Mary Chronopoulou

Mary Chronopoulou, zapisywana też jako Mairi Chronopoulou lub Hronopoulou, urodziła się w Atenach 16 lipca 1933 roku i tam dorastała. Według Finos Film jej rodzice nie byli zachwyceni pomysłem, by została aktorką. Jako członkini Liceum Greczynek wzięła udział w przesłuchaniach reżysera Dimitrisa Rondirisa, a w 1953 roku Teatr Narodowy zatrudnił ją jako członkinię chóru w swoich inscenizacjach antycznych tragedii. Finos Film podkreśla, że uczyła się zawodu na scenie, a nie w szkole aktorskiej; po egzaminie państwowa komisja przyznała jej licencję aktorki jako wyjątkowemu talentowi.

Gdy była jeszcze nowa w Teatrze Narodowym, pojawiła się w niemej roli w komedii Finos Film Χαρούμενο ξεκίνημα (Radosny początek, 1954) Dinosa Dimopoulosa. Oficjalny debiut sceniczny miała w sezonie 1957–58 w teatrze Akropol, w komedii Alekosa Sakellariosa i Christosa Giannakopoulosa, u boku wielkiej aktorki Kyveli. Później opowiadała, że zrozumiała, iż jest dobrą aktorką w latach 1961–62, gdy publiczność oklaskiwała jej długi monolog w scenicznej wersji Κόκκινα φανάρια (Czerwone latarnie) w reżyserii Alexisa Damianosa.

Od końca lat sześćdziesiątych do początku lat osiemdziesiątych często prowadziła zespoły teatralne razem z gwiazdami takimi jak Lambros Konstantaras i Kostas Voutsas. Grała w greckich komediach i popularnych sztukach autorów takich jak Neil Simon i Somerset Maugham. Zmarła w Atenach 6 października 2023 roku w wieku 90 lat, po upadku w domu.

Od 1963 roku Chronopoulou grała główne role w długiej serii dramatów społecznych, najczęściej jako elegancka dama lub femme fatale, u boku amantów tamtych lat, w tym Nikosa Kourkoulosa i Alekosa Alexandrakisa. Film Vasilisa Georgiadisa Τα κόκκινα φανάρια (Czerwone latarnie, 1963) był greckim kandydatem do Oscara i jednym z pięciu filmów nominowanych w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny. Dla Finos Film nakręciła dramaty takie jak Χωρίς ταυτότητα (Bez tożsamości, 1963) i Πολύ αργά για δάκρυα (Za późno na łzy, 1968) Giannisa Dalianidisa oraz Η λεωφόρος του μίσους (Bulwar nienawiści, 1968) i Ορατότης μηδέν (Widoczność zero, 1970) Nikosa Foskolosa.

Pomiędzy tymi dramatami zagrała główne role w trzech musicalach Dalianidisa dla Finos Film: Οι θαλασσιές οι χάντρες (Morskie koraliki, 1967), Μια κυρία στα μπουζούκια (Dama w bouzoukii, 1968) i Γοργόνες και μάγκες (Syreny i cwaniacy, 1968). W Damie w bouzoukii zaśpiewała też dwie słynne piosenki filmowe z muzyką Mimisa Plessasa: Είμαι γυναίκα του γλεντιού (Jestem kobietą, która lubi się bawić) i Του αγοριού απέναντι (Chłopakowi z naprzeciwka). Od końca lat siedemdziesiątych grała w mniejszej liczbie filmów, ale współpracowała z Theo Angelopoulosem przy Οι κυνηγοί (Myśliwi, 1977) i Ταξίδι στα Κύθηρα (Podróż na Kyterę, 1984). Za rolę w Τα παιδιά της χελιδόνας (Dzieci jaskółki, 1987) Kostasa Vrettakosa zdobyła nagrodę dla najlepszej aktorki na Festiwalu Kina Greckiego w Salonikach.

Finos Film prowadzi stronę artystki poświęconą Chronopoulou, z jej datami, kilkoma jej powiedzeniami i listą szesnastu filmów Finos, i nazywa ją jedną z najpopularniejszych greckich aktorek aż do śmierci. W 2021 roku Grecka Akademia Filmowa przyznała jej honorową nagrodę Iris za wkład w greckie kino. W listopadzie 2023 roku Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Salonikach zorganizował specjalny pokaz ku jej pamięci. W ramach zadania po grecku otwórz listę filmów na jej stronie Finos Film i wybierz trzy tytuły. Znajdź rodzajnik na początku każdego tytułu: η w Η λεωφόρος του μίσους (Bulwar nienawiści), οι w Οι θαλασσιές οι χάντρες (Morskie koraliki), το w Το παρελθόν μιας γυναίκας (Przeszłość kobiety). Potem powiedz zdanie z Μου αρέσει η ταινία… (Podoba mi się film…).

• Jej pierwszy występ w filmie, w 1954 roku, był niemą rolą: nie miała ani jednej kwestii.
• Według Finos Film nigdy nie chodziła do szkoły aktorskiej; licencję aktorki otrzymała jako wyjątkowy talent.
• W Damie w bouzoukii zaśpiewała dwie piosenki Mimisa Plessasa, które w Grecji wciąż są bardzo znane.
• Odbierając honorową nagrodę w 2021 roku, żartowała, że oklaski są dla jej odwagi, by po 25 latach wejść na scenę o lasce.