Η ζωή
Σπούδασε λογοτεχνία, φιλοσοφία και θέατρο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, έπειτα παραστατικές τέχνες στη Νέα Υόρκη και κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες γνώρισε τον ανεξάρτητο κινηματογράφο, παίζοντας και έναν μικρό ρόλο στο Slacker του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ. Συνίδρυσε το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Cinematexas και δημιούργησε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, The Slow Business of Going, ως πτυχιακή εργασία. Το ταξίδι, η παράσταση και η συνεργασία συνέδεσαν έτσι τις ελληνικές σπουδές της με την αμερικανική ανεξάρτητη σκηνή.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε την αθηναϊκή εταιρεία παραγωγής Haos Film το 2005. Συμμετείχε στην παραγωγή της Κινέττας του Γιώργου Λάνθιμου, του Κυνόδοντα ως associate producer και των Άλπεων. Το δίκτυο αυτό μοιραζόταν γνώσεις και πόρους ανάμεσα στις ταινίες, συνδέοντας σκηνοθεσία και παραγωγή. Σχεδίασε επίσης προβολές και σκηνοθέτησε βίντεο για τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Το 2009, το Reflections έφερε κινούμενες προβολές προσαρμοσμένες στον χώρο στα εγκαίνια του Μουσείου Ακρόπολης. Αργότερα δίδαξε και συμμετείχε σε διεθνείς κριτικές επιτροπές. Η διαδρομή από το γύρισμα στην παράσταση και στη δημόσια εγκατάσταση φωτίζει τη σημασία που έχουν το σώμα, ο χώρος και η συλλογική δράση στη σκηνοθεσία της.
Το έργο

Στο Attenberg του 2010, η Μαρίνα ζει σε μια μικρή βιομηχανική παραθαλάσσια πόλη, βλέπει ντοκιμαντέρ με ζώα και αντιμετωπίζει την αρρώστια του πατέρα της. Φιλία, επιθυμία και σωματική μίμηση διαμορφώνουν μια ιστορία ενηλικίωσης, με χιούμορ που συχνά γεννιέται από αμήχανες συναντήσεις. Η Αριάν Λαμπέντ κέρδισε το βραβείο ερμηνείας Coppa Volpi στην πρεμιέρα της Βενετίας. Το The Capsule του 2012, παραγγελία για τη συλλογή μόδας του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ, τοποθετεί επτά νεαρές γυναίκες σε έναν χορογραφημένο κόσμο πειθαρχίας και επιθυμίας. Επαναλαμβανόμενες χειρονομίες και ομαδικές συνθέσεις συνδέουν κινηματογράφο, κοστούμι και εικαστική τέχνη.
Το Chevalier του 2015, σε σενάριο με τον Ευθύμη Φιλίππου, ακολουθεί έξι άντρες σε ένα σκάφος. Ο ανταγωνισμός για το ποιος είναι καλύτερος μετατρέπει καθημερινές συνήθειες σε δοκιμασίες κύρους. Έκανε πρεμιέρα στο Λοκάρνο και κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του BFI στο Λονδίνο. Το Attenberg και το Chevalier είναι ελληνόφωνα. Το Harvest, με πρεμιέρα στη Βενετία το 2024, διασκευάζει το μυθιστόρημα του Τζιμ Κρέις για μια αγροτική κοινότητα που απειλείται από αλλαγές στη γαιοκτησία και από ξένους. Γυρισμένο στη Σκωτία, είναι κυρίως αγγλόφωνο, με κάποια γαλλικά. Σε διαφορετικά περιβάλλοντα, η Τσαγγάρη κάνει τους ομαδικούς κανόνες ορατούς μέσα από κίνηση, παύσεις, ανταγωνισμό και αποστάσεις. Μια χειρονομία μπορεί να περιπλέξει όσα λέει ένα πρόσωπο.
Η κληρονομιά στη σημερινή Ελλάδα
Η συμβολή της στο ελληνικό σινεμά περιλαμβάνει τις δικές της ταινίες και τις σχέσεις παραγωγής που βοήθησαν άλλους δημιουργούς. Το masterclass της για το ARTWORKS στην Αθήνα το 2018 καταγράφει επίσης τον διάλογο με νεότερους κινηματογραφιστές για τη δημιουργία και την παραγωγή. Οι ταινίες της συνδέουν ένα ελληνικό πολιτισμικό υπόβαθρο με πολλές γλώσσες και διεθνείς συνεργασίες.
Διαβάστε το υποστηριζόμενο ελληνικό κείμενο και διαλέξτε μια εικόνα ή ένα σύντομο απόσπασμα με υπότιτλους από το Attenberg ή το Chevalier. Γράψτε μία πρόταση για μια κίνηση και μία για όσα ακούτε. Ενώστε τρεις παρατηρήσεις με πρώτα, μετά και στο τέλος. Συγκρίνετε την ορατή δράση με τον διάλογο πριν προτείνετε ερμηνεία. Το Β1 στηρίζει αυτή τη μικρή περιγραφή· ολόκληρη η ταινία θα χρειαστεί περισσότερη βοήθεια.
Το ξέρατε;
- Συνίδρυσε το φεστιβάλ μικρού μήκους Cinematexas στο Όστιν.
- Δημιούργησε προβολές για τα εγκαίνια του Μουσείου Ακρόπολης το 2009.
- Το Chevalier κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας του BFI στο Λονδίνο το 2015.
Βασικά έργα
| Τίτλος | Σημασία | Έτος |
|---|---|---|
| Attenberg | Attenberg: ταινία μεγάλου μήκους | 2010 |
| The Capsule | The Capsule (Η κάψουλα): πειραματική ταινία | 2012 |
| Chevalier | Chevalier (Ιππότης): κωμωδία | 2015 |
| Harvest | Harvest (Θερισμός): μεγάλου μήκους, πρεμιέρα στη Βενετία | 2024 |
Μια φράση που μένει
Αφήνω τα πράγματα ανοιχτά, κάθε θεατής ξεχωριστά μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία
Afíno ta prágmata anoichtá, káthe theatís xechoristá boreí na dósei ti dikí tou ermineía
















































































































