Menis Koumantareas

Menis Koumantareas urodził się w Atenach w 1931 i pozostał związany z miastem. Do 1981 pracował w biurach żeglugowych i ubezpieczeniowych, pisząc obok zatrudnienia; od 1982 skupił się na pisaniu. Mieszkał w Londynie w 1948 i Berlinie Zachodnim w 1970 na stypendium DAAD. Biura, podróże i spotkania miejskie dawały scenerię zróżnicowanej twórczości.

W 1961 tłumaczył Hemingwaya, Joyce’a i Moravię w Ο Ταχυδρόμος (Listonosz). Pierwszy zbiór Τα μηχανάκια (Flippery) wyszedł w 1962. Pod dyktaturą wojskową przeszedł cztery procesy za Το αρμένισμα (Żeglowanie, 1967), przed uniewinnieniem w 1969. Uczestniczył w antydyktatorskim Δεκαοχτώ κείμενα (Osiemnaście tekstów) w 1970.

Dostał cztery państwowe nagrody literackie i nagrodę Fundacji Kostasa i Eleni Ouranis Akademii Ateńskiej w 2008. Współzałożyciel Stowarzyszenia Autorów Greckich działał również w instytucjach teatru i muzyki. W grudniu 2012 podarował archiwum ELIA-MIET. Rękopisy, szkice, przekłady, listy i nagrania dokumentują pracę. Zmarł w Atenach w 2014.

Ateny Koumantareasa to miejsce pracy, ruchu i spotkań trudno pasujących do siebie żyć. Zbiór Τα μηχανάκια (Flippery, 1962) śledzi młodych pod presją rodziny i społeczeństwa; tytuł oznacza mechaniczne gry. Βιοτεχνία υαλικών (Warsztat szklanych wyrobów, 1975) skupia się na Bebie i Vlasisie Tantisie, ich sklepie, marzeniach i rozczarowaniach.

Η κυρία Κούλα (Pani Koula, 1978) umieszcza niespodziewany związek dojrzałej kobiety z młodym studentem w kolejce podmiejskiej. Różne wieki i oczekiwania spotykają się w wagonie. Codzienny ruch staje się okazją bliskości, niepewności i rozstania, nadając znajomemu miastu rolę dramatyczną.

Το κουρείο (Zakład fryzjerski, 1979) daje kolejne uważnie oglądane miejsce. W 2010 autor mówił o sprawdzeniu z redaktorem, czy lustro pozwala przechodniowi widzieć twarz klienta. Drobny szczegół przestrzenny był ważny dla wiarygodności. Δυο φορές Έλληνας (Dwa razy Grek, 2001) rozszerza skalę do dwóch rodzin i 1949–1990. Przekłady Faulknera i Carrolla wzbogaciły też rozmowę literacką po grecku.

Koumantareas zachęca spojrzeć ponownie na znajome miasto. Lustro w Το κουρείο łączy obserwację literacką z praktycznym nowogreckim: odróżnić widzącego od widocznego. Przeczytaj dostosowany tekst B1 i narysuj wymyśloną witrynę, lustro i fotel. Napisz Ο περαστικός βλέπει τον πελάτη. (Przechodzień widzi klienta.) i Ο πελάτης φαίνεται στον καθρέφτη. (Klient jest widoczny w lustrze.), rozróżniając podmioty. Przestaw fotel i napisz dwa zdania o zmienionym widoku. Powiedz je partnerowi. Oryginalna proza daje dalszą lekturę z pomocą; scena dydaktyczna jest niezależnym przykładem.

• Urodzony w Atenach w 1931; zmarł tam w 2014.
• Pierwsza opublikowana książka Τα μηχανάκια (Flippery) wyszła w 1962.
• Cztery państwowe nagrody literackie i nagroda Fundacji Ouranis w 2008.
• Podarował archiwum ELIA-MIET w grudniu 2012.