.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Librat dhe skicat arkivore të Aravantinus ruajnë një rrugë të veçantë në eksperimentimin grek të pasluftës. Përkthimet e Joyce-it e tregojnë greqishten si gjuhë që pranon, shqyrton dhe shndërron zëra të tjerë letrarë. Vargu i shkurtër është një pikënisje e kapshme brenda një poezie kërkuese.
Përdorni modelet «Ο δρόμος είναι δικός μου», «Η φωνή είναι δική μου», «Το τετράδιο είναι δικό μου». Përshtatni çdo formë me gjininë e emrit dhe zëvendësoni μου me σου. Lexoni tri fjalitë me zë dhe shpjegoni ndryshimin. Rruga poetike shpreh një marrëdhënie vetjake me vendin; shembujt e rinj ushtrojnë përshtatjen e përditshme. B1 përshkruan këtë veprimtari të mbështetur në greqishten e re me një citim të shkurtër dhe lexim të përshtatur.
A e dinit?
- Γραφή e parë doli më 1962.
- Përktheu Joyce-in dhe studioi lidhjet e tij greke.
- Arkivi ruan skica letrare dhe kërkime për Joyce-in.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Γραφή Α΄ | Shkrim Α | 1962 |
| Γραφή Β΄ | Shkrim Β | 1964 |
| Γραφή Γ΄ | Shkrim Γ | 1971 |
| Μετα-γραφή ή εμπειρία συνόρων | Ri-shkrim ose përvoja e kufijve | 1975 |
| Τα ελληνικά του Τζαίημς Τζόυς | Greqishtja e James Joyce-it | 1977 |
| Γραφές Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ — συγκεντρωτική έκδοση | Shkrime Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ — botim i përmbledhur | 1998 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Ο δρόμος είναι μόνο δικός μου.
O drómos eínai móno dikós mou.
Rruga është vetëm imja.
