Hayatı
Adı Mairi Chronopoulou ya da Hronopoulou olarak da yazılan Mary Chronopoulou, 16 Temmuz 1933’te Atina’da doğdu ve orada büyüdü. Finos Film’e göre ailesi onun oyuncu olması fikrinden hoşnut değildi. Yunan Kadınları Lisesi’nin bir üyesi olarak yönetmen Dimitris Rondiris’in seçmelerine katıldı ve 1953’te Ulusal Tiyatro onu antik tragedya yapımlarında koro üyesi olarak işe aldı. Finos Film, mesleğini bir drama okulunda değil sahnede öğrendiğini vurgular; bir sınavın ardından bir devlet kurulu ona olağanüstü yetenek olarak oyunculuk izni verdi.
Ulusal Tiyatro’da henüz yeniyken, Dinos Dimopoulos’un Finos Film komedisi Χαρούμενο ξεκίνημα’da (Neşeli Başlangıç, 1954) sessiz bir rolde göründü. Resmî sahne çıkışını 1957–58 sezonunda Akropol tiyatrosunda, Alekos Sakellarios ile Christos Giannakopoulos’un bir komedisinde, büyük oyuncu Kyveli’nin yanında yaptı. Daha sonra iyi bir oyuncu olduğunu 1961–62’de, Alexis Damianos’un yönettiği Κόκκινα φανάρια (Kırmızı Fenerler) sahne uyarlamasında seyircinin uzun monoloğunu coşkuyla alkışladığı sırada anladığını anlattı.
1960’ların sonundan 1980’lerin başına kadar sık sık Lambros Konstantaras ve Kostas Voutsas gibi yıldızlarla birlikte tiyatro topluluklarının başında yer aldı. Yunan komedilerinde ve Neil Simon, Somerset Maugham gibi yazarların sevilen oyunlarında oynadı. 6 Ekim 2023’te, evde düştükten sonra, 90 yaşında Atina’da öldü.
Eserleri
1963’ten itibaren Chronopoulou, çoğunlukla şık bir hanımefendi ya da femme fatale olarak, aralarında Nikos Kourkoulos ve Alekos Alexandrakis’in de bulunduğu dönemin jön prömiyelerinin karşısında uzun bir sosyal dram dizisinde başrol oynadı. Vasilis Georgiadis’in Τα κόκκινα φανάρια (Kırmızı Fenerler, 1963) filmi Yunanistan’ın Oscar adayıydı ve en iyi yabancı dilde film dalında beş adaydan biri oldu. Finos Film için Giannis Dalianidis’in Χωρίς ταυτότητα (Kimliksiz, 1963) ve Πολύ αργά για δάκρυα (Gözyaşları İçin Çok Geç, 1968) filmleri ile Nikos Foskolos’un Η λεωφόρος του μίσους (Nefret Bulvarı, 1968) ve Ορατότης μηδέν (Görüş Sıfır, 1970) gibi dramlarında oynadı.
Bu dramların arasında Finos Film için Dalianidis’in üç müzikalinde başrol oynadı: Οι θαλασσιές οι χάντρες (Deniz Mavisi Boncuklar, 1967), Μια κυρία στα μπουζούκια (Buzukideki Hanımefendi, 1968) ve Γοργόνες και μάγκες (Denizkızları ve Kabadayılar, 1968). Buzukideki Hanımefendi’de Mimis Plessas’ın bestelediği iki ünlü film şarkısını da söyledi: Είμαι γυναίκα του γλεντιού (Eğlenceyi Seven Bir Kadınım) ve Του αγοριού απέναντι (Karşıdaki Oğlana). 1970’lerin sonundan itibaren daha az film çekti, ancak Theo Angelopoulos ile Οι κυνηγοί (Avcılar, 1977) ve Ταξίδι στα Κύθηρα (Kythira’ya Yolculuk, 1984) filmlerinde çalıştı. Kostas Vrettakos’un Τα παιδιά της χελιδόνας (Kırlangıcın Çocukları, 1987) filmiyle Selanik Yunan Sineması Festivali’nde en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı.
Bugünkü Yunanistan’daki mirası
Finos Film, Chronopoulou için tarihlerini, birkaç sözünü ve on altı Finos filminin listesini içeren bir sanatçı sayfası tutar ve onu ölümüne dek en sevilen Yunan oyunculardan biri olarak anar. 2021’de Yunan Film Akademisi, Yunan sinemasına katkısı için ona onursal bir Iris ödülü verdi. Kasım 2023’te Selanik Uluslararası Film Festivali onun anısına özel bir gösterim düzenledi. Yunanca bir alıştırma için Finos Film sayfasındaki film listesini açın ve üç ad seçin. Her adın başındaki tanımlığı bulun: Η λεωφόρος του μίσους (Nefret Bulvarı) adında η, Οι θαλασσιές οι χάντρες (Deniz Mavisi Boncuklar) adında οι, Το παρελθόν μιας γυναίκας (Bir Kadının Geçmişi) adında το. Sonra Μου αρέσει η ταινία… (Filmi seviyorum…) ile bir cümle söyleyin.
Biliyor muydunuz?
- 1954’teki ilk film görünümü sessiz bir roldü: tek bir repliği bile yoktu.
- Finos Film’e göre hiçbir zaman drama okuluna gitmedi; oyunculuk iznini olağanüstü yetenek olarak aldı.
- Buzukideki Hanımefendi’de Mimis Plessas’ın Yunanistan’da hâlâ çok bilinen iki şarkısını söyledi.
- 2021’de onur ödülünü alırken, alkışların 25 yıl sonra bastonla yeniden sahneye çıkma cesareti için olduğunu söyleyerek şaka yaptı.
Başlıca eserleri
| Yunanca başlık | Başlık | Yıl |
|---|---|---|
| Τα κόκκινα φανάρια | Kırmızı Fenerler | 1963 |
| Χωρίς ταυτότητα | Kimliksiz | 1963 |
| Οι θαλασσιές οι χάντρες | Deniz Mavisi Boncuklar | 1967 |
| Μια κυρία στα μπουζούκια | Buzukideki Hanımefendi | 1968 |
| Ορατότης μηδέν | Görüş Sıfır | 1970 |
| Τα παιδιά της χελιδόνας | Kırlangıcın Çocukları | 1987 |
Akılda kalacak bir söz
Τον κινηματογράφο τον λάτρεψα από την πρώτη στιγμή κι αυτός με αγάπησε με τη σειρά του και μου έδωσε μεγάλες χαρές.
Ton kinimatográfo ton látrepsa apó tin próti stigmí ki aftós me agápise me ti sirá tou ke mou édose megáles charés.
Sinemaya ilk andan itibaren tapındım; o da karşılığında beni sevdi ve bana büyük sevinçler verdi.





























































