Vera Zavicianu

Vera Zavicianu (shkruhet edhe Zavicanu) lindi në vitin 1927 në Paleo Faliro, një lagje bregdetare e Athinës. Jeta e saj artistike nisi me këngën e jo me teatrin: si vajzë e re këndonte bashkë me motrën. Më pas studioi në shkollën e dramës të Theatro Technis, teatrit të artit të themeluar nga Karolos Kuni, dhe në vitin 1954 doli për herë të parë në skenë në një dramë të Thornton Wilderit.

Në sezonet në vijim luajti në Theatro Technis një varg rolesh në drama që shpesh vinin në skenë për herë të parë në Greqi: Dasma e përgjakur e Lorkës, Kopshti i qershive i Çehovit, vepra të Tennessee Williamsit, Nata e dymbëdhjetë e Shekspirit dhe vënia e parë në skenë e dramës së Iakovos Kambanelisit Η αυλή των θαυμάτων (Oborri i mrekullive) në vitin 1957. Për vite luajti edhe në Teatrin Popullor Grek të Manos Katrakisit.

Në vitin 1963 hyri në Teatrin Kombëtar të Athinës, që u bë skena kryesore e karrierës së saj; arkivi i tij rendit rreth tridhjetë shfaqje me të deri në vitin 2002, dhe në vitin 1990 ajo bëri edhe regji atje. Drejtoi gjithashtu trupa bashkë me aktorët Alekos Aleksandrakis dhe Angelos Andonopulos. Në televizion u shfaq vetëm një herë, në rolin titullar të Κυρία Κούλα (Zonja Kula), sipas një tregimi të Menis Kumandareasit. Roli i saj i fundit në skenë ishte Meri Tajron në Udhëtim i gjatë i ditës drejt natës të Eugene O’Neillit (2002–2003). Vdiq në një klinikë në Paleo Faliro më 11 shtator 2008, në moshën 81 vjeç.

Puna e Zavicianusë në Teatrin Kombëtar përshkoi epoka dhe stile me një gjerësi të rrallë. Në gusht 1963, me regji të Aleksis Minotisit në Odeonin e Herodit Atik, luajti djalin Isak në Η θυσία του Αβραάμ (Flijimi i Abrahamit), një dramë fetare në vargje të rimuara në greqishten kretase, rreth viteve 1600–1635. Më 6 korrik 1969 luajti rolin titullar në Antigonën e Sofokliut në teatrin antik të Epidaurit, në përkthimin në greqishte të re të poetit Ioanis Griparis. Në të njëjtat vite ishte Arieli në Stuhinë e Shekspirit, Lady Windermere në komedinë e Oscar Wilde-it dhe Selimena në Mizantropin e Molierit.

Rolet e saj të pjekurisë ishin shpesh nëna të fuqishme dhe gra përballë së kaluarës: zonja Alving te Fantazmat e Ibsenit (1988), Klera te Shërbyeset e Zhenesë (1991), Sara Bernar e plakur te Memoir i John Murrellit (1995) dhe María Josefa, nëna e moshuar, te Shtëpia e Bernarda Albës e Lorkës (1996). Shumica ishin drama të huaja të luajtura në përkthime skenike greqisht.

Edhe dramaturgjia greke ishte pjesë e repertorit të saj. Në vitin 1987, në Skenën e Re të Teatrit Kombëtar, luajti rolin që quhet thjesht Κυρία (Zonja) te Οι γάμοι (Dasmat), një dramë surrealiste e shkruar greqisht nga Vasilis Ziogas, me regji të Nikos Armaosit. Në vitin 1990 vuri në skenë atje një program me tri njëaktëshe të Eugène Ionesco-s.

Arkivi dixhital i Teatrit Kombëtar (nt-archive.gr) ruan listën e plotë të roleve të saj, me fotografi, programe, prerje gazetash e madje edhe një kostum të krijuar për të në vitin 1998. Shumë nga këto të dhëna mund të kërkohen edhe në SearchCulture.gr. Provoni një detyrë të shkurtër me faqen e Οι γάμοι (1987). Mbishkrimet e fotove janë greqisht dhe e vënë çdo rol në kllapa pas emrit të aktorit, për shembull Βέρα Ζαβιτσιάνου (Κυρία) dhe Γιώργος Μοσχίδης (Γιατρός). Lidhni tre aktorë me rolet e tyre. Pastaj krahasoni dy përdorimet e fjalës κυρία: si emër roli, Zonja, dhe si formë e sjellshme drejtimi para mbiemrit, η κυρία Ζαβιτσιάνου, ashtu si përdoret ο κύριος për një burrë. E njëjta faqe përmban edhe pjesë të regjistruara nga akti i parë dhe i dytë, në greqisht.

• Ishte rreth 36 vjeç kur luajti djalin Isak te Flijimi i Abrahamit në Odeonin e Herodit Atik në vitin 1963.
• Para aktrimit, dilte si këngëtare bashkë me motrën.
• Në vitin 1990 vuri në skenë Karriget, Mësimin dhe Këngëtaren tullace të Ionesco-s si një program të vetëm në Teatrin Kombëtar.
• Koleksioni i kostumeve të Teatrit Kombëtar ruan një veshje dypjesëshe, një bluzë me jakë të madhe dhe një fund, të krijuar për të në vitin 1998 nga Rena Georgiadu dhe Kenny MacLellan.