Με βλέπεις, μου μιλάς: οι σύντομοι τύποι των αντωνυμιών

Με βλέπει: ποιον βλέπει;

Οι σύντομοι ή αδύνατοι τύποι αντικαθιστούν ένα πρόσωπο ή πράγμα που είναι το άμεσο αντικείμενο του ρήματος: Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. Συνήθως μπαίνουν ακριβώς πριν από το ρήμα. Στην άρνηση, το «δεν» προηγείται: Δεν σε ακούω. Με θετική προστακτική μπαίνουν μετά: Άκουσέ με!

• Με βλέπεις;Με βλέπεις;
• Δεν σε ακούω.Δεν σε ακούω.
• Άκουσέ με!Άκουσέ με!

Εμένα με βλέπει: έμφαση και αντίθεση

Όταν θέλουμε έμφαση ή αντίθεση, προσθέτουμε τον δυνατό τύπο χωρίς να αφαιρούμε τον σύντομο: Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! Μετά από προθέσεις χρησιμοποιούμε δυνατό τύπο: για εσένα, χωρίς αυτόν, από εμάς. Προσοχή σε συνηθισμένες φράσεις με σύντομο τύπο, όπως «μαζί μου» και «μπροστά σου».

• Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!
• Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Αυτό το δώρο είναι για εσένα.
• Έλα μαζί μου.Έλα μαζί μου.

Μου μιλάει: σε ποιον μιλάει;

Οι τύποι «μου, σου, του/της/του, μας, σας, τους» δείχνουν συνήθως τον παραλήπτη ή το πρόσωπο προς το οποίο κατευθύνεται κάτι: Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. Με πλήρες όνομα χρησιμοποιούμε «σε + αιτιατική»: Δίνω το βιβλίο στον Νίκο. Έτσι ξεχωρίζουμε το «Με βλέπει» (βλέπει εμένα) από το «Μου μιλάει» (μιλάει σε εμένα).

• Μου δίνεις το αλάτι;Μου δίνεις το αλάτι;
• Της μιλάω κάθε μέρα.Της μιλάω κάθε μέρα.
• Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.

Σειρά σου

Διάλεξε τον σωστό τύπο.