Πόσος, πόση, πόσο — πολύς, πολλή, πολύ
Μάθε να ρωτάς για ποσότητα και να επιλέγεις σωστά ανάμεσα στα πολύς, πολλή, πολύ και λίγο.
πόσος, πόση, πόσο
Όταν συνοδεύει ουσιαστικό, το πόσος αλλάζει ανάλογα με το γένος, τον αριθμό και την πτώση του: Πόσος καφές μένει; Πόση ζάχαρη θέλεις; Πόσο νερό πίνεις; Στον πληθυντικό: Πόσοι φίλοι; Πόσες μέρες; Πόσα παιδιά; Χωρίς ουσιαστικό χρησιμοποιούμε συχνά το άκλιτο ερωτηματικό επίρρημα πόσο: Πόσο κάνει; Πόσο μακριά είναι;
- Πόσο κάνει;Πόσο κάνει;
- Πόση ζάχαρη θέλεις;Πόση ζάχαρη θέλεις;
- Πόσα παιδιά έχεις;Πόσα παιδιά έχεις;
Οι απαντήσεις: πολύς και λίγος
Μπροστά από ουσιαστικό, τα πολύς και λίγος συμφωνούν μαζί του: πολύς καφές, πολλή ζάχαρη (με δύο λ), πολύ νερό· λίγος χρόνος, λίγη ώρα, λίγο γάλα. Στον πληθυντικό: πολλοί, πολλές, πολλά / λίγοι, λίγες, λίγα. Πρόσεξε ότι ορισμένοι τύποι αλλάζουν και στην αιτιατική: πολύς καφές, αλλά πίνω πολύ καφέ.
- πολλή ζάχαρηπολλή ζάχαρη
- λίγος χρόνοςλίγος χρόνος
- Πίνω πολύ καφέ.Πίνω πολύ καφέ.
| αρσενικό | θηλυκό | ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| ερώτηση | πόσος; | πόση; | πόσο; |
| πολύ | πολύς | πολλή | πολύ |
| λίγο | λίγος | λίγη | λίγο |
Το άκλιτο επίρρημα πολύ
Όταν προσδιορίζει ρήμα, επίθετο ή άλλο επίρρημα, το πολύ είναι επίρρημα και δεν αλλάζει: Δουλεύω πολύ. Το βιβλίο είναι πολύ ωραίο. Μιλάς πολύ γρήγορα. Σύγκρινε: πολλή δουλειά (συνοδεύει ουσιαστικό) / δουλεύω πολύ (προσδιορίζει ρήμα).
- Δουλεύω πολύ.Δουλεύω πολύ.
- Το βιβλίο είναι πολύ ωραίο.Το βιβλίο είναι πολύ ωραίο.
- Μιλάς πολύ γρήγορα.Μιλάς πολύ γρήγορα.
Σειρά σου
Διάλεξε τον σωστό τύπο.
Συχνές ερωτήσεις
Πώς ρωτάμε «πόσο;» στα ελληνικά;
Με το «πόσος», που συμφωνεί με το ουσιαστικό: «Πόσος καφές μένει;», «Πόση ζάχαρη θες;», «Πόσα παιδιά έχεις;». Μόνο του είναι ουδέτερο: «Πόσο κάνει;».
Γιατί το «πολλή» γράφεται με δύο «λ»;
Γιατί το επίθετο «πολύς» διπλασιάζει το «λ» στο θηλυκό και στον πληθυντικό: «πολύς καφές», «πολλή ζάχαρη», «πολύ νερό» και μετά «πολλοί», «πολλές», «πολλά». Το επίρρημα «πολύ» κρατά ένα «λ» και δεν αλλάζει ποτέ.
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο «πολλή δουλειά» και στο «δουλεύω πολύ»;
Στο «πολλή δουλειά» η λέξη προσδιορίζει ουσιαστικό και συμφωνεί μαζί του. Στο «δουλεύω πολύ» είναι επίρρημα: αναφέρεται στο ρήμα και μένει άκλιτο, όπως και στο «Είναι πολύ ωραία».