Jeta
Maleas studioi arkitekturë në Kostandinopojë dhe jetoi në Paris më 1901–1908. Mësoi pikturë me Henri Martin dhe ndoqi shkollën e arteve dekorative. Kthyer në lindje, udhëtoi e pikturoi në Lindjen e Afërt. Më 1913 u vendos në Selanik dhe vitin tjetër u bë kryeinxhinier bashkiak. Zjarri i 1917 shkatërroi shumë vepra.
U vendos në Athinë më 1917, duke marrë pjesë në institucione arti e arsimi. Më 1918 drejtoi Muzeun e Zejeve Popullore dhe hyri në këshillin artistik të Galerisë Kombëtare. Themelues i Grupit Art, mori pjesë në përtëritjen e pikturës. Bashkëpunoi për arsimin me Dimitris Glinos, Aleksandros Delmuzos dhe Manolis Triandafilidhis. Vizitoi Naksosin, Olimpian e Thermosin, punoi në Hios e Lesbos më 1921–1923. Udhëtimet ofruan brigje, ndërtesa e bimësi të ndryshme. Vdiq më 1928, duke lënë karrierë mes pikturës, shërbimit publik dhe reformës arsimore. Pasuan retrospektiva në Zappeion më 1929 dhe Galerinë Kombëtare më 1980.
Veprat
Libani, 1910, dhe Peizazh buzë detit, 1918–1920, burojnë nga udhëtimi e vëzhgimi. Maleas thjeshtoi forma dhe organizoi figurën me ngjyra të forta e të pastra. Bregu, pema apo ndërtesat bëhen marrëdhënie sipërfaqesh të gjera me strukturë shprehëse. Arkitektura dhe takimet moderne janë pjesë e këtij shikimi të ri.
Ilustrimet e abetares Abetarja me diellin (Alfavitari me ton Ilio) lidhin artin drejtpërdrejt me mësimin e greqishtes. Instituti i Politikës Arsimore e shënon si ilustrues të botimit të dytë më 1920, duke emërtuar veçmas autorët. Figurat shoqërojnë leximin fillestar për jetën familjare e shoqërore në greqishten popullore. Laguna e Mesolongjit, 1921, Delfi, 1922–1923, dhe Muret e Monemvasisë, 1924–1928, paraqesin vende të ndryshme. Titujt ruajnë toponime të dobishme; format drejtojnë te organizimi i pamjes. Vlerësimi muzeal thekson thjeshtimin dhe ngjyrën: njohja e vendit vetëm nis shikimin.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Maleas përtëriu pikturën me peizazh dhe mbështeti arsimin me ilustrim e bashkëpunim. Vepra lidh titujt muzealë grekë me gjuhën e përditshme të vendeve e udhëtimeve. Abetarja kujton rolin e figurave në lexim.
Shënoni Hiosin, Mitilinën, Mesolongjin e Delfin në hartë. Shpikni rrugë tuajën: «Πρώτα ταξιδεύω στη Χίο», «Θέλω να πάω στο Μεσολόγγι και στους Δελφούς». Vëreni nyjat pas σε, zgjidhni dy ndalesa dhe shpjegojani partnerit. Është ushtrim juaji gjuhësor, pa rindërtuar rrugë historike. B1 përshkruan tekstin e udhëzuar në greqishten moderne dhe shprehjet e destinacionit.
A e dinit?
- Jetoi në Paris më 1901–1908.
- Botimi i dytë i abetares më 1920 e shënon si ilustrues.
- Galeria Kombëtare organizoi retrospektivë më 1980.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Λίβανος | Libani | 1910 |
| Τοπίο παραθαλάσσιο | Peizazh buzë detit | 1918–1920 |
| Αλφαβητάριο, πρώτο μέρος — εικονογράφηση δεύτερης έκδοσης | Abetare, pjesa e parë — ilustrime, botimi i dytë | 1920 |
| Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου | Laguna e Mesolongjit | 1921 |
| Δελφοί | Delfi | 1922–1923 |
| Τείχη Μονεμβασιάς | Muret e Monemvasisë | 1924–1928 |
Një varg për t’u mbajtur mend
η σχηματοποίηση και τα δυνατά, καθαρά χρώματα που χτίζουν σε ενότητες τη σύνθεση
i schimatopoíisi kai ta dynatá, kathará chrómata pou chtízoun se enótites ti sýnthesi
thjeshtimi i formave dhe ngjyrat e forta e të pastra që ndërtojnë kompozimin në tërësi
