Phedon Papamichael

Phedon Papamichael urodził się w Atenach w 1962 roku jako syn ojca Greka i matki Niemki. Jego ojciec, który także nazywał się Phedon Papamichael, był artystą i scenografem i pracował przy filmach amerykańskiego reżysera Johna Cassavetesa. Ponieważ ojciec i syn noszą to samo imię, filmowe bazy danych często zapisują syna jako Phedon Papamichael II lub Jr. W wywiadzie dla Athens Voice w 2014 roku wspominał, że rodzina opuściła Grecję w 1966 roku i przeniosła się do Monachium. Tam później studiował sztukę i fotografię, a dyplom uzyskał w 1982 roku.

W 1983 roku przeprowadził się do Nowego Jorku i pracował jako fotoreporter. Potem osiadł w Los Angeles i pod koniec lat 80. zaczął pracować jako autor zdjęć przy niskobudżetowych filmach fabularnych. W kolejnych dziesięcioleciach zrealizował zdjęcia do ponad czterdziestu filmów fabularnych. Pracował też z niemieckim reżyserem Wimem Wendersem przy filmie Hotel Million Dollar (2000).

W 2014 roku mówił, że mieszka w Kalifornii od około trzydziestu lat, ale Grecja pozostała mu bliska. Ma dom w Leonidio, małym mieście na wschodnim wybrzeżu Peloponezu, gdzie mieszkali też jego rodzice, i mówił, że kiedyś osiądzie tam na stałe. Jest członkiem zarówno Amerykańskiego Stowarzyszenia Operatorów Filmowych (ASC), jak i Greckiego Stowarzyszenia Operatorów Filmowych (GSC).

Operator decyduje, jak wygląda film: gdzie stoi kamera, jak się porusza i jak światło pada na twarze i miejsca. Nazwisko Papamichaela łączy się przede wszystkim z dwoma amerykańskimi reżyserami. Z Alexandrem Payne’em nakręcił Bezdroża (2004), Spadkobierców (2011), Nebraskę (2013) i Pomniejszonych (2017); z Jamesem Mangoldem Spacer po linie (2005), 3:10 do Yumy (2007), Le Mans ’66 (2019), Indianę Jonesa i artefakt przeznaczenia (2023) oraz Kompletnie nieznanego (2024). Pracował też z George’em Clooneyem przy Idach marcowych i Obrońcach skarbów, a z Aaronem Sorkinem przy Procesie Siódemki z Chicago (2020).

Nebraska, historia starego człowieka i jego syna w podróży samochodem przez amerykański Środkowy Zachód, została nakręcona w czerni i bieli. Przyniosła mu pierwszą nominację do Oscara; Proces Siódemki z Chicago – drugą. Mówił, że Payne’a bardziej interesują postacie niż wizualny spektakl.

Jako reżyser zwrócił się ku Grecji. Arcadia Lost, anglojęzyczny film z Nickiem Nolte o dwójce amerykańskich nastolatków zagubionych na greckiej prowincji, kręcono w okolicach Leonidio, a premiera odbyła się w 2010 roku. Light Falls (2023), który wyreżyserował, współprodukował i sfotografował razem z Akisem Konstantakopoulosem, to koprodukcja gruzińsko-albańsko-grecka. Film śledzi parę z Los Angeles i trzech młodych albańskich robotników w opuszczonym hotelu; w dialogach mieszają się grecki, gruziński, angielski i albański.

Greckie media uważnie śledzą jego karierę: jego nominacje do Oscara w 2014 i 2021 roku podawano jako greckie wiadomości, a w 2014 roku pokazał zdjęcia z Instagrama na wystawie zbiorowej Ινσταντανέ (Instantané, Migawka) w galerii Zoumboulakis w Atenach. Dla uczącego się jego praca jest lekcją patrzenia, a nie słuchania, bo większość jego filmów jest po angielsku. Spróbuj: zatrzymaj kadr z Nebraski albo z Light Falls i opisz go prostym greckim. Η εικόνα είναι ασπρόμαυρη (obraz jest czarno-biały). Το φως είναι ζεστό (światło jest ciepłe). Είναι νύχτα (jest noc). Βλέπω ένα σπίτι (widzę dom). To nasze własne zdania do ćwiczeń, a nie kwestie z filmów.

• W wywiadzie z 2021 roku powiedział, że jest dumny, iż jest pierwszym Grekiem nominowanym do Oscara za zdjęcia.
• Akcja Light Falls toczy się na greckiej wyspie, ale film nakręcono w 2020 roku, podczas lockdownu, w Anawisos pod Atenami.
• Przed kinem pracował jako fotoreporter i nadal fotografuje hobbystycznie.
• Powiedział Athens Voice «Δεν είμαι φαν των social media» (nie jestem fanem mediów społecznościowych), a jednak dziewięć jego zdjęć z Instagrama wybrano na wystawę w Atenach.