Życie
Loukia Droulia urodziła się w 1931 roku. Studiowała historię na Uniwersytecie Ateńskim, a potem obroniła doktorat na Sorbonie w Paryżu. Pochodziła ze starej rodziny fanariockiej, Greków z Konstantynopola, którzy przez wiele pokoleń służyli Grecji, ale nigdy tego nie eksponowała.
Od pierwszych lat pracowała w Centrum Badań Nowogreckich Narodowej Helleńskiej Fundacji Badawczej (Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, EIE) w Atenach i blisko współpracowała z historykiem K. Th. Dimarasem, twórcą studiów nowogreckich. W latach 1969–1977 była sekretarzem generalnym grupy badań nad greckim oświeceniem, a w latach 1969–1986 członkinią redakcji jej czasopisma Ο Ερανιστής (Zbieracz). Kierowała Centrum w latach 1981–1996 i służyła Fundacji łącznie 36 lat, kończąc jako emerytowana dyrektor badań.
Praca prowadziła ją także poza Grecję. W latach 1987–1996 reprezentowała Fundację w komitecie nauk humanistycznych Europejskiej Fundacji Nauki w Strasburgu, a także zasiadała w radach nadzorczych Archiwów Państwowych i Biblioteki Narodowej Grecji. Zmarła w lipcu 2019 roku. Minister kultury Lina Mendoni wspomniała ją jako uczoną o międzynarodowej renomie, głęboko oddaną naukom humanistycznym.
Dzieła
Badania Droulii śledziły, jak Grecy czytali, uczyli się i spierali od greckiego oświecenia XVIII wieku po wiek XIX: szkoły, książki, biblioteki, relacje podróżników i gazety. Jej pierwsza wielka książka, Philhellénisme (1974), napisana po francusku, to bibliografia dzieł zainspirowanych grecką wojną o niepodległość z lat 1821–1833: wierszy, sztuk, broszur i innych publikacji zwolenników sprawy greckiej w wielu krajach i językach. Stała się dziełem podstawowym, a poprawione wydanie przygotowane przez Alexandrę Sfoini w 2017 roku liczy 3172 pozycje.
Jej największym projektem była Εγκυκλοπαίδεια Ελληνικού Τύπου 1784–1974 (Encyklopedia prasy greckiej 1784–1974), którą zredagowała z Gioulą Koutsopanagou i wydała w 2008 roku. Cztery tomy, 2421 stron napisanych przez około 340 autorów, opisują greckie gazety i czasopisma, dziennikarzy i wydawców. Historia zaczyna się od pierwszych greckich gazet w Wiedniu pod koniec XVIII wieku i kończy w 1974 roku, punkcie zwrotnym dla greckiej prasy codziennej. Dzieło obejmuje gazety z państwa greckiego, z Cypru i z greckich społeczności za granicą, w tym dwujęzyczne. Zredagowała też tom zbiorowy o historii i geografii Tracji, wydany przez Fundację około 2000 roku.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Encyklopedia pozostaje punktem wyjścia dla każdego, kto bada grecką gazetę lub czasopismo, a z Philhellénisme wciąż korzystają historycy roku 1821. W 2018 roku jej prywatna biblioteka, około 10 000 pozycji (ministerstwo kultury mówiło o ponad 13 000 tomów), trafiła do Fundacji Aikateriny Laskaridis, gdzie służy badaniom nad greckim oświeceniem, rokiem 1821, filhellenizmem, literaturą podróżniczą oraz historią greckiej książki i prasy. W 2021 roku czasopismo Ο Ερανιστής poświęciło jej pamięci swój 30. numer.
Spróbuj: otwórz starą pierwszą stronę w cyfrowej kolekcji gazet Biblioteki Narodowej Grecji, na przykład ateńskiego dziennika Εμπρός (Naprzód). Znajdź trzy rzeczy i powiedz je głośno po grecku: ο τίτλος (tytuł), ο τόπος (miejsce) i η ημερομηνία (data).
Czy wiesz, że…?
- Cztery tomy encyklopedii ważą razem około 8 kilogramów.
- Hasła ułożone są według greckiego alfabetu, od Α w pierwszym tomie do Ω w czwartym.
- W latach 1989–1996 koordynowała udział Grecji w programie UNESCO Jedwabne szlaki, szlaki dialogu.
- Jej książka o filhellenizmie wzbogaciła się o 1087 nowych tytułów między pierwszym wydaniem z 1974 a drugim z 2017 roku.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Ο Ερανιστής | Zbieracz — czasopismo; członkini redakcji 1969–1986 | 1969 |
| Philhellénisme | Filhellenizm: dzieła zainspirowane grecką wojną o niepodległość, 1821–1833 — bibliografia po francusku | 1974 |
| Θράκη: ιστορικές και γεωγραφικές προσεγγίσεις | Tracja: ujęcia historyczne i geograficzne — tom zbiorowy pod jej redakcją | 2000 |
| Εγκυκλοπαίδεια Ελληνικού Τύπου 1784–1974 | Encyklopedia prasy greckiej 1784–1974 — cztery tomy, z Gioulą Koutsopanagou | 2008 |
| Philhellénisme | Filhellenizm — ta sama bibliografia, drugie rozszerzone wydanie, oprac. Alexandra Sfoini | 2017 |
| Βιβλιοθήκη Λουκίας Δρούλια | Biblioteka Loukii Droulii — jej księgozbiór, dziś w Fundacji Aikateriny Laskaridis | 2018 |
Wers do zapamiętania
Μία σπουδαία γυναίκα, επιστήμων διεθνούς κύρους.
Mía spoudaía gynaíka, epistímon diethnoús kýrous.
Wielka kobieta, uczona o międzynarodowej renomie.
