Επιλέξτε γλώσσα

grecfacilegrecfacile
Β2

Προστακτική για μία πράξη: γράψε, ντύσου, σηκωθείτε

Η συνοπτική προστακτική δηλώνει συνήθως μία ολοκληρωμένη πράξη, στην ενεργητική και στη μεσοπαθητική φωνή, με τις σύντομες αντωνυμίες μετά το ρήμα.

Προστακτική για μία πράξη: γράψε, ντύσου, σηκωθείτε

Η ενεργητική: -ε / -τε

Πάνω στο συνοπτικό θέμα: γράψε / γράψτε, άνοιξε / ανοίξτε, διάβασε / διαβάστε, μίλησε / μιλήστε. Οι συχνοί ανώμαλοι πάνε αλλιώς: πες, δες, έλα, φάε, πιες, πάρε, μπες, βγες, ανέβα.

  • Γράψε το όνομά σου εδώ.Γράψε το όνομά σου εδώ. (ενικός: -ε)
  • Διαβάστε την πρώτη παράγραφο, παρακαλώ.Διαβάστε… (πληθυντικός: -τε)
  • Έλα εδώ και φάε κάτι!Έλα… φάε… (ανώμαλοι τύποι)

Η μεσοπαθητική: -ου / -είτε

Στη μεσοπαθητική φωνή συναντάμε τύπους όπως «ντύσου / ντυθείτε», «ετοιμάσου / ετοιμαστείτε», «σήκω / σηκωθείτε», «θυμήσου / θυμηθείτε» και «κοιμήσου / κοιμηθείτε». Ορισμένα ρήματα έχουν ιδιαίτερους τύπους, όπως «κάτσε / καθίστε» και «μη φοβάσαι».

  • Ντύσου γρήγορα, θα αργήσουμε!Ντύσου… (ενικός: -ου)
  • Ετοιμαστείτε, φεύγουμε σε πέντε λεπτά.Ετοιμαστείτε… (πληθυντικός: -είτε)
  • Σήκω, είναι ήδη οκτώ!Σήκω! (ιδιαίτερος τύπος του «σηκώνομαι»)
  • Μη φοβάσαι, είμαι εδώ.Μη φοβάσαι… (άρνηση με μη + υποτακτική)
ρήμαενικόςπληθυντικός
γράφωγράψεγράψτε
ντύνομαιντύσουντυθείτε
ετοιμάζομαιετοιμάσουετοιμαστείτε
σηκώνομαισήκωσηκωθείτε
θυμάμαιθυμήσουθυμηθείτε
κοιμάμαικοιμήσουκοιμηθείτε

Άρνηση και αντωνυμίες

Για αρνητική εντολή χρησιμοποιούμε «μη(ν) + υποτακτική»: «Μην ανησυχείς!», «Μη φοβάστε!». Στην καταφατική προστακτική οι σύντομες αντωνυμίες μπαίνουν μετά το ρήμα: «Δώσε μου το!», «Πες μου!», «Θυμήσου το!». Στην άρνηση μπαίνουν πριν από το ρήμα: «Μη μου το δίνεις».

  • Πες μου τι έγινε!Πες μου… (η αντωνυμία μετά το ρήμα)
  • Δώσε μου το!Δώσε μου το! (δύο αντωνυμίες, πάλι μετά το ρήμα)
  • Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά.Μην ανησυχείς… (αρνητική εντολή: μη(ν) + υποτακτική)
  • Μη μου το δίνεις τώρα.Μη μου το δίνεις… (στην άρνηση οι αντωνυμίες γυρίζουν μπροστά)

Σειρά σου

Διάλεξε τον σωστό τύπο.

Συχνές ερωτήσεις

Πώς σχηματίζεται η προστακτική του αορίστου στα ελληνικά;

Πάνω στο στιγμιαίο θέμα, με -ε στον ενικό και -τε στον πληθυντικό: «γράψε / γράψτε», «άνοιξε / ανοίξτε», «διάβασε / διαβάστε», «μίλησε / μιλήστε». Τα συχνά ανώμαλα πάνε δικό τους δρόμο: «πες», «δες», «έλα», «φάε», «πιες», «πάρε», «μπες», «βγες», «ανέβα».

Πώς λέμε «ντύσου» ή «καθίστε» στην παθητική προστακτική;

Με την παθητική προστακτική σε -ου / -είτε, αυτή που δεν διδάσκεται στην τάξη και ακούγεται παντού: «ντύσου / ντυθείτε», «ετοιμάσου / ετοιμαστείτε», «κάτσε / καθίστε», «σήκω / σηκωθείτε», «θυμήσου / θυμηθείτε». «Ντύσου γρήγορα, θα αργήσουμε!».

Πώς κάνουμε αρνητική μια προσταγή στα ελληνικά;

Η προστακτική δεν παίρνει ποτέ άρνηση: περνάμε στο «μη(ν)» + υποτακτική — «Μην ανησυχείς!», «Μη φοβάστε!». Και οι αντωνυμίες ακολουθούν: κολλάνε ΠΙΣΩ στην κατάφαση («Δώσε μου το!», «Πες μου!») και ξαναπάνε ΜΠΡΟΣΤΑ στην άρνηση: «Μη μου το δίνεις».