Vera Zavitsianou

Vera Zavitsianou (Zavitsanou diye de yazılır) 1927’de Atina’nın sahil semti Palaio Faliro’da doğdu. Sanat hayatı tiyatroyla değil şarkıyla başladı: genç bir kadınken kız kardeşiyle birlikte şarkı söyledi. Ardından Karolos Koun’un kurduğu sanat tiyatrosu Theatro Technis’in drama okulunda okudu ve 1954’te Thornton Wilder’ın bir oyunuyla ilk kez sahneye çıktı.

Sonraki sezonlarda Theatro Technis’te, çoğu Yunanistan’da ilk kez sahnelenen oyunlarda bir dizi rol üstlendi: Lorca’nın Kanlı Düğün’ü, Çehov’un Vişne Bahçesi, Tennessee Williams’ın eserleri, Shakespeare’in On İkinci Gece’si ve 1957’de Iakovos Kambanellis’in Η αυλή των θαυμάτων (Mucizeler Avlusu) oyununun ilk sahnelenişi. Yıllarca Manos Katrakis’in Yunan Halk Tiyatrosu’nda da oynadı.

1963’te Atina’daki Ulusal Tiyatro’ya katıldı; burası kariyerinin ana sahnesi oldu. Arşivi 2002’ye kadar onun yer aldığı otuz kadar yapımı listeler; 1990’da orada yönetmenlik de yaptı. Ayrıca oyuncular Alekos Alexandrakis ve Angelos Antonopoulos ile birlikte topluluklar yönetti. Televizyonda yalnızca bir kez, Menis Koumantareas’ın bir öyküsüne dayanan Κυρία Κούλα (Bayan Kula) yapımının baş rolünde göründü. Son sahne rolü Eugene O’Neill’ın Gecege Uzanan Uzun Yolculuk oyunundaki Mary Tyrone’du (2002–2003). 11 Eylül 2008’de Palaio Faliro’daki bir klinikte 81 yaşında öldü.

Zavitsianou’nun Ulusal Tiyatro’daki çalışması dönemleri ve üslupları alışılmadık bir genişlikte kapsadı. Ağustos 1963’te Alexis Minotis’in yönetiminde Herodes Atticus Odeonu’nda, yaklaşık 1600–1635 yıllarından kalma, Girit Yunancasıyla kafiyeli dizelerle yazılmış dinî bir dram olan Η θυσία του Αβραάμ (İbrahim’in Kurbanı) oyununda çocuk İshak’ı oynadı. 6 Temmuz 1969’da Epidavros antik tiyatrosunda, şair Ioannis Gryparis’in Modern Yunanca çevirisiyle Sofokles’in Antigone’sinde baş rolü üstlendi. Aynı yıllarda Shakespeare’in Fırtına’sında Ariel, Oscar Wilde’ın komedisinde Lady Windermere ve Molière’in Mizantrop’unda Célimène oldu.

Olgunluk dönemi rolleri çoğu zaman güçlü anneler ve geçmişleriyle yüzleşen kadınlardı: Ibsen’in Hortlaklar’ında Bayan Alving (1988), Genet’nin Hizmetçiler’inde Claire (1991), John Murrell’in Memoir’inde yaşlanan Sarah Bernhardt (1995) ve Lorca’nın Bernarda Alba’nın Evi’nde yaşlı anne María Josefa (1996). Bunların çoğu Yunanca sahne çevirileriyle oynanan yabancı oyunlardı.

Yunan oyun yazarlığı da repertuvarındaydı. 1987’de Ulusal Tiyatro’nun Yeni Sahnesi’nde, Vasilis Ziogas’ın Yunanca yazdığı ve Nikos Armaos’un yönettiği gerçeküstücü oyun Οι γάμοι (Düğünler) içinde adı yalnızca Κυρία (Hanımefendi) olan rolü oynadı. 1990’da aynı tiyatroda Eugène Ionesco’nun üç tek perdelik oyunundan oluşan bir programı yönetti.

Ulusal Tiyatro’nun dijital arşivi (nt-archive.gr) rollerinin tam listesini fotoğraflar, programlar, basın kupürleri ve hatta 1998’de onun için tasarlanmış bir kostümle birlikte saklıyor. Bu kayıtların çoğu SearchCulture.gr üzerinden de aranabiliyor. Οι γάμοι (1987) sayfasıyla kısa bir görev deneyin. Fotoğraf altı yazıları Yunancadır ve her rolü oyuncunun adından sonra parantez içinde verir, örneğin Βέρα Ζαβιτσιάνου (Κυρία) ve Γιώργος Μοσχίδης (Γιατρός). Üç oyuncuyu rolleriyle eşleştirin. Sonra κυρία sözcüğünün iki kullanımını karşılaştırın: bir rolün adı olarak, Hanımefendi, ve bir soyadından önce kibar hitap biçimi olarak, η κυρία Ζαβιτσιάνου; tıpkı bir erkek için ο κύριος kullanıldığı gibi. Aynı sayfada birinci ve ikinci perdeden Yunanca kayıt parçaları da bulunuyor.

• 1963’te Herodes Atticus Odeonu’nda İbrahim’in Kurbanı’nda çocuk İshak’ı oynadığında 36 yaşlarındaydı.
• Oyunculuktan önce kız kardeşiyle birlikte şarkıcı olarak sahneye çıkıyordu.
• 1990’da Ionesco’nun Sandalyeler, Ders ve Kel Şarkıcı oyunlarını Ulusal Tiyatro’da tek bir program olarak yönetti.
• Ulusal Tiyatro’nun kostüm koleksiyonu, 1998’de Rena Georgiadou ve Kenny MacLellan’ın onun için tasarladığı büyük yakalı bir bluz ve bir etekten oluşan iki parçalı bir kıyafeti saklıyor.