Lena Divani

Lena Divani werd in 1955 in Volos geboren en verhuisde voor haar studie naar Athene. Ze studeerde politicologie en openbaar bestuur aan de Universiteit van Athene en promoveerde vervolgens in diplomatieke geschiedenis aan de rechtenfaculteit. Haar wetenschappelijk werk onderzocht de betrekkingen van het moderne Griekenland met de grote mogendheden en zijn Balkanburen. Grenzen, minderheden en buitenlandse politiek behoorden tot dat historische terrein.

Ze doceerde geschiedenis van het buitenlands beleid aan de Atheense rechtenfaculteit totdat ze in 2022 ontslag nam. Naast onderzoek en onderwijs ontwikkelde ze een literaire loopbaan met verhalen, romans, toneel en kinderboeken. In een interview uit 2007 beschreef ze experiment en verandering als schrijfplezier. Wisselen tussen genres bood mogelijkheden om schaal, stem en relatie met de lezer te veranderen.

Haar publieke culturele werk verbindt boeken ook met andere media. Historische studies werden programma’s die ze op Cosmote History presenteerde en waarmee onderzoek een televisiepubliek bereikte. Ze bekleedde functies in organisaties voor boeken, auteursrechten en mensenrechten. Historica en vertelster blijven in die activiteiten verbonden: publieke gebeurtenissen dringen individuele levens binnen, terwijl een ander vertelperspectief dagelijkse verhoudingen vreemd kan laten lijken.

Εργαζόμενο αγόρι, ‘Werkende jongen’, verscheen in 2000 en in een nieuwe editie in 2023. In een interview legde Divani uit dat ze de gebruikelijke rollen van mannen en vrouwen omkeerde. De komische verschuiving vestigt de aandacht op gewoonten die natuurlijk lijken omdat ze vertrouwd zijn. Woorden voor werk, gezag en dagelijkse verwachtingen zijn daarbij interessant om te volgen.

Haar historische werk benadert de verhouding tussen privéleven en publieke wereld anders. Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας (Paren die de geschiedenis van Griekenland schreven) (2019) vraagt hoe persoonlijke relaties en publieke handelingen van politieke figuren elkaar beïnvloeden. Το πικρό ποτήρι (De bittere beker: Kapodistrias, Roxandra en Griekenland) (2020) richt zich op Ioannis Kapodistrias, Roxandra Sturdza en Griekenland. Ονειρεύτηκα τη Διδώ (Ik droomde van Dido) (2022) combineert onderzoek met een ingebeelde ontmoeting met schrijfster Dido Sotiriou: een hybride biografie, geen gespreksverslag.

Divani verlaat ook het menselijke perspectief door in Εγώ ο Ζάχος Ζάχαρης (Ik, Zachos Zacharis) een kat te laten vertellen. In Έτσι τελειώνει ο κόσμος (Zo eindigt de wereld), gepubliceerd in april 2026, groeit de vriendschap van twee jongens uit tot een machtsstrijd tegen de achtergrond van Griekse politiek, media en economische crisis. Wisselende vertellers en maatschappelijke posities houden de vraag wie ziet en spreekt centraal in haar proza.

Divani verbindt hedendaagse Griekse literatuur met historisch onderzoek en aandacht voor sociale rollen. Haar satire biedt een beginpunt voor taaloefening: een kleine grammaticale verandering begeleidt een ander personage zonder diens vaardigheden te veranderen. Schrijf na het beluisteren van de bewerkte tekst twee eigen zinnen over een beroep: ο νέος συγγραφέας γράφει en η νέα συγγραφέας γράφει. Vervang νέος / νέα door een ander passend bijvoeglijk naamwoord en lees beide hardop. Let op de vaste uitgang van het zelfstandig naamwoord en het veranderende lidwoord en bijvoeglijk naamwoord. Beschrijf daarna wie een boek van Divani vertelt. Dit oefent Nieuwgriekse overeenkomst en perspectief vanuit haar werk, zonder alle romanpersonages samen te vatten.

• Εργαζόμενο αγόρι dateert uit 2000; de Patakis-editie uit 2023.
• Divani verliet haar universiteitsfunctie in 2022.
• Έτσι τελειώνει ο κόσμος verscheen in april 2026.
• Een kat vertelt Εγώ ο Ζάχος Ζάχαρης.