Dora Stratou

Dora Stratou, e njohur edhe si Dorothea Stratou, lindi në Athinë më 1903. Arsimimi i saj përfshiu këngën, gjuhët e huaja dhe mësime pianoje me Dimitris Mitropulosin. Pas vitesh jashtë vendit u kthye në Greqi më 1932 dhe u përfshi në botën artistike të Athinës. Kontributi praktik në Teatrin e Artit të Karolos Kunit ishte administrativ: organizimi i njerëzve dhe i burimeve do të bëhej qendror edhe për projektin e saj.

Më 1952 pa një ansambël folklorik jugosllav vizitor. Bashkimi i valleve krahinore, muzikës dhe veshjeve sugjeroi mundësi për një trupë të përhershme greke. Me këshillat e folkloristit Georgios Megas dhe mbështetjen e artistëve e figurave publike, themeloi shoqatën Vallet greke më 1953. Piktori Janis Tsaruhis ndihmoi me kostumet e para; këshilltarë të tjerë sollën njohuri për muzikën, tekstilet dhe shfaqjen.

Vizitat në fshatra, mbledhja dhe provat u zhvilluan krahas turneve. Më 1963 u porosit një teatër i posaçëm për trupën në kodrën e Filopapos, me skenografi të përhershme nga Spiros Vasiliu. Stratou vazhdoi ndërtimin e repertorit e të koleksionit të veshjeve dhe botoi libra për qasjen e saj ndaj vallëzimit. U tërhoq më 1983 dhe vdiq më 19 janar 1988. Emri i saj mbeti i lidhur me institucionin që krijoi.

Arritja e Stratout ishte organizimi i takimit mes praktikës vendore dhe teatrit. Valltarë e muzikantë nga bashkësi të caktuara ndihmuan në përcjelljen e hapave, melodive, mënyrave të kapjes së duarve dhe lidhjes mes muzikës e lëvizjes. Trupa mblodhi material përmes punës në terren, regjistrimeve dhe mësimit të drejtpërdrejtë; provat e kthyen në program për publikun. Skena i dha mjedis të ri dhe renditje të përzgjedhur.

Veshjet ishin thelbësore. Institucioni mblodhi rroba të bëra në fshatra, stoli e qëndisje dhe zhvilloi aftësitë për veshjen, palosjen dhe mirëmbajtjen e tyre. Repertori njeh tradita krahinore, përfshirë Kretën dhe Pontin; një emër valleje nuk përshkruan çdo variant vendor. Vetë teatri pranon se nganjëherë përdoret në skenë veshja e një fshati fqinj.

Librat Οι λαϊκοί χοροί, ένας ζωντανός δεσμός με το παρελθόν (Vallet popullore, një lidhje e gjallë me të kaluarën, 1966) dhe Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί (Vallet tradicionale greke, 1978) shprehin vizionin e saj të ruajtjes. Ajo e lidhte vallen me vazhdimësinë historike kombëtare. Ky ishte interpretimi i saj i trashëgimisë, ndërsa njerëzit, vendet dhe variantet e regjistruara mbeten dëshmi të vlefshme të praktikave të larmishme. Trashëgimia përfshin organizatën që e mban materialin të hapur për studim.

Hapni një zë për Kalamatianosin në Dance Pandect të institucionit dhe mbani shënimin e vendit pranë shënimeve tuaja. Në një pamje të dokumentuar ose sekuencë të shkurtër gjeni një rreth, një kapje duarsh dhe një rrobë të dukshme. Bëni listë greke me το βήμα, το χέρι, ο κύκλος dhe η φορεσιά. Pastaj jepni dy udhëzime origjinale të thjeshta me δεξιά dhe αριστερά, duke përshkruar lëvizjen që shihni vërtet. Fjalitë ushtrojnë drejtime dhe fjalor trupi; nuk janë mësim i plotë vallëzimi. Krahasoni një zë tjetër krahinor dhe shënoni një ndryshim. Koleksioni bëhet mënyrë për të folur saktë për njerëz që lëvizin bashkë, duke respektuar emrat dhe vendet.

• Mësuesi i saj i pianos ishte Dimitris Mitropulos.
• E themeloi shoqatën e vallëzimit rreth moshës pesëdhjetëvjeçare.
• Piktori Janis Tsaruhis ndihmoi me kostumet e para.
• Koleksionet e teatrit përfshijnë regjistrime dhe veshje.