Życie
Papaloukas studiował w ateńskiej Szkole Sztuk Pięknych, następnie w Paryżu w latach 1917–1921. Poznał tam nowoczesne malarstwo, w tym postimpresjonistyczne poszukiwania koloru i formy. Powrócił jako malarz wojenny podczas kampanii małoazjatyckiej. Prace wystawiono w Zappeionie w 1922 roku; znaczna część tej twórczości przepadła później podczas zniszczenia Smyrny.
Pobyt na Athosie w latach 1923–1924 był przełomowy. Malował pejzaże, klasztory i przystanie, studiując bizantyjskie freski, ikony i rękopisy. Te spotkania ukształtowały osobisty język. Dekorował katedrę Evangelistria w Amfissie w latach 1927–1932. Nauczanie i obowiązki publiczne poszerzały wpływ: rysunek na Politechnice w latach 1943–1951, profesura malarstwa w Szkole Sztuk Pięknych w 1956. Ze Stratisem Doukasem, Nikosem Hadjikyriakosem-Ghiką, Dimitrisem Pikionisem i Sokratisem Karantinosem współtworzył To Trito Mati w latach 1935–1937. Łączył obserwację greckich miejsc z międzynarodowymi przemianami sztuki.
Dzieła
Pokój gościnny Ławry, 1924, należy do okresu athoskiego. Chłopiec w szelkach, datowany przez Galerię Narodową na 1925 rok, włącza postać ludzką w badanie koloru i struktury. Dekoracja Evangelistrii w Amfissie, 1927–1932, przenosi spotkanie z Bizancjum do monumentalnej architektury. Rysunki i studia przygotowywały relację pojedynczych przedstawień z wnętrzem świątyni.
Domy w Kypriadis, 1938, i Pejzaż z Delf, 1945, pokazują stałe zainteresowanie zamieszkanymi krajobrazami. Budynki, zbocza i roślinność stają się relacjami form i barw. Wazon z kwiatami (ciemne barwy), 1956, przenosi tę uwagę na martwą naturę. Skromny temat może wymagać złożonej kompozycji. Wypowiedź o materialnych środkach kieruje ku kolorowi, linii i organizacji. Porównywanie sąsiednich tonów, śledzenie pociągnięcia pędzla i obecności przedmiotu aktywizuje spojrzenie. Twórczość obejmuje obrazy sztalugowe i monumentalne dekoracje kościelne.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Papaloukas współtworzył greckie malarstwo XX wieku, łącząc tradycje bizantyjskie i nowoczesne badania koloru. Retrospektywa Galerii Narodowej w 1976 roku przedstawiła go nowej publiczności. Greckie opisy muzealne i krótka wypowiedź dają słowa do patrzenia.
Zrób dwie niebieskie próbki na własnym papierze i dodaj biel do drugiej. Użyj «Το δεύτερο μπλε είναι πιο φωτεινό από το πρώτο». Następnie wybierz ciepły i chłodny kolor i opisz je po grecku. θερμός i ψυχρός określają relacje barwne, nie mierzoną temperaturę. B1 dotyczy wspieranego porównania w nowogreckim: przymiotników, czasowników malarskich i uzasadnienia osobistego wyboru.
Czy wiesz, że…?
- Studiował sztukę bizantyjską na Athosie w latach 1923–1924.
- Dekorował Evangelistrię w Amfissie w latach 1927–1932.
- Galeria Narodowa zorganizowała retrospektywę w 1976 roku.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Αρχονταρίκι Λαύρας Αγ. Όρους | Pokój gościnny klasztoru Ławra na Athosie | 1924 |
| Αγόρι με τιράντες | Chłopiec w szelkach | 1925 |
| Ευαγγελίστρια Άμφισσας — τοιχογράφηση | Evangelistria, Amfissa — dekoracja kościoła | 1927–1932 |
| Σπίτια στου Κυπριάδη | Domy w Kypriadis | 1938 |
| Τοπίο Δελφών | Pejzaż z Delf | 1945 |
| Βάζο με λουλούδια (σκούρα χρώματα) | Wazon z kwiatami (ciemne barwy) | 1956 |
Wers do zapamiętania
η ζωγραφική πρέπει να συγκινεί με τα υλικά της μέσα και όχι με το θέμα
i zografikí prépei na sygkiní me ta yliká tis mésa kai óchi me to théma
Malarstwo powinno poruszać swoimi materialnymi środkami, a nie tematem.
