Nora Valsami

Nora Valsami lindi si Eleonora Valsamidu në Kajro, ku u rrit dhe mësoi vallëzim dhe ritmikë. Faqja biografike San Simera jep si datëlindje 24 janarin 1945; faqja e Finos Film jep vitin 1948. Në Athinë studioi në shkollën e dramës së Jorgos Theodhosiadhisit dhe, ende studente, debutoi në skenë në vitin 1965 te Εκκλησιάζουσες (Gratë në kuvend) e Aristofanit. Në filmografinë e saj shënohet edhe një paraqitje e shkurtër si nxënëse në komedinë Ο καζανόβας (Kazanova) të vitit 1963.

Fillimi i vërtetë në kinema erdhi me komedinë e Dinos Dhimopulosit Τζένη Τζένη (Xheni Xheni, 1966), ku luajti një këngëtare klubi nate, këngën e së cilës e dubloi Keti Homata. Producenti Filopimin Finos i ofroi atëherë një kontratë ekskluzive, dhe njëzet nga njëzet e tre filmat e saj u bënë nga kompania e tij. Luajti një vajzë të mbyllur në shtëpi korrektimi, krah Zoi Laskarit, te Η Στεφανία (Stefania, 1967) dhe lëvizi mes komedisë dhe dramës deri te Οι βάσεις και η Βασούλα (Bazat dhe Vasula, 1975), filmi i saj i fundit.

Pas vdekjes së Finosit në vitin 1977 punoi me trupa të rëndësishme teatrore. Në vitin 1979 nënshkroi me Teatrin Kombëtar, ku luajti Nusen te Dasma e përgjakshme e Lorkës (1980) dhe, në vitin 1992, rolin e saj të parë tragjik te Antigona e Sofokliut. Në vitin 1973 u martua me regjisorin Errikos Andreu, i cili vdiq në vitin 2023.

Figura e Valsamit në ekran u formua në Finos Film në fund të viteve 1960, studioja që sundonte kinemanë popullore greke me komedi, miuzikale dhe melodrama. Portreti që studioja i bën thotë se ajo i luante rolet me lehtësi dhe natyrshmëri. Pati rol kryesor te Οι κυρίες της αυλής (Zonjat e oborrit, 1966), iu përgjigj kërkesave të roleve dramatike te Η Στεφανία dhe Πυρετός στην άσφαλτο (Ethe në asfalt, 1967) dhe solli lehtësi e natyrshmëri në komedi si Η θεία μου η χίπισσα (Halla ime hipike, 1970).

Televizioni i dha një karrierë të dytë. Bashkëshorti i saj Errikos Andreu përshtati për televizionin shtetëror romane të Grigorios Ksenopulosit, dhe ajo luajti rolin kryesor në seriale si Αφροδίτη (Afërdita, 1977), serial me 26 episode, Η Αναδυομένη (Ajo që del nga deti, 1978) dhe Μυστικοί αρραβώνες (Fejesa të fshehta). Në vitin 1980 luajti Dafnin te Αστροφεγγιά (Drita e yjeve), përshtatja e ERT-it e tregimit autobiografik të I. M. Panajotopulosit për një brez që rritet në Athinë mes Luftës së Parë Botërore dhe vitit 1922. Në skenë, Dasma e përgjakshme e Teatrit Kombëtar, me regji të Aleksis Solomosit dhe muzikë të Manos Haxhidhakisit, zbuloi një intensitet tragjik larg vajzave naive të filmave të saj. Më vonë luajti te Një burrë ideal i Uajldit dhe Duart e pista të Sartrit.

Finos Film vazhdon ta paraqesë Valsamin në arkivin e artistëve, dhe filmat e saj mbeten në katalogun e saj. Për ata që mësojnë, vepra e saj ofron greqishte të re të folur nga vitet 1960 deri në vitet 1980 në situata të qarta të përditshme. Zgjidhni një skenë të shkurtër nga Οι κυρίες της αυλής ose një episod të Αστροφεγγιά në arkivin e ERT-it (archive.ert.gr). Dëgjoni një kërkesë dhe përgjigjen e saj, dhe vini re si toni, mirësjellja ose ironia ndryshojnë kuptimin. Pastaj shkruani një dialog të ri tuajin me katër rreshta që bën të njëjtin lloj kërkese në një mjedis tjetër, duke filluar për shembull me Θα μπορούσατε να μου πείτε…; (A mund të më thoni…?). Parafrazoni në vend që të kopjoni skenarin dhe krahasoni një version zyrtar dhe një version familjar të dialogut tuaj.

• Emri i saj i lindjes është Eleonora Valsamidu.
• Te Τζένη Τζένη (1966) e shohim duke kënduar, por zëri është i Keti Homatës.
• Filopimin Finos zakonisht thoshte «Η Νόρα είναι δικό μας παιδί» (Nora është fëmija ynë).
• Rolin e parë tragjik e luajti në vitin 1992, te Antigona e Sofokliut në Teatrin Kombëtar.