Życie
Laskaridu studiowała w ateńskiej Szkole Sztuk Pięknych w latach 1903–1907. Uczyli ją między innymi Georgios Roilos, Nikiforos Litras i Georgios Jakowidis; pobierała też naukę u Spyridona Vikatosa. Jej przyjęcie należy do walki o dostęp kobiet do zawodowego kształcenia artystycznego. Często nazywa się ją pierwszą studentką, lecz badania archiwalne wskazują wcześniejsze zapisy kobiet i ostrożnie traktują ten tytuł. Dyplom dokumentuje jej oficjalny zapis w październiku 1903 i ukończenie w lipcu 1907 roku.
Wystawiała przed ukończeniem nauki. Po wspólnej prezentacji z Thaleią Florą w 1906 nastąpiła indywidualna wystawa w Parnassos w 1907. Stypendium z zapisu Bozeiosa wspierało naukę w Monachium, także w szkole stowarzyszenia artystek. W Paryżu uczęszczała do Grande Chaumière i Colarossi, uczestniczyła w Salonach i wystawach zbiorowych. Po powrocie do Grecji w 1916 nadal wystawiała, indywidualnie w 1917, 1919, 1924, 1927 i 1952 roku. Zmarła w Atenach w 1965. Te drogi umieszczają ją w europejskich sieciach edukacji i wymiany artystycznej. Późniejsza autobiografia dodaje osobisty głos do historii zawodowej.
Dzieła
Kolekcja Galerii Narodowej ukazuje szerokość jej praktyki. Portret Nikiforosa Litrasa z 1903 to węgiel na papierze, łączący naukę z uważnym spojrzeniem na kolegę. Laguna Mesolongi, 1905, i Pejzaż Etoliko, 1905–1906, oleje na kartonie, zwracają się ku wodzie oraz przyrodniczemu i zabudowanemu otoczeniu zachodniej Grecji. Tytuły wiążą konkretne miejsca ze słowem τοπίο, pejzaż.
Łodzie na kanale Lido, datowane na 1908–1912, należą do doświadczenia europejskiego. Przed kominkiem, 1910–1912, kieruje wzrok do wnętrza; muzeum kataloguje też portrety, martwe natury i inne tematy codzienne. Różnorodność towarzyszy impresjonistycznym lekcjom koloru i atmosfery. Dzieło wykracza poza dramatyczne epizody podkreślane przez późniejsze opowieści. Από το ημερολόγιό μου zawiera historie retrospektywne, nie ciągły dziennik pisany na bieżąco. Historia sztuki porównuje wspomnienia z dokumentami szkolnymi i krytyką wystaw. Obrazy, katalogi i pamięć wyjaśniają, co tworzyła, gdzie wystawiała i jak później opowiadała doświadczenie.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Od grudnia 2001 dom rodzinny w Kallithei mieści miejską galerię jej imienia. Wraz z dziełami katalogowanymi przez Galerię Narodową miejsce to pozwala badać jej malarstwo. Droga zawodowa oświetla też wejście kobiet do profesji poprzez edukację i publiczne wystawy.
Wybierz muzealny obraz pejzażu z wodą. Napisz greckie zdanie z μπροστά i drugie ze στο βάθος; nazwij βάρκα, ακτή lub αντανάκλαση tylko wtedy, gdy je widać. Porównaj dwa kolory i sprawdź zgodę przymiotników. Oddziel datowanie muzeum od własnego opisu. Motto wspomnień wprowadza słownictwo pamięci. B1 dotyczy tego wspieranego ćwiczenia nowogreckiego.
Czy wiesz, że…?
- Dyplom dokumentuje naukę w latach 1903–1907.
- Galeria Narodowa przechowuje obrazy i portret węglem.
- Dom w Kallithei stał się miejską galerią.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Προσωπογραφία Νικηφόρου Λύτρα | Portret Nikiforosa Litrasa | 1903 |
| Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου | Laguna Mesolongi | 1905 |
| Τοπίον Αιτωλικού | Pejzaż Etoliko | 1905–1906 |
| Βάρκες στο κανάλι του Lido | Łodzie na kanale Lido | 1908–1912 |
| Εμπρός στο τζάκι | Przed kominkiem | 1910–1912 |
Wers do zapamiętania
Όμως, η ωραιότερη θύμησι που είχα στη ζωή μου δεν γράφηκε ποτέ παρά μόνο στην ψυχή μου.
Ómos, i oraióteri thýmisi pou eícha sti zoí mou den gráfike poté pará móno stin psychí mou.
Jednak najpiękniejsze wspomnienie mojego życia nigdy nie zostało zapisane nigdzie poza moją duszą.
