Jeta
Aspasia Papathanassiou lindi në Amfisa më 1918 dhe përfundoi shkollën dramatike të Teatrit Kombëtar më 1940. Punët e para përfshinin trupën e Marika Kotopouli. Mori pjesë në qëndresën gjatë luftës dhe përndjekja politike ndërpreu jetën e saj teatrore. Më 1952 bashkëthemeloi Kompaninë e Teatrit Grek me Tzavalas Karousos, duke zhvilluar forma kolektive pune krahas aktrimit.
Nga 1957 deri më 1966 ishte aktore kryesore dhe anëtare themeluese e Teatrit të Pireut të Dimitris Rondiris. Trupa çoi tragjedinë greke në turne ndërkombëtare. Elektra e saj mori çmimin e parë të aktrimit në festivalin Teatri i Kombeve më 1960. Fjala dramatike greke, lëvizja dhe puna e ansamblit takonin publik e mjedise të ndryshme.
Gjatë diktaturës ushtarake jetoi në mërgim vullnetar me bazë Londrën, duke marrë pjesë në kundërshtimin politik dhe prodhime evropiane. Më 1975 bashkëthemeloi organizatën jofitimprurëse Δεσμοί (Lidhje), që punoi për decentralizim teatror e kulturor me turne dhe festivale. Qendra e mëvonshme kërkimore organizoi kurse e seminare. Shkroi Σελίδες μνήμης (Faqe kujtese, 1996) dhe Γυναικείες μορφές της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας (Figura femërore të tragjedisë së lashtë greke, 2010). Vdiq në qershor 2020.
Veprat
Elektra e Papathanassiou në shfaqjet e Teatrit të Pireut më 1960 ishte pjesë e punës së vazhdueshme të Rondiris me tragjedinë. Luante vajzën përballë dhunës familjare. Dekada më vonë, në Ηλέκτρα (Elektra, 1996) të Teatrit Kombëtar, luante Klitemnestrën, ndërsa Lydia Koniordou ishte Elektra dhe regjisore. Përkthimi i Giorgos Cheimonas jepte tekstin në greqishten moderne. Ndërrimi i rolit e vendos punën në anë të ndryshme të së njëjtës marrëdhënie dramatike.
Interpretimi i Επιτάφιος (Epitaf, 1982) solli poezinë e Giannis Ritsos në televizion. Stamatis K. Chondrogiannis drejtoi dramatizimin, me muzikë të Mikis Theodorakis. Transmetuar së pari më 1 maj 1982, bashkonte zinë e një nëne me fotografi e gazeta për protestat e punëtorëve të duhanit në Selanik më 1936. Poeti, regjisori dhe aktorja sillnin kontribute të ndryshme.
Në Η μελανόμορφη Κλυταιμνήστρα (Klitemnestra me figura të zeza), paraqitur në Topos Allou më 2005, ndërtoi një rrugë në Orestian e Eskilit me qendër Klitemnestrën. Shpjegonte se nënkuptonte situata dhe elemente personazhesh të ndryshme. Interpretimi i përqendruar e vë leximin në qendër: publiku sheh një veprim dhe formon disa shpjegime të mundshme.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Trashëgimia e Papathanassiou bashkon aktrim, turne ndërkombëtare dhe organizata që çuan teatrin përtej një skene qendrore. Shpjegimi i nënkuptimit jep një ushtrim të greqishtes moderne. Pas tekstit të përshtatur, ndani fletën në dy kolona: çfarë shoh dhe çfarë supozoj. Përshkruani një person me letër pranë derës së mbyllur. Në të parën shkruani veprim të dukshëm me βλέπω ose παρατηρώ; në të dytën, shpjegim të mundshëm me υποθέτω ose ίσως. Shtoni një tjetër dhe krahasoni. Është skenë juaja ushtrimi. Zhvillon vëzhgim të saktë, folje interpretimi dhe dallim mes dëshmisë dhe një leximi të mundshëm të gjestit.
A e dinit?
- Lindi në Amfisa më 1918; vdiq në qershor 2020.
- Anëtare themeluese dhe aktore kryesore e Teatrit të Pireut, 1957–1966.
- Bashkëthemeloi organizatën kulturore jofitimprurëse Desmoi më 1975.
- Në Elektrën e Teatrit Kombëtar më 1996 luante Klitemnestrën përballë Elektrës së Lydia Koniordou.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Ηλέκτρα — Ηλέκτρα | Elektra — roli kryesor (shfaqje) | 1960 |
| Επιτάφιος — τηλεοπτική ερμηνεία | Epitaf — interpretim televiziv | 1982 |
| Ηλέκτρα — Κλυταιμνήστρα | Elektra — Klitemnestra (shfaqje) | 1996 |
| Η μελανόμορφη Κλυταιμνήστρα — παρουσίαση | Klitemnestra me figura të zeza — kompozim dhe interpretim, paraqitja 2005 | 2005 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Εδώ, αναγκαστικά, “υπονοώ” καταστάσεις, δεν τις αφηγούμαι.
Edo, anagkastika, “yponoo” katastaseis, den tis afigoumai.
Këtu, detyrimisht, «nënkuptoj» situata, nuk i rrëfej.
