Anna Synodinou

Anna Synodinou werd in 1927 in Loutraki geboren en studeerde in 1950 af aan de toneelschool van het Nationaal Theater. Tot haar vroege professionele werk behoorde Marika Kotopouli’s gezelschap. In 1954 volgde een contract bij het Nationaal Theater. Daar vormden spel, vertaling, beweging en muziek samen de opvoering van klassieke drama’s.

In 1955 speelde ze Polyxena in Euripides’ Εκάβη (Hecuba) bij de opening van het festival van Epidaurus. Katina Paxinou speelde Hecuba, Alexis Minotis regisseerde. Het volgende jaar vertolkte Synodinou de titelrol in Sophocles’ Αντιγόνη (Antigone), opnieuw onder Minotis. Dit waren moderne producties die met Griekse vertalingen antieke conflicten naar een hedendaags publiek brachten. Haar repertoire omvatte ook komedie en recentere Griekse en buitenlandse teksten.

In 1964 richtte ze Ελληνική Σκηνή (Grieks Toneel) op. Het gezelschap opende in 1965 het Lycabettustheater, een project met architect Takis Zenetos en de Griekse nationale toerismeorganisatie. De censuur van de militaire dictatuur onderbrak het initiatief in 1967. Ze keerde in 1972 terug op het toneel en bleef optreden; in 1991 speelde ze Hecuba in Τρωάδες (De Trojaanse vrouwen). Ze overleed in 2016 en liet een loopbaan na die interpretatie verbond met het creëren van een theaterplek.

Synodinou’s rollen tonen verschillende vormen van dramatische spanning. Als Polyxena in Εκάβη (Hecuba, 1955) vertolkte ze een jonge vrouw die geofferd zou worden, in een productie met Katina Paxinou in de titelrol. In Αντιγόνη (Antigone, 1956) stond ze midden in een conflict tussen gezag en verplichting. Giannis Gryparis’ Griekse vertaling en Alexis Minotis’ regie vormden het kader. De actrice moest het conflict hoorbaar en lichamelijk aanwezig maken.

Haar eigen gezelschap verbreedde de speelplekken. Op Lycabettus omvatte het programma in 1965 Aristophanes’ Εκκλησιάζουσες (Vrouwen in de volksvergadering), geregisseerd door Minos Volanakis, en Antigone onder Giorgos Sevastikoglou. Komedie en tragedie deelden een nieuw openluchtpodium boven Athene. Die herfst speelde ze ook de titelrol in een herneming van Angelos Sikelianos’ Σίβυλλα (De sibille) bij het Nationaal Theater van Noord-Griekenland.

Toen ze als Hecuba in Euripides’ Τρωάδες (De Trojaanse vrouwen, 1991) terugkeerde, beschreef ze acteurs als vertolkers van menselijk en goddelijk lijden die gerechtigheid zoeken. Het interview verbindt spel en duiding: een stem brengt onenigheid, rouw en een vraag naar het publiek.

Synodinou’s nalatenschap omvat onvergetelijke rollen en het streven naar nog een openluchthuis voor Grieks theater. Haar werk richt de aandacht op spreken als handeling tussen mensen. Luister naar de bewerkte Nieuwgriekse tekst en zeg Θα έρθεις αύριο eerst als mededeling en daarna als vraag. Behoud de woorden en let op de veranderde intonatie. Herhaal de zin met nadruk op αύριο, zodat het tijdstip centraal staat. Laat een kleine pauze tussen de versies en vraag een partner welke een antwoord verwacht. Deze dagelijkse oefening ontwikkelt luisteren, duidelijke voordracht en aandacht voor betekenis via de stem, geïnspireerd door het acteursvak.

• Geboren in Loutraki in 1927; overleden in 2016.
• Studeerde in 1950 af aan de school van het Nationaal Theater.
• Richtte Grieks Toneel op in 1964; het gezelschap opende op Lycabettus in 1965.
• De werkdata zijn opvoeringsjaren, niet de ontstaansjaren van antieke stukken.