Anastasia Moutsatsou

Anastasia Moutsatsou urodziła się 14 marca 1961 roku w Velanidii, wsi niedaleko przylądka Maleas w Lakonii, i tam dorastała. Według archiwum greckiej dyskografii mieszka w Atenach od 1978 roku. W latach 80. pracowała jako piosenkarka na ateńskiej scenie muzycznej, a dane płyt z tej dekady pokazują jej głos na albumach innych artystów. Jej pierwszy własny album, Κύματα κρύσταλλα (Fale, kryształy), ukazał się w 1992 roku. Wyprodukował go Michalis Nikoloudis, który pozostał jej współpracownikiem także w kolejnych latach.

W latach 90. wydała serię albumów z muzyką greckich autorów piosenek. Μυστικά σημάδια (Tajemne znaki) ukazały się w 1994 roku, a Στους άγιους τόπους της καρδιάς (W świętych miejscach serca) w 1996 roku, z muzyką Pantelisa Thalassinosa. W 2000 roku nagrała wspólny album koncertowy z piosenkarką Mariną Skiadaresi dla wytwórni Lyra, a tego lata obie wyruszyły w trasę po Grecji, m.in. na festiwal Ermoupoleia na Syros. W wywiadzie dla gazety Τα Νέα w marcu tego roku powiedziała, że studiowanie piosenek i co wieczór inna publiczność sprawiają, że jej wieczory na scenie pozostają ciekawe.

Późniejsze projekty to m.in. album z piosenkami Notisa Mavroudisa w 2008 roku oraz spektakl z Fotini Velesiotou w Szklanym Teatrze Muzycznym w 2016 roku, do którego napisała monolog. Jej album z 2020 roku, Απ’ το μέλλον και το παρελθόν (Z przyszłości i przeszłości), to muzyka do tekstów Ouranii Patelli.

Moutsatsou jest przede wszystkim interpretatorką: ożywia piosenki wielu kompozytorów głębokim, ciepłym głosem. Recenzja międzynarodowej składanki akustycznej z 2007 roku określiła ją jako kontralt, najniższy głos kobiecy. Jej pierwszy album wracał do tradycji. Κύματα κρύσταλλα zbiera pieśni ludowe, takie jak Μελιτζανιά (Bakłażan) i Τζιβαέρι (Klejnot), znana pieśń tęsknoty. Μυστικά σημάδια (Tajemne znaki), wydane w 1994 roku przez Music Box International, przyniosły jej większą rozpoznawalność; są na nich m.in. Το λιμάνι (Port) i Όλα τα δύσκολα (Wszystkie trudne rzeczy).

W 2007 roku Όλα τα δύσκολα ukazała się na płycie Women of the World: Acoustic amerykańskiej wytwórni Putumayo, obok piosenkarek z Francji, Republiki Zielonego Przylądka i innych krajów. Recenzent zwrócił uwagę na buzuki, grecki instrument strunowy o długim gryfie, w tym utworze. Jej współprace obejmują kilka pokoleń greckiej piosenki. Album Ώρες μου χρωματιστές (Moje kolorowe godziny) autora piosenek Giorgosa Stavrianosa z 2005 roku połączył ją z Glykerią, Giorgosem Dalarasem i Pantelisem Thalassinosem. W 2017 roku napisała tekst Γυναίκες μόνες (Samotne kobiety) do muzyki Dimitry Galani i nagrała go z Fotini Velesiotou. Na jej album z 2020 roku kompozytorzy tacy jak Lavrentis Machairitsas, Giorgos Andreou i Nikos Xydakis napisali muzykę do tekstów Ouranii Patelli. Machairitsas dał jej swoją piosenkę przed śmiercią w 2019 roku, a jej tytuł stał się tytułem albumu.

Moutsatsou należy do pokolenia greckich wokalistów, którzy przenieśli piosenkę éntekhno z lat 90. do dziś, często we wspólnych programach z innymi artystami. Jej płyty dobrze pokazują, jak grecka piosenka powstaje z głosu i instrumentów. Znajdź Όλα τα δύσκολα (Wszystkie trudne rzeczy) na Μυστικά σημάδια lub na składance Putumayo i wsłuchaj się w buzuki. Potem powiedz, co słyszysz, używając wzoru τραγουδά με…: Η Αναστασία τραγουδά με μπουζούκι (Anastasia śpiewa z buzuki). Zmień instrument dla innej znanej ci piosenki: με κιθάρα (z gitarą) lub με πιάνο (z fortepianem). To nasze własne zdania do ćwiczeń o nagraniu, a nie słowa piosenki.

• Urodziła się w Velanidii, wsi niedaleko przylądka Maleas, na południowo-wschodnim krańcu Lakonii.
• Jej piosenka trafiła w 2007 roku na składankę Putumayo obok piosenkarek z Francji i Republiki Zielonego Przylądka.
• Na albumie Ώρες μου χρωματιστές z 2005 roku śpiewa Ο καημός της φυσαρμόνικας (Smutek harmonijki).
• Także pisze: tekst Γυναίκες μόνες (Samotne kobiety) jest jej autorstwa, z muzyką Dimitry Galani.