Γραμματική των νέων ελληνικών
Καθαρές σημειώσεις, ανά επίπεδο, για τη γραμματική των νέων ελληνικών.
12 καρτέλες
Το ελληνικό αλφάβητο
Τα 24 γράμματα, τα ονόματά τους, η προφορά και οι συνηθισμένοι δίφθογγοι.
Άρθρα και γένη
Τρία γένη. Το οριστικό άρθρο ο / η / το δείχνει το γένος κάθε ουσιαστικού.
Ο ενεστώτας των ρημάτων
Η κλίση των ομαλών ρημάτων σε -ω στον ενεστώτα, για το τώρα και τη συνήθεια.
Η προστακτική
Προσταγή και συμβουλή: προστακτική ενεστώτα και αορίστου (γράφε / γράψε), πληθυντικός ευγένειας και άρνηση με «μην».
Τα επίθετα και η συμφωνία
Τα επίθετα σε -ος / -η / -ο συμφωνούν με το ουσιαστικό σε γένος, αριθμό και πτώση· η κλίση του «καλός» και το ανώμαλο «πολύς».
Ο αόριστος
Αφήγηση μιας ολοκληρωμένης πράξης: σχηματισμός του αορίστου και ο τόνος που ανεβαίνει.
Η υποτακτική με «να»
Επιθυμία, σκοπός ή υποχρέωση με να + ρήμα· θέλω να, πρέπει να, μπορώ να.
Ο μέλλοντας
Ο μέλλοντας με το «θα»: εξακολουθητικός (θα γράφω) και συνοπτικός (θα γράψω), και οι ανώμαλοι τύποι θα πάω, θα δω, θα πω.
Οι προσωπικές αντωνυμίες
Δυνατοί και αδύνατοι τύποι (εμένα / με, μου), θέση των αδύνατων τύπων πριν από το ρήμα (μου το έδωσε) και μετά την προστακτική (δώσε μού το).
Οι πτώσεις των ονομάτων
Ονομαστική, αιτιατική, γενική και κλητική: τι δηλώνει κάθε πτώση και πώς αλλάζει το άρθρο.
Οι μετοχές
Η ενεργητική μετοχή σε -οντας / -ώντας, η παθητική σε -μένος με συμφωνία, και οι λόγιες μετοχές του γραπτού λόγου (ο αναφερθείς).
Ο πλάγιος λόγος
Μεταφορά δηλώσεων, ερωτήσεων και προσταγών με ότι / πως / αν / να — και γιατί τα ελληνικά κρατούν τον αρχικό χρόνο, χωρίς μετατόπιση.