Eleni Wakalo

Wakalo, z domu Eleni Stawrinu, dorastała w Atenach. Studiowała archeologię na Uniwersytecie Ateńskim i uczęszczała na historię sztuki na Sorbonie. Poezja i sztuki wizualne rozwijały się razem w jej pracy. Pierwszy tom Θέμα και παραλλαγές (Temat i wariacje) ukazał się w 1945 roku, po wierszach w prasie literackiej.

Pisała do Ta Nea i Zygos o wystawach oraz zmieniającym się języku malarstwa i rzeźby. W listopadzie 1958 współtworzyła szkołę Wakalo z malarzem i scenografem Jorgosem Wakalo, malarzem Panajotisem Tetsisem oraz wydawcą Frantzisem Frantziskakisem. Nauczanie historii sztuki i percepcji wzrokowej łączyło analizę z doświadczeniem patrzenia. Pozostała w kierownictwie szkoły do końca życia.

Państwowa Nagroda Poetycka 1991 wyróżniła Γεγονότα και ιστορίες της κυρα-Ροδαλίνας (Wydarzenia i historie pani Rodaliny). Archiwum w Princeton przechowuje rękopisy poezji, wykłady, eseje, korespondencję i zeszyty. Zmarła w Atenach w 2001 roku. Książki, nauczanie i szkice pokazują drogę uważnych spotkań ze słowami, obrazami i ludźmi.

Το Δάσος (Las), 1954, i Περιγραφή του Σώματος (Opis ciała), 1959, włączają krajobraz oraz doświadczenie cielesne w eksperymentalny język poetycki. Znajome rzeczowniki nie nazywają wyłącznie stałych przedmiotów: ich relacje zmieniają się w toku tekstu. Dłuższe kompozycje wymagają śledzenia rytmu, głosu i zmiennych perspektyw.

Του κόσμου (Świata), 1978, zawiera „Jak człowiek stał się zły”, przedrukowany w greckim podręczniku literatury. Pozornie prosta opowieść pokazuje współczucie przechodzące w strach, usprawiedliwianie siebie i udział w przemocy. Baśniowy ton wyostrza pytanie o odpowiedzialność. Krótki cytat należy do tej historii, nie jest autobiograficznym wyznaniem.

Krytyka bada również spotkanie ze sztuką. Η φυσιογνωμία της μεταπολεμικής τέχνης στην Ελλάδα (Oblicze sztuki powojennej w Grecji), cztery tomy z lat 1981–1984, analizuje zmieniające się środowisko artystyczne. Tom Rodaliny, 1990, i Το άλλο του πράγματος (Inna strona rzeczy), zebrana poezja 1954–1994 wydana w 1995, pokazują ciągłość twórczości. Poezję i krytykę łączy pytanie, jak uwaga kształtuje rozumienie.

Wakalo pozostaje obecna przez książki, współzałożoną szkołę i wiersz czytany w greckiej szkole średniej. Archiwum pozwala badać pisanie i nauczanie stojące za publikacjami. Podany tekst proponuje czytanie uczuć w ciągu wyborów.

Przepisz «Λυπήθηκα επειδή ήταν μόνος. Γι’ αυτό κάθισα δίπλα του». Podkreśl przyczynę po επειδή i skutek po γι’ αυτό. Napisz inną pomocną odpowiedź, korzystając z drugiego wzoru. Przeczytaj obie głośno i porównaj skutki. To nasze zdania ćwiczeniowe; niepokojące zakończenie wiersza pozostaje osobnym wyborem literackim. B1 oznacza adaptowany tekst nowogrecki i wspierane ćwiczenie.

• Pracowała w poezji, krytyce sztuki i edukacji.
• Szkoła datuje swoje powstanie na listopad 1958.
• Princeton przechowuje jej rękopisy poetyckie i wykłady.