Ποιανού είναι; — Δικό μου!
Ρώτησε σε ποιον ανήκει κάτι και απάντησε με γενική ή με τον εμφατικό τύπο «δικός μου»: Ποιανού είναι; — Δικό μου!
Ποιανού είναι; Ρωτάμε για τον κάτοχο
Η συνηθισμένη καθημερινή ερώτηση είναι «Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;». Αν ρωτάμε ποιας γυναίκας είναι κάτι, μπορούμε να πούμε «Ποιανής είναι;». Υπάρχει επίσης ο άκλιτος τύπος «τίνος», που ακούγεται πιο λόγιος ή επίσημος. Απαντάμε με γενική: Είναι του Νίκου. Είναι της Μαρίας.
- Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;
- Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά;Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά;
- Είναι της Μαρίας.Είναι της Μαρίας.
δικός μου, δική μου, δικό μου
Ο τύπος «δικός/δική/δικό» συμφωνεί με αυτό που ανήκει σε κάποιον: ο δικός μου καφές, η δική σου ιδέα, το δικό της αυτοκίνητο. Η μικρή λέξη «μου/σου/του…» δείχνει τον κάτοχο, ενώ το «δικός/δική/δικό» ακολουθεί το γένος και τον αριθμό του αντικειμένου. Χρησιμοποιούμε αυτή τη δομή για έμφαση, αντίθεση ή όταν το ουσιαστικό παραλείπεται.
- ο δικός μου καφέςο δικός μου καφές
- η δική σου ιδέαη δική σου ιδέα
- το δικό της αυτοκίνητοτο δικό της αυτοκίνητο
| αρσενικό | θηλυκό | ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| δικός + μου | ο δικός μου | η δική μου | το δικό μου |
| παράδειγμα | ο δικός σου δρόμος | η δική του γνώμη | το δικό μας σπίτι |
Ως απάντηση, μόνο του
Όταν το αντικείμενο είναι ήδη γνωστό, παραλείπουμε το ουσιαστικό και απαντάμε με μια σύντομη φράση: — Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου! — Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της. Ο τύπος εξακολουθεί να συμφωνεί με το αντικείμενο που εννοούμε: το κινητό → δικό, η ομπρέλα → δική, τα κλειδιά → δικά. Για αντίθεση: Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!
- — Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου!— Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου!
- — Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της.— Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της.
- Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!
Σειρά σου
Διάλεξε τον σωστό τύπο.
Συχνές ερωτήσεις
Πώς ρωτάμε σε ποιον ανήκει κάτι;
Λέμε «Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;» και «ποιανής» όταν ξέρουμε ότι η κάτοχος είναι γυναίκα: «Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά;». Η απάντηση μπαίνει σε γενική: «Είναι της Μαρίας».
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο «μου» και στο «δικό μου»;
Το «μου» είναι το αδύνατο κτητικό που μπαίνει μετά το ουσιαστικό: «το βιβλίο μου». Το «δικός μου» είναι ο δυνατός τύπος, της έμφασης, και συμφωνεί με το πράγμα που κατέχουμε: «ο δικός μου καφές», «η δική σου ιδέα».
Πώς απαντάμε «δικό μου!» σε μια ερώτηση κατοχής;
Με μία λέξη, που συμφωνεί με το αντικείμενο: «— Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου!», «— Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της». Και για αντίθεση: «Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!».