Dimitris Stavrakas

Dimitris Stavrakas urodził się w Atenach w 1938 roku. Studiował w szkole filmowej Stavrakou, a w latach 1958–1963 pracował jako asystent reżysera przy różnych greckich produkcjach filmowych. W latach 1961–1963 pisał też o kinie jako krytyk dla czasopisma Επιθεώρηση Τέχνης (Przegląd Sztuki) i gazety Δημοκρατική Αλλαγή (Demokratyczna Zmiana). Jego pierwszy krótki film, Το γκάζι (Gaz), pochodzi z 1966 roku.

W 1967 roku wyjechał do Paryża, gdzie do 1968 roku pracował jako operator kamery. Potem zwrócił się ku naukom społecznym. W latach 1969–1972 studiował socjologię na Uniwersytecie Nanterre, a w latach 1972–1974 statystykę ludności w instytucie demograficznym Sorbony, gdzie uzyskał też dyplom maîtrise z urbanistyki.

Stavrakas wrócił do Grecji w 1975 roku. Pracował przy produkcjach telewizyjnych, pisał krytykę filmową dla czasopisma Αντί, a w latach 1980–1982 wyreżyserował kilka programów telewizyjnych. Równolegle kręcił filmy krótko- i pełnometrażowe oraz dokumenty telewizyjne. W 2019 roku Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Salonikach włączył go do swojego hołdu dla greckiego kina queer, prezentując jego biografię i ponownie pokazując Betty nowej publiczności.

Μπέττυ (Betty, 1979) to krótki utwór na pograniczu fabuły i dokumentu, trwający około pół godziny, oparty na autobiografii Betty Vakalidou, która gra samą siebie. Film śledzi dobę z życia ateńskiej transpłciowej kobiety, a wspomnienia z jej dawnego życia mieszają się z teraźniejszością aż do wieczora. Według Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Salonikach konkurs w Salonikach odrzucił film z powodu jego tematu, ale specjalny pokaz przyjęto entuzjastycznie. W następnym sezonie wszedł do kin przed Próbą orkiestry Federica Felliniego. W 1979 roku zdobył nagrodę za najlepszy film krótkometrażowy na festiwalu filmów krótkometrażowych w Dramie oraz nagrodę za najlepszy dokument na festiwalu w Larisie.

Jego pierwszy film fabularny, Η παρεξήγηση (Nieporozumienie), powstał w 1983 roku. Το καναρινί ποδήλατο (Kanarkowożółty rower, 1999) to greckojęzyczny dramat społeczny. Aris, nowo mianowany nauczyciel, obejmuje szóstą klasę w publicznej szkole podstawowej w Atenach i zauważa Lefterisa, ucznia lekceważonego przez innych, który sam złożył swój rower. Gdy chłopiec ucieka do wioski dziadka, Platamonas, Aris odnajduje go na plaży. Film zdobył drugą nagrodę dla filmu fabularnego, a Dimitris Alexandris nagrodę dla najlepszego aktora podczas Państwowych Nagród Filmowych 1999. Το πέρασμα (Przeprawa, 2006) opowiada o młodym mężczyźnie z Bangladeszu, który próbuje zbudować sobie życie w Grecji.

Betty wróciła do widzów dzięki programowi rekonstrukcji Ojczyzno, widzę cię i pokazom na festiwalach w Salonikach. Filmowiec Christos Dimas wymienił ją jako jeden z zaledwie dwóch greckich filmów z postaciami trans nakręconych przed jego własnym krótkim filmem Tender z 1997 roku. Festiwal Filmowy w Chanii również pokazał Kanarkowożółty rower. Dla uczącego się film z 1999 roku oferuje konkretną grekę: szkołę, nauczyciela, ucznia, rower i morze. Wybierz scenę, w której Lefteris ucieka, a Aris znajduje go na plaży. Opisz ją trzema własnymi krótkimi zdaniami, na przykład: Ο Λευτέρης φεύγει (Lefteris odchodzi). Πηγαίνει στο χωριό (Idzie do wioski). Ο δάσκαλος τον βρίσκει στην παραλία (Nauczyciel znajduje go na plaży). To zdania do ćwiczeń, a nie dialogi z filmu.

• Uczył się w ateńskiej szkole filmowej Stavrakou, której nazwa bardzo przypomina jego nazwisko.
• Przed pierwszym filmem fabularnym studiował w Paryżu socjologię i statystykę ludności.
• Betty pokazywano w greckich kinach przed Próbą orkiestry Felliniego.
• W Kanarkowożółtym rowerze uczeń Lefteris sam złożył swój rower.