Jeta
Vakalo, e lindur Eleni Stavrinu, u rrit në Athinë. Studioi arkeologji në Universitetin e Athinës dhe ndoqi histori arti në Sorbonë. Poezia dhe artet pamore u zhvilluan bashkë në punën e saj. Përmbledhja e parë Θέμα και παραλλαγές (Temë dhe variacione) doli më 1945, pas poezive në shtypin letrar.
Shkroi për Ta Nea dhe Zygos mbi ekspozitat dhe gjuhën në ndryshim të pikturës e skulpturës. Në nëntor 1958 bashkëthemeloi shkollën Vakalo me piktorin e skenografin Jorgos Vakalo, piktorin Panajotis Tetsis dhe botuesin Frantzis Frantziskakis. Mësimi i historisë së artit dhe perceptimit pamor lidhte analizën me përvojën e shikimit. Mbeti në drejtimin e shkollës deri në fund të jetës.
Çmimi Shtetëror i Poezisë më 1991 vlerësoi Γεγονότα και ιστορίες της κυρα-Ροδαλίνας (Ngjarje dhe histori të zonjës Rodalina). Arkivi në Princeton ruan dorëshkrime poezish, ligjërata, ese, letra dhe fletore. Vdiq në Athinë më 2001. Librat, mësimdhënia dhe skicat tregojnë një rrugë takimesh të vëmendshme me fjalë, pamje dhe njerëz.
Veprat

Το Δάσος (Pylli), 1954, dhe Περιγραφή του Σώματος (Përshkrimi i trupit), 1959, përfshijnë peizazhin dhe përvojën trupore në një gjuhë poetike eksperimentale. Emrat e njohur nuk emërtojnë vetëm sende të qëndrueshme: marrëdhëniet e tyre ndryshojnë gjatë tekstit. Kompozimet e gjata kërkojnë të ndiqen ritmi, zëri dhe këndvështrimet në ndryshim.
Του κόσμου (I botës), 1978, përmban “Si u bë një njeri i keq”, të përfshirë në tekstin shkollor grek të letërsisë. Rrëfimi në dukje i thjeshtë ndjek keqardhjen që bëhet frikë, vetëjustifikim dhe pjesëmarrje në dhunë. Toni përrallor mpreh pyetjen e përgjegjësisë. Citimi i shkurtër i përket historisë, jo një rrëfimi autobiografik.
Kritika shqyrton gjithashtu takimin me artin. Η φυσιογνωμία της μεταπολεμικής τέχνης στην Ελλάδα (Fizionomia e artit të pasluftës në Greqi), katër vëllime të 1981–1984, studion fushën artistike në ndryshim. Libri i Rodalinës, 1990, dhe Το άλλο του πράγματος (Tjetra e sendit), poezi 1954–1994 e përmbledhur më 1995, tregojnë vazhdimësinë letrare. Poezia dhe kritika ndajnë interesin për mënyrën si vëmendja formon kuptimin.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Vakalo vazhdon përmes librave, shkollës që bashkëthemeloi dhe poezisë në arsimin e mesëm grek. Arkivi lejon studimin e shkrimit dhe mësimit pas teksteve të shtypura. Pjesa e dhënë propozon të lexohen ndjenjat brenda një vargu zgjedhjesh.
Kopjoni «Λυπήθηκα επειδή ήταν μόνος. Γι’ αυτό κάθισα δίπλα του». Nënvizoni shkakun pas επειδή dhe pasojën pas γι’ αυτό. Shkruani një përgjigje tjetër ndihmuese me modelin e dytë. Lexojini të dyja me zë dhe krahasoni pasojat. Këto janë fjalitë tona ushtrimore; fundi shqetësues i poezisë mbetet zgjedhje letrare më vete. B1 përshkruan leximin e përshtatur në greqishten e re dhe ushtrimin e mbështetur.
A e dinit?
- Punoi në poezi, kritikë arti dhe arsim.
- Shkolla e daton themelimin në nëntor 1958.
- Princeton ruan dorëshkrimet poetike dhe ligjëratat e saj.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Το Δάσος | Pylli | 1954 |
| Περιγραφή του Σώματος | Përshkrimi i trupit | 1959 |
| Του κόσμου | I botës | 1978 |
| Η φυσιογνωμία της μεταπολεμικής τέχνης στην Ελλάδα | Fizionomia e artit të pasluftës në Greqi | 1981–1984 |
| Γεγονότα και ιστορίες της κυρα-Ροδαλίνας | Ngjarje dhe histori të zonjës Rodalina | 1990 |
| Το άλλο του πράγματος: Ποίηση 1954–1994 | Tjetra e sendit: poezi 1954–1994 | 1995 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Τόσο πολύ λυπήθηκε που ύστερα φοβήθηκε
Tóso polý lypíthike pou ýstera fovíthike
Aq shumë i erdhi keq, sa më pas pati frikë.
















































































































