Σχήματα λόγου

Μεταφορά και παρομοίωση

Η παρομοίωση κρατά το σαν: Κοιμάται σαν πουλάκι. Η μεταφορά το παραλείπει: Είναι θησαυρός αυτό το παιδί. Η καθημερινή γλώσσα είναι γεμάτη νεκρές μεταφορές: πόδι του τραπεζιού, ρίζα του κακού.

• Κοιμάται σαν πουλάκι.Παρομοίωση: η σύγκριση δηλώνεται ρητά με το «σαν».
• Είναι θησαυρός αυτό το παιδί.Μεταφορά: η σύγκριση γίνεται ταύτιση, χωρίς «σαν».
• το πόδι του τραπεζιούΝεκρή μεταφορά: η εικόνα έχει σβήσει, η λέξη έμεινε.

Μετωνυμία και υπερβολή

Μετωνυμία — το δοχείο για το περιεχόμενο: Ήπια ένα ποτήρι. Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη. Η Αθήνα αποφάσισε. Υπερβολή: Πεθαίνω της πείνας. Στο είπα χίλιες φορές.

• Ήπια ένα ποτήρι.Μετωνυμία: το δοχείο («ποτήρι») για το περιεχόμενό του.
• Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη.Μετωνυμία: ο δημιουργός για το έργο του.
• Πεθαίνω της πείνας.Υπερβολή: καθιερωμένη μεγέθυνση, όχι κυριολεξία.
• Στο είπα χίλιες φορές!Υπερβολή: ο αριθμός δεν μετρά, εντείνει.

Λιτότητα, ειρωνεία, προσωποποίηση

Λιτότητα: Όχι κι άσχημα. Δεν είναι και λίγο. Ειρωνεία: Ωραία τα κατάφερες! Προσωποποίηση: Η πόλη ξυπνάει, τα κύματα χορεύουν. Και τα τρία ζουν από τον επιτονισμό όσο και από τις λέξεις.

• Όχι κι άσχημα!Λιτότητα: με άρνηση του αντιθέτου λέμε «πολύ καλά».
• Ωραία τα κατάφερες!Ειρωνεία: λέμε το αντίθετο από αυτό που εννοούμε.
• Η πόλη ξυπνάει.Προσωποποίηση: το άψυχο αποκτά ανθρώπινη ενέργεια.

Σειρά σου

Διάλεξε τον σωστό τύπο.