Danai Stratigopulu

Danai Stratigopulu urodziła się w ateńskiej dzielnicy Metaksurgio 8 lutego 1913 roku; niektóre źródła podają rok 1911. Jej ojciec, Ippolitos Stratigopulos, był inżynierem i dziennikarzem. Dzieciństwo spędziła we Francji, w Paryżu i Marsylii, gdzie studiowała nauki polityczne, a także dykcję i śpiew. Pierwszą jej pracą było dziennikarstwo. W 1935 roku towarzyszyła kompozytorowi Attikowi (Kleonowi Triandafilu) w trasie po Egipcie jako młoda reporterka i, jak opowiadała później, wróciła jako zawodowa śpiewaczka. Pod koniec lat 30. została jego ulubioną wykonawczynią w Mandrze (Owczarni), jego ateńskiej scenie muzycznej, a prasa nazwała ją „słowikiem Attika”.

W czasie okupacji niemieckiej nadal śpiewała i działała w ruchu oporu; przez pewien czas była więziona w więzieniu Awerof. W ruchu oporu poznała Jorgosa Chalkiadakisa, którego poślubiła w 1945 roku. Zmarł w 1954 roku, a ona wychowała ich córkę Lidę, która również została piosenkarką. Attik zmarł w sierpniu 1944 roku; Danai nadal śpiewała jego piosenki i nagrała je ponownie na płytach długogrających.

Jej młodsza siostra Mirka, flecistka mieszkająca w Chile, ściągnęła ją do Santiago. Tam przez pięć lat uczyła greckiego folkloru na Uniwersytecie Chilijskim i wyjechała w 1973 roku, krótko przed wojskowym zamachem stanu. Po powrocie do Aten pisała i tłumaczyła aż do śmierci 18 stycznia 2009 roku.

Stratigopulu pracowała na trzy sposoby: jako wykonawczyni, autorka piosenek i pisarka. Jej najbardziej znane interpretacje to piosenki Attika, takie jak Ας ερχόσουν για λίγο (Gdybyś choć na chwilę przyszedł) i Μαραμένα τα γιούλια (Zwiędłe fiołki). Attik pisał muzykę i słowa; jej udziałem był głos i sposób śpiewania, czyli interpretacja. Drukowane nuty z lat 30. i 40., przechowywane dziś przez Greckie Archiwum Literackie i Historyczne (ELIA), wymieniają ją jako wykonawczynię wielu lekkich piosenek tamtych lat. Komponowała także własne piosenki, według greckiej prasy około 300, i śpiewała greckie pieśni ludowe, δημοτικά τραγούδια.

Jej dorobek pisarski obejmuje tom wierszy Αντιδράσεις (Reakcje, 1960) i książkę Αττίκ (Attik, 1986), portret kompozytora, którego znała. W Chile uniwersytet wydał jej Cantos de los griegos (Pieśni Greków, 1973): greckie pieśni ludowe z nutami, uwagami o harmonii i hiszpańskimi przekładami tekstów. Przełożyła na grecki Alturas de Macchu Picchu (Szczyty Macchu Picchu) Pabla Nerudy, skomponowała muzykę do czterech jego wierszy na płytę Danai canta a Neruda (Danai śpiewa Nerudę), a później przełożyła jego Canto General i Estravagario. Przekład przenosi słowa z jednego języka do drugiego; interpretacja daje głos istniejącej piosence. Jej dorobek zawiera jedno i drugie.

Stratigopulu jest pamiętana przede wszystkim jako głos, który przeniósł piosenki Attika z lat 30. w epokę płyt długogrających. Biografia autorstwa Popi Magula-Gaitanu z 2002 roku nosi tytuł Δανάη: Το αηδόνι του έρωτα (Danai: słowik miłości). Na Uniwersytecie Chilijskim jej nagrania z lat 60. wykorzystywano na lekcjach nowogreckiego, a tamtejsze Centrum Studiów Greckich zorganizowało w kwietniu 2009 roku wieczór słuchania ku jej pamięci. Spróbuj sam: wyszukaj jej greckie nazwisko, Δανάη Στρατηγοπούλου, w internetowym Archiwum Kunadisa, które łączy ją z piosenkami greckiej muzyki lekkiej, i posłuchaj krótkiego nagrania. Potem napisz własne zdanie, na przykład Η φωνή είναι ήρεμη (Głos jest spokojny), albo wybierz inny przymiotnik. Twoje zdanie opisuje głos; nie jest przekładem tekstu piosenki.

• Z Attikiem po raz pierwszy podróżowała jako dziennikarka, nie jako śpiewaczka.
• Jej nagrania z lat 60. wykorzystywano na lekcjach nowogreckiego na Uniwersytecie Chilijskim.
• Jej siostra Mirka, flecistka w Santiago, zainspirowała jej podróż do Chile.
• Tłumaczyła wiersze z hiszpańskiego na grecki i greckie pieśni ludowe na hiszpański.