Życie
Tonia Marketaki urodziła się w Pireusie w 1942 roku. W latach 1960–1964 studiowała w Paryżu w IDHEC i szkole teatralnej Théâtre National Populaire. Nauka filmu obejmowała pracę operatorską; później była dziennikarką i krytyczką filmową. Łączyło ją to z pokoleniem Nowego Kina Greckiego, które na nowo rozważało sposoby filmowania greckich historii.
Krótki film Ο Γιάννης και ο δρόμος (Jannis i droga) ukazał się w 1967 roku. Pod dyktaturą wojskową została uwięziona i pewien czas spędziła poza Grecją. Pierwszy pełny metraż Ιωάννης ο βίαιος (Gwałtowny Joannis, 1973) otrzymał w Salonikach nagrody za reżyserię i scenariusz. Finansowanie pozostawało trudne: Ο άνθρωπος που χάθηκε (Człowiek, który zniknął) pozostał nieukończony.
Praca wykraczała poza pełnometrażowe kino. Wyreżyserowała telewizyjny Λεμονοδάσος (Gaj cytrynowy, 1978), według Kosmasa Politisa, i pracowała z dokumentem oraz teatrem. Η τιμή της αγάπης (Cena miłości), katalogowana jako 1984, ale w części źródeł datowana na 1983 rok, była drugim ukończonym pełnym metrażem. Κρυστάλλινες νύχτες (Kryształowe noce) przyszły w 1992 roku, ze scenariuszem napisanym z Malviną Karali. Marketaki zmarła w 1994 roku. Niewielka filmografia mieści się w szerszej zawodowej historii scenariuszy, programów, krytyki i adaptacji.
Dzieła

Filmy Marketaki umieszczają osobiste działania w społecznej i historycznej presji. Gwałtowny Joannis bada zbrodnię i konstruowanie jej publicznej opowieści. Wina, interpretacja i władza instytucjonalna liczą się obok głównego bohatera. Uznanie za reżyserię i scenariusz w 1973 roku wpisało dzieło w zmieniające się greckie kino.
Cena miłości adaptuje Η τιμή και το χρήμα (Honor i pieniądze) Konstantinosa Theotokisa. Na Korfu początku XX wieku relacja Rini i Andreasa wikła się w posag i finanse rodziny. Jej odmowa małżeństwa z mężczyzną stawiającym pieniądze ponad nią kształtuje zakończenie. Scenariusz zamienia literacki konflikt społeczny w zagrane spotkania: słowa, pauzy, gesty i dystans między ludźmi współtworzą znaczenie. Muzyka jest autorstwa Eleni Karaindrou. Greckie τιμή może oznaczać cenę i honor, nadając tytułowi przydatną warstwę językową.
Kryształowe noce łączą okupowane Ateny, pragnienie i prześladowanie z historią dwóch żyć. Scenariusz Marketaki i Karali przekracza prosty realizm. Filmy dają zatem różne drogi do greckiej mowy i opowiadania. Krótka rozmowa ze wsparciem jest użyteczną jednostką nauki; regionalne zwroty i historyczne otoczenie Ceny miłości wymagają więcej pomocy niż dostosowany tekst współczesny.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Przeczytaj grecki opis Ceny miłości w Fundacji Kakoyannisa i ustal, czego odmawia Rini. Potem otwórz dokument ERT z 1997 roku Ο έρωτας των πρώτων πλάνων: Τώνια Μαρκετάκη, którego dokumentacja wskazuje fragmenty filmu. Wybierz krótki dialog z napisami lub pomocą językową i zanotuj, kto mówi oraz odpowiada. Wyjaśnij wybór własnymi greckimi słowami i αρνείται… γιατί…, oddzielając interpretację od rzeczywistych kwestii. Tekst B1 daje απόφαση i διάλογος. Nazwisko Marketaki figuruje także wśród sal festiwalu w Salonikach: jej sala jest w Magazynie D portu. Język dawnego filmu łączy się w ten sposób z żywym miejscem greckiej kultury filmowej.
Czy wiesz, że…?
- Kształcenie w IDHEC obejmowało pracę operatorską.
- Eleni Karaindrou skomponowała muzykę do Ceny miłości.
- ELIA-MIET przechowuje jej scenariusze, tłumaczenia, wycinki prasowe i inne archiwalia.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Ο Γιάννης και ο δρόμος | Jannis i droga (krótki metraż) | 1967 |
| Ιωάννης ο βίαιος | Gwałtowny Joannis | 1973 |
| Λεμονοδάσος | Gaj cytrynowy (serial telewizyjny) | 1978 |
| Η τιμή της αγάπης | Cena miłości | 1984 |
| Κρυστάλλινες νύχτες | Kryształowe noce | 1992 |
Wers do zapamiętania
Ψάχνω τις αισθήσεις μου σαν εξερευνητής των πόλων.
Psachno tis aisthiseis mou san exerevnitis ton polon.
Badam swoje zmysły jak polarnik.
















































































































