Nonika Galinea

Nonika Galinea, e lindur si Antigoni Galinea në Athinë më 8 qershor 1938, mori një arsim jashtëzakonisht ndërkombëtar. Pas shkollës fillore në Athinë, në moshën katërmbëdhjetë vjeçare shkoi në Firence dhe më pas në një shkollë anglishtfolëse në Zvicër. Në tetëmbëdhjetë vjeç shkoi në Londër, fillimisht në një kolegj sekretarie e pastaj në Webber Douglas School of Singing and Dramatic Art. Nekrologjitë greke vënë në dukje se ajo jetoi një pjesë të madhe të jetës në Londër.

Karriera e saj profesionale nisi në vitin 1963, kur kaloi audicionin e Theatro Technis (Teatrit të Artit) të Karolos Kounit; shfaqja e saj e parë atje ishte Όρνιθες (Zogjtë) e Aristofanit. Gjatë dekadave në vijim punoi me figura kryesore të teatrit grek si Katina Paxinou, Dimitris Horn, Anna Synodinou, Alexis Minotis dhe Dimitris Myrat. Në verën e vitit 1969 luajti në teatrin Metropolitan në Μεγάλα Χρόνια (Vitet e mëdha) të Georgios Roussosit, ku punoi për herë të parë me Alekos Alexandrakisin. Ata mbetën partnerë në skenë dhe në jetë për njëzet e një vjet, deri në vitin 1990.

Në vitin 1986 dy aktorët u vendosën në teatrin Ilisia të Athinës, të cilin e rinovuan plotësisht, dhe e drejtuan së bashku me sallën më të vogël, Studio Ilisia. Ndërmjet viteve 1968 dhe 1972 ajo luajti gjithashtu në katër filma, tre prej tyre të Finos Film, dhe në dy seriale të shkurtra televizive. Në vitin 2013 shënoi pesëdhjetë vjet në skenë dhe vdiq në qershor 2023, pak ditë para ditëlindjes së 85-të.

Puna e Galineas bashkoi tri mjeshtëri: aktrimin, përkthimin dhe shkrimin. Me Alexandrakisin luajti në shfaqje si Κάθε χρόνο τέτοια μέρα (Çdo vit në këtë ditë), Μάρτυς κατηγορίας (Dëshmitarja e akuzës) dhe Καινούργια σελίδα (Një faqe e re). Drama e tyre e parë e përbashkët, Τέσσερα δωμάτια με κήπο (Katër dhoma me kopsht) në teatrin Dionysia, kërkonte prej saj katër role të ndryshme. Më vonë ajo kujtonte se kolegë me përvojë dyshonin nëse një aktore e re do t’ia dilte, dhe se edhe kritikët më të rreptë e lavdëruan. Në Ilisia çifti vuri në skenë Η επιστροφή της γηραιάς κυρίας (Kthimi i zonjës së vjetër) dhe Ευαίσθητη ισορροπία (Një ekuilibër delikat).

Ajo përktheu në greqisht shtatëmbëdhjetë drama, shumë prej tyre të botuara. Ndër përkthimet e saj janë Η βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμιρ (Freskorja e Zonjës Uindërmir, 1983), Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (Udhëtim i gjatë i ditës drejt natës, 1987) dhe Λεωφορείον ο Πόθος (Një tramvaj i quajtur Dëshirë, 1988). Përtej trupës së saj punoi me Teatrin Kombëtar, arkivi i të cilit e regjistron si Mbretëreshën në Παραμύθι χωρίς όνομα (Përrallë pa emër) në vitin 1995, si dhe me Teatrin Shtetëror të Greqisë Veriore. Doli në skenë në sallën e koncerteve Megaron të Athinës, në Epidaur dhe në Covent Garden të Londrës. Ajo e tregoi jetën e saj edhe në dy libra, autobiografinë Η ζωή μου (Jeta ime, 2005) dhe Επέστρεφε (Kthehu, 2007).

Teatri grek e nderoi Galinean me çmimin Kyveli në vitin 2006 dhe me çmimin Nikos Kourkoulos në vitin 2017 për kontributin e saj në skenë. Dëshira e saj e fundit ishte që, në vend të kurorave, paratë të shkonin te fondacioni Το σπίτι του ηθοποιού (Shtëpia e aktorit). Për nxënësin, arkivi dixhital i Teatrit Kombëtar ofron një detyrë konkrete: gjeni fotografitë e vitit 1995 nga Παραμύθι χωρίς όνομα, që shfaqen edhe në searchculture.gr, dhe shkruani një mbishkrim që i atribuon rolin: Η Νόνικα Γαληνέα υποδύεται τη Βασίλισσα (Nonika Galinea luan Mbretëreshën). Pastaj shtoni një fjali tuajën që përshkruan çfarë bëjnë aktorët në foto. Në fund, përcillni fjalët e saj në ligjëratë të zhdrejtë: Η Γαληνέα είπε ότι πάνω στη σκηνή είσαι πάντα μόνος με το κοινό.

• Shfaqja e saj e parë, në vitin 1963, ishte Zogjtë e Aristofanit në Teatrin e Artit.
• Në dramën e saj të parë me Alexandrakisin luajti katër role të ndryshme.
• Përktheu shtatëmbëdhjetë drama, mes tyre Udhëtim i gjatë i ditës drejt natës të Eugene O’Neill-it.
• Në vitin 2013 shënoi pesëdhjetë vjet në skenë.