Leven
Loizidou studeerde in 1976–1981 aan de kunstschool Lyon. Na Parijs vestigde zij zich in Nicosia en ontwikkelde tekenen, sculptuur, video en installaties. In 1986 vertegenwoordigde zij Cyprus in Venetië met De mythe van Ariadne in drie bedrijven. Architectuur en openbare ruimte verruimden haar aandacht voor mensen, voorwerpen en omgeving.
Samenwerking met AA+U For Architecture, Art and Urbanism stimuleerde uitwisseling tussen disciplines. Griekse projecten ontmoetten bijzondere collecties: Living Small bij Benaki in 2008, Collectieve autobiografie bij EMST in 2013, Een overdracht bij Kerameikos in 2015 en Déshabillé in textielcentrum Mentis in 2017. De plaats waar ik niet ben werd in 2024 in Freud Museum en Helleens Centrum Londen getoond. De plek wordt actief onderdeel van het werk. Haar woorden over dagelijkse handeling verbinden geduldige gebaren met herinnering en sociale ervaring. De loopbaan verbindt Cypriotische kunst, Griekse instellingen en internationale gesprekken met onderzoek en samenwerking.
Werk
De mythe van Ariadne in drie bedrijven, 1986, was een video-installatie. Collectieve autobiografie, 2013, reconstrueerde een cipressenhouten kast uit het begin van de twintigste eeuw binnenstebuiten, met zichtbare vakken voor haar archief, sculpturen, tekeningen, video en notitieboeken. EMST toonde het in het Atheense conservatorium. Installatie en publicatie onderzoeken ervaring, herinnering en plaatslezing.
Een overdracht, 2015, bracht gebreide roestvrijstalen vormen naar museum en opgraving Kerameikos. Fijne draad gaf stevig materiaal schijnbare zachtheid. Handmatige herhaling en gezamenlijke arbeid ontmoetten grafgebaren; de lezing van de antieke handdruk was een hedendaagse reactie. Déshabillé, 2017, onderzocht Mentis’ textielgeschiedenis met kleding, maken en gebruik. De plaats waar ik niet ben, 2024, onderzocht op twee Londense locaties verbondenheid en migratie met Freuds voorwerpen. Broze verschijning en fysieke kracht spreken via gebaren, gedeeld werk en materiaalbetekenis.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Griekse interviews en museumdocumenten bieden praktische ingangen. Een overdracht verbindt Cypriotische kunst en Athene; Mentis textielarbeid. De dagelijkse handeling begint bij een gebaar.
Neem zachte draad, knoop en maak los. Gebruik «Έδεσα έναν κόμπο και τον έλυσα». Vergelijk materieel νήμα met «το νήμα της ιστορίας», de samenhang van gebeurtenissen. Schrijf voor elke betekenis een Griekse zin. B1 betreft deze begeleide Nieuwgriekse activiteit met handwerk, verleden tijd en gangbare beeldspraak.
Wist je dat?
- Zij vertegenwoordigde Cyprus in Venetië in 1986.
- Een overdracht gebruikte gebreide staaldraad bij Kerameikos.
- EMST toonde Collectieve autobiografie in het Atheense conservatorium in 2013.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Ο μύθος της Αριάδνης σε τρεις πράξεις | De mythe van Ariadne in drie bedrijven | 1986 |
| Συλλογική αυτοβιογραφία — εγκατάσταση | Collectieve autobiografie — installatie | 2013 |
| Μεταβίβαση | Een overdracht | 2015 |
| déshabillé — έκθεση | Déshabillé — tentoonstelling | 2017 |
| The Place I Am Not — έκθεση | De plaats waar ik niet ben — tentoonstelling | 2024 |
Een zin om te onthouden
Αναδεικνύω τη σημασία της καθημερινής πράξης.
Anadeiknýo ti simasía tis kathimerinís práxis.
Ik laat de betekenis van de dagelijkse handeling uitkomen.
