Παρακείμενος, υπερσυντέλικος και συντελεσμένος μέλλοντας

Ένας μηχανισμός, τρεις στιγμές

Το βοηθητικό «έχω» δείχνει τον χρόνο, ενώ η άκλιτη μορφή της μετοχής δίνει τη σημασία της πράξης: «έχω γράψει» = ολοκλήρωση ως τώρα, «είχα γράψει» = ολοκλήρωση πριν από άλλο παρελθοντικό γεγονός, «θα έχω γράψει» = ολοκλήρωση πριν από μελλοντικό σημείο. Η μετοχή μένει στον συνοπτικό τύπο, αλλά αλλάζει ανάμεσα σε ενεργητική και παθητική φωνή: γράψει / γραφτεί.

• Έχω γράψει το γράμμα.Έχω γράψει το γράμμα.
• Είχα γράψει το γράμμα πριν φύγει.Είχα γράψει το γράμμα πριν φύγει.
• Μέχρι αύριο θα έχω γράψει το γράμμα.Μέχρι αύριο θα έχω γράψει το γράμμα.

Η παθητική: έχω + παθητική μετοχή

Στην παθητική φωνή χρησιμοποιούμε το «έχω» και την παθητική μετοχή του συνοπτικού θέματος: γράφτηκα → «έχω γραφτεί», ετοιμάστηκα → «έχω ετοιμαστεί», αγαπήθηκα → «έχω αγαπηθεί». Λέμε «Το σπίτι έχει χτιστεί» και «Όταν έφτασα, η δουλειά είχε ήδη τελειώσει».

• Το σπίτι έχει χτιστεί.Το σπίτι έχει χτιστεί.
• Έχω ετοιμαστεί για το ταξίδι.Έχω ετοιμαστεί για το ταξίδι.
• Όταν έφτασα, η δουλειά είχε ήδη τελειώσει.Όταν έφτασα, η δουλειά είχε ήδη τελειώσει.

Ο συντελεσμένος μέλλοντας, ο ξεχασμένος

Χρησιμοποιείται συχνά για πράξη που θα έχει ολοκληρωθεί πριν από μια μελλοντική προθεσμία: «Μέχρι το Σάββατο θα έχω τελειώσει την εργασία», «Ως τον Ιούνιο θα έχουν χτιστεί τα νέα γραφεία». Συχνά συνοδεύεται από «μέχρι», «ως» ή άλλη χρονική ένδειξη, αλλά η σημασία εξαρτάται από το πλαίσιο.

• Μέχρι το Σάββατο θα έχω τελειώσει την εργασία.Μέχρι το Σάββατο θα έχω τελειώσει την εργασία.
• Ως τον Ιούνιο θα έχουν χτιστεί τα νέα γραφεία.Ως τον Ιούνιο θα έχουν χτιστεί τα νέα γραφεία.
• Σε δύο μέρες θα έχουμε πάρει την απάντηση.Σε δύο μέρες θα έχουμε πάρει την απάντηση.

Σειρά σου

Διάλεξε τον σωστό τύπο.