Lena Kitsopulu

Lena Kitsopulu (Kitsopoulou) urodziła się w Atenach w 1971 roku według jej wydawnictwa Metaixmio i greckiej bazy książek Biblionet; jeden francuski program teatralny podaje rok 1976. Kształciła się na aktorkę w szkole aktorskiej Teatru Sztuki Karolosa Kuna (Θέατρο Τέχνης), którą ukończyła w 1994 roku. Potem grała w sztukach klasycznych i współczesnych oraz w filmach. W 1997 roku zdobyła nagrodę dla najlepszej aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Salonikach za film Dimitrisa Athanitisa No Sympathy for the Devil.

Pisanie szybko stało się dla niej równie ważne jak aktorstwo. W 2006 roku wydawnictwo Kedros opublikowało jej pierwszy zbiór opowiadań, Νυχτερίδες (Nietoperze), który otrzymał nagrodę za debiut czasopisma Διαβάζω (Czytam). Od tego czasu pracuje głównie jako pisarka i reżyserka. Pisze też do gazet i publikuje opowiadania w antologiach, takich jak zbiór z 2013 roku o greckim kryzysie gospodarczym.

Jej sztuki przełożono na angielski, francuski, niemiecki, hiszpański i polski; wystawiano je w Londynie i Berlinie, a także w Grecji. Występuje również jako piosenkarka. Jej zbiór opowiadań Το μάτι του ψαριού (Oko ryby) z 2015 roku znalazł się w 2016 roku w finale greckiej Nagrody Państwowej za opowiadanie i nowelę. Mieszka i pracuje w Atenach.

Opowiadania Kitsopulu są krótkie i bezpośrednie. Νυχτερίδες oraz późniejsze zbiory Μεγάλοι δρόμοι (Wielkie drogi, Metaixmio, 2010) i Το μάτι του ψαριού pokazują zwykłych ludzi, którzy zdają się żyć wśród nas, ale spotykają stratę, rozczarowanie i śmierć. Krytycy zwracają uwagę na jej urywane zdania i surrealistyczne, czasem ponure akcenty. Dwa opowiadania z Μεγάλοι δρόμοι przeniesiono na scenę.

Jej najbardziej znany tekst teatralny powstał jako nowela. Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. (Kedros, 2009) opowiada o 37-letniej kobiecie, która postanawia zmienić życie, a raczej świat. Każda litera tytułu rozpoczyna słowo jej gorzkiej, komicznej „filozofii życia”. W 2009 roku Teatr Narodowy Grecji wystawił tekst jako monolog w reżyserii Kitsopulu i Marii Protopappy, która grała kobietę; w 2011 roku spektakl pojechał do Piccolo Teatro w Mediolanie. Na scenie kobieta mówi do widzów, do siebie i do wszystkiego wokół, w potoku słodko-gorzkich, sarkastycznych i zabawnych słów.

Jej sztuki często biorą za punkt wyjścia grecką historię i mit. Αθανάσιος Διάκος – Η επιστροφή (Athanasios Diakos – Powrót, Festiwal Ateński, 2012) bierze tytuł od bohatera z 1821 roku. Aoustras or the Hardness (Teatr Narodowy, 2011) i Little Red Riding Hood – The First Blood (Centrum Kultury Onassis, 2014) poszły innymi drogami. W lipcu 2023 roku jej inscenizacja Σφήκες (Os) Arystofanesa w starożytnym teatrze w Epidauros mocno podzieliła krytyków.

Teksty Kitsopulu wciąż są obecne na greckich scenach i półkach. W 2021 roku Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. wróciła do Aten w Teatrze Zina, w reżyserii Dimitry Dermitzaki, z Kitty Paitazoglou w roli, a w 2025 roku Metaixmio wznowiło Νυχτερίδες i Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. Cyfrowe archiwum Teatru Narodowego przechowuje zdjęcia, programy i wycinki prasowe ze spektaklu z 2009 roku. W ramach zadania po grecku otwórz ten wpis archiwum i przeczytaj tytuł litera po literze. Cały monolog to literatura dla dorosłych, a nie lektura na poziomie A1, więc zapożycz tylko jego formę: jedna osoba mówi do widzów. Napisz własny monolog w trzech linijkach: Είμαι η Μαρία (Jestem Maria). Μένω στην Αθήνα (Mieszkam w Atenach). Μιλάω για τη ζωή μου (Mówię o moim życiu). Potem przeczytaj go na głos.

• Jeszcze przed pierwszą książką zdobyła w 1997 roku nagrodę dla najlepszej aktorki na festiwalu filmowym w Salonikach.
• Tytuł Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. wygląda jak kobiece imię, Μαιρούλα, ale każda wielka litera oznacza osobne słowo.
• W marcu 2011 roku spektakl Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. Teatru Narodowego zagrano w Piccolo Teatro w Mediolanie.
• Jej sztuka o Athanasiosie Diakosie zdobyła w 2013 roku Międzynarodową Nagrodę Autorską Heidelberger Stückemarkt w Niemczech.