Keoslu Simonides

Simonides, antik kaynaklarda Keos da denilen Kea adasındandı. Yaşamı geleneksel olarak yaklaşık MÖ 556–468’e, geç arkaik dönemden Pers savaşlarına uzanan zamana yerleştirilir. Yunan edebiyat tarihleri kariyerini Atina, Tesalya ve Sicilya’yla bağlar; burada yöneticiler ve varlıklı koruyucular şairleri ve kamusal gösterileri destekliyordu. Çalışması, şarkıların bir hamiyi övebildiği, zaferi anabildiği veya yasa kamusal biçim verebildiği dünyaya aittir. Latince Simonides yazımıyla Yunanca Σιμωνίδης aynı Keoslu şairi belirtir.

Korunan tanıklıklar eşit değildir. Platon açıkça Skopas’a bir şarkıyı sunar; Diodoros Thermopylai ölülerini onurlandıran şiiri aktarır. Bu parçalar çeşitli şiirsel ünü gösterir, fakat yolculuklar veya deneyimler hakkında kesintisiz anlatı vermez. Sonraki yazarlar onu akılda kalan öykülerin kahramanı da yaptı. Cicero, şölen salonu çöktükten sonra Simonides’in masadaki yerleri hatırlayarak kurbanları tanıdığını anlatır ve öyküyü bellek eğitimine bağlar. Bu, olayın çağdaş kaydı değil, sonraki edebî gelenektir. Yaşamöyküsü ve ün bu yüzden farklı tanıklıklardan oluşur: korunan dizeler, antik tartışmalar ve çok sonradan anlatılan öyküler.

Simonides’in şiiri çoğunlukla başka yazarların aktardığı parçalarda yaşar. Modern baskılar birçok parçayı numarayla tanımlar. Skopas’a şarkı olan 542 PMG parçası, gerçekten iyi biri olmanın zorluğunu ele alır. Platon’un Πρωταγόρας (Protagoras) diyaloğunda konuşmacılar iyi hale gelmekle iyi olmak arasındaki ayrımı da kullanarak olası çelişkiyi tartışır. Yorum felsefi diyaloğa aittir; şairin doğrudan açıklaması değildir. Stobaios’un aktardığı 521 PMG parçası insan talihinin belirsizliğini hatırlatır.

Geleneksel olarak Δανάη (Danae) denilen 543 PMG parçası, denizde anne ile çocuğu gösterir. Danae’nin kaygılı konuşması uyuyan bebek Perseus’la karşıtlık oluşturur; sahne mite aittir. Thermopylai ölülerine övgü, 531 PMG, yası kalıcı anmaya dönüştürür. Diodoros bunu açıkça Simonides’in eseri diye aktarır. Bu şiir, yabancıya seslenen ünlü Spartalı mezar yazısından ayrıdır. Herodotos o yazıyı aktarırken Simonides’i yazar diye adlandırmaz; onu özellikle kâhin Megistias’ın yazıtıyla bağlar. Ayrım önemlidir: büyük sonraki ün, her tanınmış antik epigramı kesinlikle onun yapmaz. Övgü, ağıt ve düşünme aktarılan parçalarda görünür kalır.

Simonides’e Yunan antolojilerinden, Platon’dan ve Thermopylai anma geleneğinden ulaşılabilir. Kısa alıntı ve kendi Modern Yunanca aktarımımızla başlayın. B1, antik şiiri bağımsız anlama yetisi değil, sayfanın uyarlanmış metnidir. İki özgün cümleyi karşılaştırın: Είμαι αρχάριος στα ελληνικά (Yunancada başlangıç düzeyindeyim) ve Με την εξάσκηση γίνομαι πιο άνετος (Alıştırmayla daha rahat hale geliyorum). İlki durumu, ikincisi değişimi anlatır. Küçük dil hedefi seçip nasıl çalışacağınızı açıklayın. Etkinlik, Simonides’in dil öğrenme tavsiyesi yazdığını iddia etmeden diyaloğun ayrımından yola çıkar.

• Keos bugün genellikle Kea denilen adadır.
• Platon, Simonides’in Skopas’a şarkısını aktarır.
• Danae parçası mitolojik anne ve çocuğu gösterir.
• Spartalı mezar yazısının atfı, popüler anlatılardan daha az kesindir.