Maria Nafpliotou

Maria Nafpliotou (pisana także Naypliotou) mieszka i pracuje w Atenach. Jak opowiada, w dzieciństwie matka uważała, że ma złą postawę, i zaprowadziła ją do szkoły baletowej. Tam zobaczyła starsze dziewczęta przygotowujące się do zawodowego baletu i od razu postanowiła zostać tancerką. Ukończyła zawodową szkołę tańca Rallou Manou, a w wywiadzie z 2024 roku wspominała, że po raz pierwszy weszła na scenę jako tancerka w wieku 15 lat.

Zrobiła karierę jako zawodowa tancerka, ale około dwudziestego piątego roku życia całkowicie z niej zrezygnowała: później mówiła, że już nigdy nie weszła do sali baletowej. Powód był praktyczny. Taniec opuszcza cię wcześnie, tłumaczyła, a teatr może towarzyszyć aktorowi aż do starości. Studiowała w szkole aktorskiej Nowoczesnego Teatru Aten. W 1999 roku zadebiutowała w Teatrze Narodowym jako Catherine Holly w sztuce Tennessee Williamsa Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι (Nagle, zeszłego lata); przypisuje reżyserowi Koraisowi Damatisowi i aktorowi Nikosowi Kourkoulosowi zasługę, że dali rolę „nieznanej dziewczynie”. W lipcu tego roku zagrała Antygonę w Φοίνισσες (Fenicjankach) Eurypidesa w Teatrze Państwowym Północnej Grecji w reżyserii Nikosa Chourmouziadisa.

Mniej więcej w tym samym czasie serial telewizji Mega Η αίθουσα του θρόνου (Sala tronowa) sprawił, że poznała ją szeroka publiczność. 24 marca 2008 roku zapaliła w starożytnej Olimpii ogień igrzysk olimpijskich w Pekinie.

Duża część jej pracy scenicznej należy do dramatu klasycznego i antycznego. W Teatrze Narodowym grała Donnę Elwirę w Δον Ζουάν (Don Juanie, 2000) Molière’a, boginię Atenę w Ορέστεια (Orestei, 2001) Ajschylosa, Werę w Η τέταρτη αδελφή (Czwartej siostrze, 2003) Janusza Głowackiego, Afrodytę w Ιππόλυτος (Hippolicie, 2004) Eurypidesa i Reganę w Βασιλιάς Ληρ (Królu Learze, 2005) Szekspira. Z Teatrem Państwowym Północnej Grecji zagrała tytułową rolę w Ιφιγένεια η εν Ταύροις (Ifigenii w Taurydzie) Eurypidesa w antycznym teatrze w Filippi w 2006 roku, a w 2009 roku wystąpiła w Τρωάδες (Trojankach).

Później prowadziła duże produkcje w Atenach: Άννα Καρένινα (Annę Kareninę) Tołstoja w Teatrze Narodowym w 2016 roku w reżyserii Petrosa Zouliasa; Master Class Terrence’a McNally’ego, w którym przez kilka sezonów od końca lat 2010 grała Marię Callas; Φιλουμένα Μαρτουράνο (Filumenę Marturano) Eduarda De Filippo w 2023 roku; a w 2024 roku Ακρωτήρι (dosłownie „Przylądek”), sztukę o demencji, w której gra kobietę tracącą pamięć, w reżyserii Odysseasa Papaspiliopoulosa. Na ekranie zagrała Popi w filmie Yannisa Economidesa Η ψυχή στο στόμα (Soul Kicking, 2006), a także wystąpiła w filmach Η χορωδία του Χαρίτωνα (Chór Charitona) i Πεθαίνοντας στην Αθήνα (Umierając w Atenach). Droga od tańca do słowa daje jej aktorstwu silną fizyczną obecność.

Nafpliotou wciąż pracuje głównie na ateńskich scenach; w 2024 roku powiedziała, że scena jest jej domem od prawie trzydziestu lat. Wróciła też do telewizji, na przykład jako wdowa w serialu ERT1 Παραλία (Plaża). Zapalenie ognia, którego dokonała w 2008 roku, jest częścią ceremonii, jaką Grecja organizuje w Olimpii przed każdymi igrzyskami olimpijskimi. Jako ćwiczenie z greckiego przeczytaj jej własne zdanie poniżej w części „Zdanie do zapamiętania” i znajdź dwa słowa zawodowe: χορεύτρια (tancerka) i ηθοποιός (aktorka). Następnie opisz na głos krótką sekwencję ruchów, tak jak zapisuje ją tancerka: Σηκώνω το χέρι (Podnoszę rękę). Γυρίζω δεξιά (Obracam się w prawo). Περπατάω μπροστά (Idę do przodu). Na koniec dodaj kwestię wypowiadaną przez aktorkę: Μιλάω στο κοινό (Mówię do publiczności).

• Jej pierwsze lekcje baletu wzięły się stąd, że matka uważała, iż potrzebuje lepszej postawy.
• Za swoją pierwszą porażkę na scenie uważa Donnę Elwirę w Don Juanie (2000) i mówi, że nauczyła ją ona, iż aktor potrzebuje techniki, a nie tylko uczucia.
• W Teatrze Narodowym zagrała dwie boginie: Atenę w Orestei i Afrodytę w Hippolicie.
• Filmy przyniosły jej nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Salonikach za Η ψυχή στο στόμα oraz nagrodę dla najlepszej aktorki na festiwalu w Egipcie za Η χορωδία του Χαρίτωνα (źródła podają Kair lub Aleksandrię).