Życie
Strabon urodził się około 64 p.n.e. w Amasei w Poncie, na południe od Morza Czarnego w dzisiejszej Turcji. Rodzina była związana z polityką pontyjskich królów. Otrzymał greckie wykształcenie u Arystodema w Nysie i później w Rzymie. Obok geografii interesował się historią i filozofią. Wiedza o życiu pochodzi głównie z rozrzuconych uwag jego dzieła; dokładna osobista biografia obiecywałaby więcej niż źródła.
Przebywał w Rzymie i podróżował w Egipcie z rzymskim prefektem Eliuszem Gallusem w górę Nilu około 25–24 p.n.e. Podróże dały bezpośrednią wiedzę o niektórych miejscach, nie każdym opisywanym kraju. Czytanie, sprawdzanie autorów i porównywanie relacji były równie ważne. Pisał za Augusta i Tyberiusza, żył po 23 n.e.; data i miejsce śmierci są nieznane. Życie przecinało greckie tradycje i władzę Rzymu. Wyjaśnia to zainteresowanie nie tylko położeniem miasta, lecz przeszłością, zasobami i miejscem w szerszym świecie.
Dzieła
Geografia ma siedemnaście ksiąg. Początek pyta o przydatność dyscypliny i zalicza ją do badania filozoficznego. Przegląd regionalny przemierza Europę, Azję i Afrykę w rozumieniu Strabona. Księgi 8–10 dotyczą greckich ziem, 17 Egiptu i Libii. To części jednego dzieła, nie odrębne książki wymyślone przez współczesnych redaktorów. Wcześniejsze Zapiski historyczne niemal zaginęły, znane z fragmentów i wzmianek.
Strabon łączy wybrzeża, rzeki i góry z założeniami miast, miejscowymi opowieściami, polityką i znanymi ludźmi. Homer jest ważnym rozmówcą; Eratostenes i inni geografowie dostarczają czasem podważanych danych. Tekst zachowuje informację i pokazuje wybór. Obszerny opis nie dowodzi wizyty. Trzeba odróżnić obserwację, zapożyczoną relację i tradycję. Celem był szeroki obraz świata dla wykształconych i spraw publicznych. Rozmach i ciekawość są wartościowe, lecz nierówne dowody i antyczne założenia nie pozwalają używać dzieła jako bezspornej mapy przeszłości.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Strabon oferuje Grecji antyczny grecki opis znajomych krajobrazów: Peloponezu, Grecji środkowej i wysp. Współczesna mapa pokazuje zmiany nazw i różnicę między literaturą a mierzoną geografią. Język daje praktyczny początek opisom miejsca.
Wybierz grecką miejscowość i napisz trzy współczesne zdania: położenie, sąsiedztwo i związek z morzem. Ćwicz στην, κοντά σε i μακριά από z ακτή i βουνό. Następnie porównaj mapę oraz krótki przekład. To oddziela antyczny język oryginału od nowogreckiego używanego w podróży.
Czy wiesz, że…?
- Jest siedemnaście ksiąg, ale części siódmej brakuje.
- Wiele miejsc opisał ze starych autorów, nie wizyt.
- Wcześniejsza historia niemal zaginęła.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Ἱστορικὰ ὑπομνήματα (χαμένο έργο) | Zapiski historyczne: niemal utracona historia | 1st century BC |
| Γεωγραφικά (17 βιβλία) | Geografia: siedemnaście ksiąg | Late 1st century BC–early 1st century AD |
| Ελληνικοί τόποι (Γεωγραφικά 8–10) | Ziemie greckie: Geografia 8–10, część dzieła | Late 1st century BC–early 1st century AD |
| Αίγυπτος και Λιβύη (Γεωγραφικά 17) | Egipt i Libia: Geografia 17, część dzieła | Late 1st century BC–early 1st century AD |
Wers do zapamiętania
τῆς τοῦ φιλοσόφου πραγματείας εἶναι νομίζομεν, εἴπερ ἄλλην τινά, καὶ τὴν γεωγραφικήν, ἣν νῦν προῃρήμεθα ἐπισκοπεῖν.
Po dzisiejszemu greckuΠιστεύουμε ότι η γεωγραφία, που τώρα επιλέξαμε να εξετάσουμε, ανήκει όσο κάθε άλλη έρευνα στο έργο του φιλοσόφου.
tēs tou philosophou pragmateias einai nomizomen, eiper allēn tina, kai tēn geōgraphikēn, hēn nyn proērēmetha episkopein.
Uważamy, że geografia, którą teraz wybraliśmy do zbadania, należy do pracy filozofa tak samo jak każde inne badanie.
