Rallou Manou

Manou leerde bij Koula Pratsika en studeerde piano met Polyxeni Matey. Verdere studies in Parijs en München verbreedden dans, ritmiek en muziek. In New York ontmoette zij Martha Grahams onderwijs, een andere belangrijke invloed. Terug in Griekenland gaf zij les en richtte een eigen school op. De praktijk verbond opleiding, choreografie en uitvoering; repetitie bracht verschillende ideeën bijeen.

Het Griekse Choreodrama werd in januari 1951 als vereniging opgericht. Het groeide uit eerdere samenwerking, waaronder Marsyas in 1950, en wilde eigen theatrale danskunst met Grieks cultureel materiaal scheppen. Manou werkte met Manos Hadjidakis, Mikis Theodorakis en kunstenaars als Yannis Tsarouchis, Yannis Moralis en Nikos Hadjikyriakos-Ghika. Hun bijdragen vormden klank, ruimte, kleur en beweging samen. Zij leidde de groep tot haar dood in 1988, met optredens in Griekenland en daarbuiten. De blijvende organisatie gaf dansers ensemble-ervaring en componisten en ontwerpers een gezamenlijk kader. De beroepsgeschiedenis omvat afzonderlijke producties en het voortdurende werk om een samenwerkend gezelschap gaande te houden.

Marsyas, 1950, met muziek van Manos Hadjidakis, bereidde het gezelschap voor. De vervloekte slang en Zes volkse beelden volgden in 1951. De eerste putte uit Karagiozis-schaduwtheater; de tweede bracht Hadjidakis’ bewerking van volksmelodieën in choreografische vorm. Nieuwe podiuminterpretaties verbonden verschillende praktijken rond vertrouwd cultuurmateriaal. Choreografie, partituur en beeldend ontwerp droegen elk bij.

Grieks carnaval, opgevoerd in 1954, ontwikkelde de samenwerking met Mikis Theodorakis. De band van de muziek met volkstraditie hoorde bij een productie met Manous choreografie en Spyros Vassilious ontwerp. Medea, 1958, laat de blijvende aandacht voor antieke dramatische onderwerpen zien. Latere samenwerking verbreedde het repertoire: Nikos Kypourgos bewaart haar programmatekst voor En Athinais over Athene en herinneringen. De taal beweegt tussen ervaring en verbeelding. Een archiefcatalogus van de Universiteit van Athene registreert programma’s, choreografisch materiaal, foto’s, kostuums en decorstukken op papier. Deze sporen onthullen gezamenlijk maken en laten onderzoek toe nadat de dansers het podium verlieten.

Haar bijdrage ligt in een gezelschap waar dans, compositie en beeldende kunst samen één productie konden vormen. Programma’s en archiefmateriaal bewaren de relaties. Het citaat komt uit een geschreven programmatekst over Athene en herinneringen, weergegeven door Nikos Kypourgos.

Lees de aangepaste tekst en de paragraaf over Grieks carnaval op deze pagina. Onderscheid Manous choreografie, Theodorakis’ muziek en Vassilious ontwerp. Verklaar hun bijdragen in drie Griekse zinnen en verbind rollen met συνεργάζομαι en συνδυάζω. Beschrijf daarna een verzonnen repetitiebesluit over beweging, kleur of geluid. Credits van digitale programma’s bieden vrijwillig verder lezen. De voorstelling communiceert via dans; B1 beschrijft deze ondersteunde Nieuwgriekse activiteit.

• De vereniging werd in januari 1951 opgericht.
• Zij werkte samen met componisten en beeldend kunstenaars.
• Het archief bevat programma’s, ontwerpen en choreografisch materiaal.