Leven
Tsangari studeerde literatuur, filosofie en theater aan de Aristoteles-universiteit in Thessaloniki, daarna performance in New York en film aan de University of Texas in Austin. In de Verenigde Staten ontmoette ze de onafhankelijke filmwereld, onder meer met een kleine rol in Richard Linklaters Slacker. Ze richtte het kortfilmfestival Cinematexas mede op en maakte haar eerste lange film The Slow Business of Going als afstudeerproject. Reizen, performance en samenwerking verbonden haar Griekse opleiding met een Amerikaanse onafhankelijke filmgemeenschap.
Ze keerde terug naar Griekenland en richtte in 2005 het Atheense productiebedrijf Haos Film op. Ze werkte aan de productie van Yorgos Lanthimos’ Kinetta, was associate producer bij Dogtooth en werkte aan Alps. Het netwerk deelde kennis en middelen tussen films en bracht regie en productie dicht bij elkaar. Ook ontwierp ze projecties en regisseerde ze video voor de opening en sluiting van de Olympische Spelen in Athene in 2004. In 2009 bracht Reflections plaatsgebonden animatieprojecties naar de opening van het Akropolismuseum. Later kwamen onderwijs en internationale festivaljury’s erbij. De beweging tussen filmsets, performance en openbare installaties helpt het belang van lichamen, ruimten en gezamenlijk handelen in haar regie te verklaren.
Werk

In Attenberg (2010) woont Marina in een klein industriestadje aan zee, kijkt ze natuurdocumentaires en krijgt ze te maken met de ziekte van haar vader. Vriendschap, verlangen en lichamelijke imitatie vormen een verhaal over volwassen worden, met humor uit ongemakkelijke ontmoetingen. Ariane Labed won bij de Venetiaanse première de Coppa Volpi voor haar spel. The Capsule (2012), gemaakt in opdracht voor de modecollectie van de DESTE Foundation, brengt zeven jonge vrouwen in een gechoreografeerde wereld van discipline en verlangen. Herhaalde gebaren en opvallende groepscomposities verbinden film, kostuum en beeldende kunst.
Chevalier (2015), samen met Efthimis Filippou geschreven, volgt zes mannen op een jacht. Hun strijd om de beste te zijn verandert gewone gewoonten in statusproeven. De film ging in Locarno in première en won de hoofdprijs van het BFI London Film Festival. Attenberg en Chevalier zijn Griekstalig. Harvest, in 2024 in Venetië gepresenteerd, verfilmt Jim Craces roman over een dorpsgemeenschap bedreigd door veranderend landbezit en buitenstaanders. De in Schotland opgenomen film is voornamelijk Engels, met wat Frans. In deze verschillende omgevingen maakt Tsangari groepsregels zichtbaar via beweging, pauzes, competitie en de ruimte tussen mensen. Een gebaar kan de woorden van een personage ingewikkelder maken.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Haar bijdrage aan de Griekse film omvat eigen werk en productierelaties die andere makers hielpen. Haar ARTWORKS-masterclass in Athene in 2018 legt ook de uitwisseling met een jongere generatie over filmen en productie vast. Haar films verbinden een Griekse culturele achtergrond met meerdere talen en internationale medewerkers.
Lees de ondersteunde Griekse tekst en kies een beeld of kort ondertiteld fragment uit Attenberg of Chevalier. Schrijf één zin over een beweging en één over wat je hoort. Verbind drie observaties met πρώτα, μετά en στο τέλος. Vergelijk zichtbare handeling en dialoog voordat je een interpretatie geeft. B1 ondersteunt deze kleine beschrijving; voor een hele film is meer hulp nodig.
Wist je dat?
- Ze richtte het kortfilmfestival Cinematexas in Austin mede op.
- Ze maakte projecties voor de opening van het Akropolismuseum in 2009.
- Chevalier won in 2015 de hoofdprijs van het BFI London Film Festival.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Attenberg | Attenberg: speelfilm | 2010 |
| The Capsule | The Capsule (De capsule): experimentele film | 2012 |
| Chevalier | Chevalier (Ridder): komedie | 2015 |
| Harvest | Harvest (Oogst): speelfilm, première in Venetië | 2024 |
Een zin om te onthouden
Αφήνω τα πράγματα ανοιχτά, κάθε θεατής ξεχωριστά μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία
Afíno ta prágmata anoichtá, káthe theatís xechoristá boreí na dósei ti dikí tou ermineía
Ik laat de dingen open; iedere kijker kan een eigen interpretatie geven.
















































































































