Hayatı
Galatea, Kandiye’de bilgin, matbaacı ve yayıncı Stylianos Alexiou’nun ailesinde büyüdü. Kız kardeşi Elli ile erkek kardeşi Lefteris de yazar oldu. Kitaplar, diller ve basım işi bu nedenle çocukluk çevresinin parçasıydı. Fransız okuluna gitti; Lalo de Castro gibi takma adlarla şiir ve çeviri yayımlamaya başladı. Ridi, pagliaccio adlı uzun öyküsü 1909’da edebiyat dergisi Noumas’ta doğum adı Galatea Alexiou ile yayımlandı.
1911’de Nikos Kazantzakis ile evlendi ve Atina’da yaşadı. 1926’da boşandılar; okurlarının tanıdığı soyadını korudu. 1933’te eleştirmen ve şair Markos Avgeris ile evlendi. Kendi çalışmaları edebiyat dergileri, kurmaca, tiyatro, gazetecilik ve eğitime uzanıyordu. Sol kültür faaliyetleri siyasi baskı getirdi: Metaksas diktatörlüğünde tutuklandı ve gazetecilikten men edildi; Kurtuluş’tan sonra siyasi inançları nedeniyle Atina belediye kütüphanesindeki işini kaybetti. Bu kısıtlamalar içinde yazmayı sürdürdü. Okul kitapları sözlerini başka bir kamusal ortama, sınıfa taşıdı. 1962’de bir trafik kazasının ardından Atina’da öldü. Yaşamı, Giritli bir edebiyat ailesini yirminci yüzyıl Atina’sının edebî ve siyasi hayatına bağlar.
Eserleri

Ridi, pagliaccio, bir kadının duygusal yaşamını ve ona dayatılan sınırları incelemek için günlüğe benzeyen bir biçim kullanır. İtalyanca başlığı “Gül, palyaço” demektir; metnin kendisi Yunanca yazılmıştır. Sonraki kurmacalarında toplumsal cinsiyet, yoksulluk ve toplumsal yargı daha belirginleşir. İlk kez 1952’de yayımlanan Kritik Anlar adlı öykü derlemesi, işgalin, ilişkilerin ve zor seçimlerin biçimlendirdiği deneyimleri içerir. Gündelik ortamlar tek bir evin sınırlarını aşan çatışmalar taşır.
1931 tarihli Amartolo, yani “Günahkâr”, yaşamıyla kendisini yargılayan toplumu açığa çıkaran bir seks işçisine söz verir. Son dize suçlamayı dışarıya yöneltir: kadın topluma kendisinin ona benzediğini söyler. Bu dramatik birinci tekil şahıs sesi, şiirin bir karakter üzerinden düşüncesini savunmasını sağlar. 1957’de yayımlanan İnsanlar ve Üstinsanlar, Nikos’la ilişkisine dair anılardan sert biçimde eleştirel bir kurmaca portre oluşturur. Duygusal yükü yüksek bakış açısı kitabın karşılanışını etkiledi. Oyunlar, çeviriler, eleştiri ve okuma kitapları da farklı okurlara seslenen bir yazarı gösterir. Bu çeşitlilik, özel konuşmayı, kamusal tartışmayı ve çocukların okumayla ilk karşılaştığı dili birleştirir.
Bugünkü Yunanistan’daki mirası
Dize Drapetsona Lipasmata parkında Thodoris Prodromidis’in yapıtında görünür.2023’te şiirin tarihsel çevresine yakın kuruldu, edebiyatı kamusal yere getirdi. Kurmaca çağdaş baskılarla sürer.
Alıntıyı, sözdizimi aktarımını ve çeviriyi okuyun. Ποιος μιλάει; Σε ποιον μιλάει; sorup κοινωνία’yı bulun. Εικόνα σου είμαι ve Είμαι η εικόνα σου’yu karşılaştırıp μοιάζω ile cümle kurun. B1 küçük Çağdaş Yunanca görevleri destekler, yazarı şiir kişisinden ayırır.
Biliyor muydunuz?
- Alexiou ve takma adlarla yayımladı.
- Roman, şiir ve okul kitapları yazdı.
- Son dize Drapetsona’da kamusal sanat oldu.
Başlıca eserleri
| Yunanca başlık | Başlık | Yıl |
|---|---|---|
| Ridi, pagliaccio | Ridi, pagliaccio: Gül, palyaço — Yunanca uzun öykü | 1909 serial publication |
| Αμαρτωλό | Günahkâr: şiir | 1931 |
| Κρίσιμες στιγμές | Kritik Anlar: öyküler | 1952 |
| Άνθρωποι και υπεράνθρωποι | İnsanlar ve Üstinsanlar: roman | 1957 |
Akılda kalacak bir söz
Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω.
Bugünün YunancasıylaΕίμαι η εικόνα σου, κοινωνία, και σου μοιάζω.
Eikóna sou eímai, koinonía, kai sou moiázo.
Senin görüntünüm, toplum, ve sana benziyorum.
















































































































