Hayatı
Jeneriklerde Alida Dimitriou olarak da geçen Alinda Dimitriou, 1933’te Atina’da doğdu ve Stavrakos sinema okulunda yönetmenlik okudu. 1970’lerin başında gösterimler düzenledi, kısa film seminerlerine katıldı, sinema dergileri için yazdı ve çeviri yaptı. Sinemayla ilişkisi yönetmenin yanında göstermek, tartışmak ve belgelemekti.1992’de kısa filmler sözlüğü yayımladı.
Belgeselleri çalışma hayatını ve toplumsal ilişkileri inceliyordu. Οι καρβουνιάρηδες (Odun Kömürcüleri, 1977), Eğriboz’da kömür üretimini ve bundan geçinen aileleri izler. Diğer işleri yerel şenlik, işgal döneminde tiyatro, insan hakları ve kadınların hayatlarını araştırdı. Sanayi belgeselleri de çekti, dijital kurgu öğrendi; pratik sinema zanaatını açık siyasi bağlılıkla birleştirdi.
Kariyerinin sonlarında kadınların direniş, baskı ve hayatta kalma anlatılarını kaydetti. Πουλιά στο βάλτο (Bataklıktaki Kuşlar, 2008), Selanik Belgesel Festivali seyirci ödülünü aldı. Η ζωή στους βράχους (Kayalıklar Arasında, 2009) ve Τα κορίτσια της βροχής (Yağmurun Kızları, 2011) üçlemeyi tamamladı.2013’te öldü. Festival toplu gösterimleri bu tanıklıkları ve erken emek filmlerini yeniden görünür kılmayı sürdürdü.
Eserleri
Οι καρβουνιάρηδες (Odun Kömürcüleri, 1977), üretim evrelerini üretici ve tüccarın belirsizliğine bağlar. Siyah beyaz görüntüler Eğriboz ormanlarındaki çalışmayı izler; sohbet ailelerin hayatını açar. Σπάτα, το στιφάδο του Αγίου Πέτρου (Spata: Aziz Petrus’un Yahnisi, 1978), yerel şenliğe yönelir. Το θέατρο στο βουνό (Dağda Tiyatro, 1985), işgal döneminin tiyatrosuna döner.
Sonraki üçleme kadınların sözlü anlatılarını merkeze alır. Πουλιά στο βάλτο (Bataklıktaki Kuşlar, 2008), 1941–1944 işgalinde kadınların direnişe katılımı ve sonuçlarını anlatır. Η ζωή στους βράχους (Kayalıklar Arasında, 2009), 1945 sonrası baskı, içsavaş ve sürgünü izler. Τα κορίτσια της βροχής (Yağmurun Kızları, 2011), askerî diktatörlüğe direnen kadınları kaydeder.
Bunlar olaylardan onlarca yıl sonra anlatılan, açık siyasi bakışlı yönetmenin filme dönüştürdüğü anılardır. Solcu kadınlar kişisel sesleri, ritimleri ve sessizlikleriyle konuşur. Dinlerken kimin hangi anı hatırladığına, anlatıların nasıl yan yana durduğuna bakılır. Sözlü tarih kadraj, sıra ve kurguyla birleşir; güç konuşanla dinleyenin buluşmasından doğar.
Bugünkü Yunanistan’daki mirası
Sayfanın uyarlanmış Yunanca metnini dinleyip yazıyı izleyin. τότε ve μετά bulun, bir okuma duraklamasını fark edin. Kendi küçük anınız hakkında olay sırasıyla iki özgün cümle yazın. Sesli okuyup θυμάμαι ότι ile yeniden söyleyin. Partnerinizin sözlerini η φίλη μου θυμάται ότι ile aktarabilirsiniz. Kimin hatırladığını, kimin yeniden anlattığını ayırın. Bu, Dimitriou’nun konuşana dikkatinden esinlenen dil çalışmanızdır; uyarlanmış metin öğretim malzemesidir. Sonra Πουλιά στο βάλτο izlerseniz gerekli açıklamalarla bu dikkati tanıklığa taşıyın. Bütün belgesel ek sözcükler ve tarihsel bağlam gerektirir.
Biliyor muydunuz?
- Odun Kömürcüleri Eğriboz ormanlarında çalışan aileleri siyah beyaz izler.
- Bataklıktaki Kuşlar 2008’de Selanik belgesel seyirci ödülünü aldı.
- Yağmurun Kızları üçlemeyi 2011’de tamamladı.
Başlıca eserleri
| Yunanca başlık | Başlık | Yıl |
|---|---|---|
| Οι καρβουνιάρηδες | Odun Kömürcüleri | 1977 |
| Σπάτα, το στιφάδο του Αγίου Πέτρου | Spata: Aziz Petrus’un Yahnisi | 1978 |
| Το θέατρο στο βουνό | Dağda Tiyatro | 1985 |
| Πουλιά στο βάλτο | Bataklıktaki Kuşlar | 2008 |
| Η ζωή στους βράχους | Kayalıklar Arasında | 2009 |
| Τα κορίτσια της βροχής | Yağmurun Kızları | 2011 |
Akılda kalacak bir söz
Το ντοκιμαντέρ πιστεύω ότι πρέπει να είναι πολιτισμική αντανάκλαση της κοινωνίας.
To ntokimanter pistevo oti prepei na einai politismiki antanaklasi tis koinonias.
Belgeselin toplumun kültürel yansıması olması gerektiğine inanıyorum.
