Ariane Labed

Ariane Labed urodziła się w Atenach w 1984 roku jako córka francuskich rodziców pracujących w grecko-francuskiej szkole. Do szóstego roku życia mieszkała w Grecji, a potem dorastała za granicą, głównie we Francji. Po grecku jej imię i nazwisko zapisuje się Αριάν Λαμπέντ, a czasem transliteruje jako Arian Lampent. W wieku dziewiętnastu lat zaczęła studiować teatr na Uniwersytecie Prowansalskim, a później ukończyła studia magisterskie z dramaturgii i praktyki scenicznej. Z grecką reżyserką Argyro Chioti i Naïmą Carbajal założyła grupę teatralną Vasistas, z którą nadal występuje.

Pierwsza rola filmowa przyszła około dwudziestego piątego roku życia, gdy Athina Rachel Tsangari obsadziła ją jako Marinę w Attenbergu. Rola przyniosła jej Puchar Volpiego dla najlepszej aktorki w Wenecji w 2010 roku. Potem przyszły filmy greckie i międzynarodowe, m.in. Alpy Yorgosa Lanthimosa, Przed północą Richarda Linklatera oraz Fidelio, l’odyssée d’Alice Lucie Borleteau, za który otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki w Locarno w 2014 roku i nominację do Cezara. W 2020 roku zagrała główną rolę w serialu BBC Trigonometry.

Mówiła, że na planie Attenbergu postanowiła zostać reżyserką. Jej krótki metraż Olla miał premierę w Dwutygodniu Reżyserów w Cannes w 2019 roku, a pierwszy film pełnometrażowy, September Says, w sekcji Un Certain Regard w Cannes w 2024 roku. Greckie wywiady pokazują trwałą więź: w 2020 roku zaproponowała, że udzieli wywiadu gazecie To Vima po grecku.

Attenberg (2010), napisany i wyreżyserowany przez Athinę Rachel Tsangari i wyprodukowany przez Haos Film, jest po grecku. Dwudziestotrzyletnia Marina mieszka z ciężko chorym ojcem, architektem, w zaplanowanym przemysłowym miasteczku nad morzem. Inni ludzie wydają się jej dziwni i trzyma się od nich z daleka. Poznaje ich przez muzykę, filmy przyrodnicze Davida Attenborough i lekcje swojej jedynej przyjaciółki Belli, granej przez Evangelię Randou. Gdy nieznajomy wyzywa ją na partię piłkarzyków, film śledzi jej pierwsze niezgrabne kroki w jego stronę. Długie ujęcia bez cięć pozwalają widzom z bliska obserwować postawę, gest i ciszę, a gra Labed niesie dużą część filmu ciałem tak samo jak słowami.

Jej późniejsze role przechodzą między językami. Alpy (2011) to kolejny film greckojęzyczny; w Lobsterze (2015) gra pokojówkę hotelową w anglojęzycznej historii; w Fidelio, l’odyssée d’Alice (2014) gra po francusku Alice, mechanika na frachtowcu. Jako reżyserka stawia na uważną obserwację. Francusko-brytyjski krótki metraż Olla (2019) opowiada o kobiecie, która odpowiada na internetowe ogłoszenie matrymonialne szukające kobiet z Europy Wschodniej i wprowadza się do mężczyzny i jego matki. September Says (2024), anglojęzyczna europejska koprodukcja z udziałem także Grecji, adaptuje powieść Sisters Daisy Johnson i śledzi dwie siostry, July i September, oraz ich matkę. Labed wskazuje Chantal Akerman jako ważną inspirację.

W Grecji Labed jest pamiętana przede wszystkim jako Marina z Attenbergu, części fali greckich filmów, które około 2010 roku zwróciły uwagę świata. Jej droga pokazuje też, jak artystka porusza się między kinem greckim, francuskim i anglojęzycznym. Obejrzyj krótką scenę z Attenbergu z napisami, potem ścisz dźwięk i opisz ją sam po grecku trzema czasownikami w czasie teraźniejszym: Η Μαρίνα κοιτάζει, μιλά, παίζει (Marina patrzy, mówi, gra). Dodaj jeszcze jedną czynność, którą widzisz. To nasze własne zdania ćwiczeniowe, nie kwestie z filmu. Porównaj swoje trzy czasowniki z czasownikami partnera i zauważ, które czynności wybraliście oboje.

• Najpierw kształciła się w teatrze, nie w filmie, na Uniwersytecie Prowansalskim.
• Jej pierwsza w ogóle rola filmowa, w Attenbergu, zdobyła Puchar Volpiego w Wenecji.
• Mówi, że postanowiła zostać reżyserką na planie Attenbergu.
• W Attenbergu pojawiają się fragmenty programów przyrodniczych Davida Attenborough.