Georgia Dagaki

Georgia Dagaki urodziła się i dorastała w Atenach; jej rodzina pochodzi z Retimno na Krecie. Rodzice nie byli muzykami, ale wcześnie wspierali jej zamiłowanie do muzyki. W wieku dwunastu lat zaczęła lekcje gry na lirze kreteńskiej u Manosa Pyrovolakisa, którego później opisała jako znakomitego i bardzo surowego nauczyciela. Uczyła się też gry na fortepianie, śpiewu, teorii muzyki i harmonii, a także fotografii. W wywiadzie z 2018 roku powiedziała, że wciąż studiuje w ateńskich konserwatoriach, obok tradycji, w której dorastała.

Jej pierwszy album, Στην άκρη αυτού του κόσμου (Na krańcu tego świata), ukazał się w 2006 roku w kreteńskiej wytwórni Aerakis. Według oficjalnej biografii latem 2009 roku odbyła z Erikiem Burdonem i zespołem Animals trasę po 25 miastach za granicą, dodając lirę do piosenek rockowych. W tym samym roku niemiecka wytwórnia world music Network Medien wydała jej album Ασκαρδαμυκτί (Bez mrugnięcia okiem), sprzedawany też jako Secret Love. Φόβος (Strach) ukazał się w 2014 roku nakładem Monopol Records w Berlinie. Występowała także na scenie w Αναφορά στον Γκρέκο (Raport dla Greca), spektaklu Takisa Chrysikakosa na podstawie Nikosa Kazantzakisa. Single dla Minos EMI i Panik Oxygen doprowadziły w 2021 roku do albumu Πάθος (Namiętność).

Dagaki śpiewa i gra jednocześnie. Lira kreteńska to mały instrument w kształcie gruszki z trzema strunami, trzymany pionowo na kolanie, na którym gra się smyczkiem. Na debiucie z 2006 roku jest wymieniona jako wykonawczyni partii liry, fortepianu i wokalu. Płyta pozostaje blisko muzyki kreteńskiej: zawiera σούστα (sústę), żywy taniec kreteński, i kończy się utworem ριζίτικο (rizítiko), pieśnią z górskich wiosek zachodniej Krety, zaaranżowaną na podstawie znanego wykonania Nikosa Xylourisa.

Później prosto wyjaśniła swój kierunek: są w niej dwa światy, tradycja, w której dorastała, oraz klasyczne i współczesne wykształcenie zdobyte w Atenach, a jej tożsamość rodzi się z ich połączenia. Ασκαρδαμυκτί poruszał się już między nimi, z utworem Ερωτόκριτος (Erotokritos), nazwanym od poematu kreteńskiego renesansu, obok nowych piosenek, takich jak Το καράβι της φυγής (Statek ucieczki). W 2016 roku występowała w Αναφορά στον Γκρέκο w Teatrze Kolonos w Atenach, gdzie jej lira i głos odpowiadały postaciom Kazantzakisa. Singiel Η Τίγρη (Tygrysica) z 2019 roku przerobił w ostrzejszym rockowym brzmieniu piosenkę Dimitrisa Apostolakisa (Chainisa), którą jako pierwszy zaśpiewał Psarantonis. Πάθος zawiera trzynaście utworów, w tym Τα ποτάμια (Rzeki) i Σύννεφο θα γίνω (Stanę się chmurą), którą najpierw usłyszano w filmie krótkometrażowym Τα Γεμιστά.

Na Krecie na lirze przez długi czas grali głównie mężczyźni, a w 2018 roku dziennikarz nazwał kobietę z lirą rzadkim widokiem; Dagaki odpowiedziała, że dla niej w muzyce nie ma wysoko ani nisko, są tylko wartościowi, przyzwoici i dobrzy artyści. Grecka prasa opisała ją jako niekonwencjonalną lirniczkę, a jej praca przenosi instrument z wiejskich tańców do rocka i teatru. Dla uczącego się lira jest jasną drogą do prostego opisu. Obejrzyj zdjęcie liry kreteńskiej na tej stronie i nazwij trzy rzeczy: η λύρα, οι χορδές, το δοξάρι. Potem posłuchaj początku utworu Σούστα z jej albumu z 2006 roku i powiedz na głos, co słyszysz: Ο ήχος είναι μακρύς (Dźwięk jest długi) albo Ο ήχος είναι σύντομος (Dźwięk jest krótki).

• Zapytana w 2018 roku o kamień milowy swojej muzycznej drogi, wybrała pierwszą lekcję gry na lirze kreteńskiej.
• Jej pierwszy nauczyciel, Manos Pyrovolakis, grał też na fortepianie i zmiksował jej debiutancki album z 2006 roku.
• Tytuł albumu Ασκαρδαμυκτί to grecki przysłówek oznaczający „bez mrugnięcia okiem”.
• Jej rada dla młodych muzyków mieści się w czterech słowach: Επιμονή, υπομονή, αγάπη, αλήθεια (wytrwałość, cierpliwość, miłość, prawda).